Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

Salınır ya yaprak rüzgarında
Eser ya otlar toprağında
Nihayetine erer ya ilkbahar
İncitmez ya çiçeği dalında
Sarılır ya sarmaşık güllere
Evrilir ya tohum filiz'e

dam uçlarında çok gezmişliğim vardı çocukluğumda,
anneme telefon açardı komşular
lütfen şu çocuğa bakın yoksa tepe taklak düşecek bir gün mazallah,
güvercin yavrusuna dokunduğum dan beri
anlamıştım o gün bu gün,benim yerim hep yükseklerdi,
yüksek duvar başları,ağaç dalları memleketim olmuştu,

Ki sana bakmak ;
Bu ömrü en güzel haliyle tamamlamaktır.


Aldığım nefesi verdiğim nefese katıp,
Seni sevdiğim kadar kendimi anlamamdir.

sevmekten korkmayın
sevin yaşayın
ve sevilmemekten de korkmayın
elbet bir gün sevilmeyecek siniz
bu ölüm değil
daha beteri yaşamak gibi

- senden önce ölmek isterim ben.

- fark etmez ki, bu duruma kapilipta çokta dramaya vurma kendini  ,her birimin deneyimleyecegi bir gerçek  nasılsa,hem nasıl olsa ölümü tadınca zaman kavramının aldatıcı bir şey olduğunu fark edeceğiz-

- çokmu duygusuzsun sen ne bileyim bu konuda

gök üstüne yağdığından beri
bence en güzel renk mavi.
hoş geldin iki gözüm
buyur geç
kalbime doğru.
bakışlarınla canıma kastın var!

kaçıp kaçıp yakalamaktan yorulduğun yerde
ben günümü gün ediyor
ellerimden gökler çiziyor
yerlere sen ekeliyorum
adım attığım yerele seni gizliyor
tekrar sana gelmek için seni seviyorum

Kendi kabuğuna,
çekilir gibi ,çekildim sana .
Deliksiz uykular gibiyim
İyi ve huzurlu .

Ekin ağacı,

hangisi dediler sana!
hani şu ortada duran anasının gözü,
babasın eli var ya o dedim,
hani şu gözünde ceylanların uyuduğu,
gamzelerine ahuların konduğu,
ellerinde güneşi uyutan anber kokusu,

inbantlar doğur bana
tuvallerde seni resmet
inci gibi dizilmiş dişlerinde
narı nevgüller yeşert

andızlardan papatya devşir