Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

bana,sana bakan bir yer! göster!
gönlüm dışında.
ve şunu da belirtmeliyim yolun başında
insan böyle güzel okunmaz!
ne derin var yüreğimle?
rutinleşen ritimlerini yerle yeksan etme hakkını

Kuru topraklar ıslak denizler üzerinde yürüyorsun.

Saygı duymalıyım sana
Bu serüven senin hatırlarim bunu daima .

Islak topraklar kuru denizler üzerin de yürüyorum.

Şu yer yüzünde
Bir sen varsın bir de ben kaldım
Bunca sessizlik ikimizin durma sevinelim ..


Simdi Iki baksam gözlerine

Egemen bir öyküye başlıyorum seni görünce..
Anlık ömürler derlediğim de doğrudur
O yeni uyanmış bakişlarından
Hem söylesene
Hep böyle güzelmi bakarsin sen ..
Hani ;

Anlamiyormusun?
-Evet canım yandı
Ama sen tarafından değil!
Anla/mi yor mu sun?
Biz dünyanın etrafında dolaşıyoruz
Dünya bizim değil

siz bilmezsiniz o belayı şahendeyi
yüreğimizdeki tarumar ettiği yerlerin
hiç incinmediğini.
onun bakışı
içimizde ki ölülere birer rahmet harikası olduğunu
kaybedilmiş bir maçın hen hüzünlü galibi olduğunu

O 'na bakarken sen tarafından çekilen bir fotoğrafdım!
beni kendi elleriyle yırttı hz.ALLAH'ım
acı duymak değil bu!
hissedemiyorum.
öyle bir boşluk öyle hiçlikteyim ki,
hareket ettikçe daha beter batıyorum.

kaç kere öle bilirim diye sınama beni,
bir kere dirilir sem unuturum seni.
yapma!
temelli ölü kalmak değil gayem
emin ol
ben senden önce dirileceğim.

bahardım sende,yazdın bende.
ikimizin arasında iki mevsim.
yok hikayemde ismin.
şimdi dağıt seni yedi bölge yedi dağa.
tüm inanç sistemlerini ben kendim keseceğim
ilkin seni sonra beni.