Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

Sesinde ne var biliyor mu sun?
Severek yaşadıklar im
Şükründen çıkamadıklarım var!

Sesinde ne var biliyor mu sun?
Uykusundan yeni kalkmış çocuğun

Bilmiyorum kaç gece daha seni doğuracak,
Kendi kendime yalandan ninniler söyleyerek.
Koynumda yokluğunu uyutacağım..
Kaç tane daha gece böyle olacak..
Sonra sabah olacak..mı...
Bilmiyorum işte..

cemo, söyle ne yapalım biz.
seni dinleyelim
dinleyerek yazalım ona
belkisi yok cevap versin artık
her defasın da değilse de çoğu defasında,
hep geç kalıyoruz cemo.

Sana sebepsiz bir aşk sundum
Bu yüzden
İşte bu yüzden
Yalnız bu yüzden
Hiç bir sebebe dayanarak sitem edemezsin
Aglayamazsın

Bu bastığın toprak yada taş öte
Ezdiğin kalbim di sevgili
Ruhum sıkkın ve yorğunum üstelik.
Cefası geçmeyen dertlerde sendeyim
Elem,elem üstüne yıkılmış
Sonsuz sensizliklerdeyim

yüzü yari tarafında kesilmiş
bir adamın elinde ki son sigarayım
hani kim sorsa yok dediği
sadece kendine gizlediği
en mutlu yada en kederli anında
darda kaldığın da daraldığında

şimdi yer beni
yokluğun buna muhtaç
gözlerinden akan her ömre
sür beni
çünkü yokluğun buna aç kalacak..

beni daha ne kadar terk edeceksin bilmiyorum ama,
seni terk etmek ilk yüzyılımın içinde yok daha
şu yüzyıl geçince bir bakarız o durma
şimdi sevmeler den sen
sevilmeler den ben deyim daha
sevildiğini bilmek biraz da şımarmak tır

Beni anlatacak bir kelime yok artık
Senden sonra
Biraz gece uykusu
Biraz gündüz rüyası gibiyim artık
Bundan sonra
Sana sitem edemeyecegin bir aşk la geldim

Engin dağların
Yüksek uçurumlarina benziyor gözlerin
Ürperiyor ruhum ,
Ve usul usul sana karışıyorum
Bu hissi sevdim.