Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

gözlerin dedim
uzun bir nefeste ancak susa bildim!
iç çektim
biraz ağladım
sonra yine gözlerim dedim
bu sefer nefesimi alırken zorlandım.

sende gördüğüm kaşın gözün yüzün değildi Leyla
sende bildiğim bakışlarından uzaktı,
bildiğin aşktı!
bilemediğin aşktı!
ergence sevemedim ki seni,
ağlamadığım sızlamadığım bundan

gözlerin karanlık değildi
aksine,
tüm sözlüklerde aydınlığın açıklamasıydı.
sadece her okuyan anlayamadı..
dünya küçük ve geçimsizlerle dolu.
gel gidelim senle günde beş vakit

-sende ölüsüne gül (fatiha) tasiyanlardansın.
-bu iyi bir şey değil mi?
-Iyi de daha iyisi var?
-nasıl?
- ne kadar seviyorsun sevdiğini?
-o benim yarım gibiydi arkadaşım anam babam dostum sırdaşım gibi sevdim,sonucta Allahin bağladığı bir bağ di o, bunu sende bilirsin Bunu.

Ne tuhaf
Insan sevinince, hani çok sevince .
Hanı normalin dışına çıkınca biraz.
Gözleri terliyor istemeden
Ruhu bedenini ürpertiyor.
Sol yani ağrıyor

kitabı raf arkasına düşmüş bir şair gibi.
hikayemiz rafın arkasına düşmüş bir hikaye ikindisi şimdi..
tozdan okunmuyor harflerimiz.
diye başlar ve biter bir dize tıkırtısı.
bir kalp atışı on verişi.
zarar üstüne kurulu bir aşk bestesi,

Sustuğu n için kizgınim sana
Aglamamam bundan
Naz değil di bu
Ardında koydun terk ederek ne seni ne beni ikimizi.
Sustuğu n için kırgınım sana
Usul usul yasattigin için ölümü ikimize

git gide sana benziyorum
hiç problem değil,
sen kendin gibi susanı ne edeceksin
konuşmadan da giderim ben!
işte görüldüğüm gibi,
bu cesaretin başına patlamasında,

Senin ellerin ve gözlerin
Bir ninni gibi sallanır durur yüreğimde
Hangi düşe uyansam
Meali sensin bundan..
Kara gözlerinde gök kubbeyi tavaf eyledigindem beri ..
Ruhumun menkibesi senin lisanda konuşur..

Bazen oluyor ki;
Sen bana beterin de beteri varmış dedirtiyorsun
bir gönlün sınırı olmaz bilirdim
emindim hatta
sonra sen geldin
ve göremem sandığım sınırları geçtiğim le kaldım