Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

susma !
bir küfür gibi susma yüzüme
günahı olan susar
hatası olan susar
susma !
bir küfür gibi susma yüzüme

Var hâlâ !

Şuram da tam da şuram da

Sağımın yanın da kaburgalarımın altında

sonra bir bakmışım
o bakışım da sana denk düşmüş
hiç ummadığım anda sevda denilen söz,
gözlerimden sen diye yeşermiş,
dal olmuş,
içimde gövdeye tutuşmuş

sen gidince kırılır lale
incinir yürek
susar cümbüşler her bir renkte
alemin eteklerine ziller döşenir
uyur gece
gündüz kıvranır bellerinde

Ben bir suyûdum
Yatağımı buldum
Aktım sana ,duruldum.
Ne yollar yordu beni,
Ne engeller sara bildi.
Ben bir suyudum,

şimdi sana bir unutulmak!
bir yalnızlık bırakıyorum.
her süpriz senden gelecek değil ya,
ben süprizimi ahirete bırakıyorum.
şimdi burada gül oyna,
ben süprizimi ahirete bırakıyorum.

Seni ,neden sevdiğimi sorup duruyorsun ya bana.
Bunu bir iki defa sordum Allah 'a ...
Sonra sana baktım yeniden,
Bu sÖz ,üzerine yeniden.
Sana bakınca ne bileyim işte ,
Bozulan düzeliyor ,

Yüzümün şeklini aşka çevirir ellerin.
Yapma!
Ben daha kimseyi bu kadar sevmedim.
Hem seven sevdigine bu kadar susar mı sevdiğim.
Yoksa!
Öldü mü içinde yaşayan yanlarin

merkezinden dağları görünen bir şehirden bahsetmek isterim sana..
ve yüreğimi hüzün dolu yüküyle fırtınalı denize sürükledin
gök kırığı bir şiir söyle bana
yada alemi baştan yaratan bir hikaye anlat..
durulması lazım aramızdaki kıyametin.
sana yazılma sırasını bekleyen tüm mektupları susturdum şimdi

şimdi sen seversem!
her şeyden geçerim
yolun sonunu sonsuzluğa eklerim
şimdi seni seversem biliyorum kendimi
biliyorum işte yeniden var olurum
yüzünü yüzümde bilir