Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

Ey aklımın aralıksız sevinci
Gözlerime düştüğün an'dan beri
Yüreğimi yerinde koymuyor varlığın.
Ki ben bu durumdan alâ bahtiyârim.

Yüreğim de ki fokurtuya

bak sen varsın diye,sen yoksun diye
gamzelerime beton döküyorum!
bilmediğim bir şaire benzerken, kendimi buluyorum.
ürkmek isterdim biraz, hayatım da biraz korkmak,
bir çayır kuşu olmak,
uçarken havada kendi kanatlarımı yolmak,

Söylesene gül kokusu ,
Herkesemi böylesin ?
Yoksa bir bana mi garezin.

Öyle güzel bakmasan diyorum
Bir gün bu aklımı sevinçten delirteceksin .

sen öyle gül kurusu gözlerinle gezinirken avuçlarımda
bu yüreğimde tutuşan kıvılcımlar da ne.
bir ara gel bu dünya vaktiyle bana
bu yaşadıklarım sen harfinden dökülüyor içime
anlayamıyorum
bir zahmet değil bu sefer yok olmaz bir zahmet kurtarmaz bu özlemi.

şarkılardaki hicabı gün yüzünden kovdum
ikide üç nakarat olup dilimde dolaşmayasın
iliklerime işlenen kansere dönüşmeden bit/sen.
rızalığı var gönlümün, sana yenilmeden git/sen.
tutarsız gibi görme beni
utanırsın benden, aşkımın haddi aşar geçer seni kırmızılaşır sın sen.

hani sen konuşuyorsun ya
o an, bir başkalaşıyor yaşamak!
renkler iki kat yoğunlaşır
mevsimler belirginleşir
yağmur başka
gök başka

sende biliyorsun leylim
seni seviyorum
sonra güneşin yüzüne bakmayı
güneşe selam salmayı
ve çocuklara sarılmayı sevdiğim gibi
seviyorum leylim seni.

ceza gibi yokluğun!
biraz merhamet etsen diyorum
ya dur!
etme!
çok özledim seni.
aşk merhamet barındırmasın içimizde.

nerede bir sürgün görsem
dilime küfür biriktirmiyorum artık
içimde de ki dayanılmaz kahır bunu engelliyor bilin!
hiç kimse boş yere uğraşmasın
daha on bir yaşını yeni yaşayan
fatıma'nın gözlerindeki hali unutturamaz

içime baktığım da
öfke yoktu
kin yoktu
haset yada husumet yoktu
içime baktım
acıma yoktu