Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

Ak güvercinler

Kara güller

sende biliyorsun leylim
seni seviyorum
sonra güneşin yüzüne bakmayı
güneşe selam salmayı
ve çocuklara sarılmayı sevdiğim gibi
seviyorum leylim seni.

ceza gibi yokluğun!
biraz merhamet etsen diyorum
ya dur!
etme!
çok özledim seni.
aşk merhamet barındırmasın içimizde.

Karşılıklı konuşuyoruz ama aramız da kelimeler yok ..
Aynı telden çalıyoruz ama müziği kimse duymuyor.
Bir çocuğu seyreder gibi seyrediyorum seni,
Onca kabuğunun görkemi ardın da .
Gözlerin ele veriyor kendini,
Daha olma aşamasında bile değilim

biri sağında
öteki solunda
iki mavi hançer edasıyla
sanırsın ki bey babam;
tüm göğü tek nefeste içine çekmiş,
öyle gök bakıyor

Ağyar değil isem senden gayrısına
Şeddeli ölümler gelip çarpsın alnima
Başka türlü sebeple ölmek
aşk dediğim aşka hakaret olmalı
Kalbimin menziline tarif isteseler hani
Gözlerinden başka alamet gösteremem ki .

şairinde dediği gibi;
yaşamak gibi,
ölmek gibi sevmeli bir insan,
güllerin dibinde,ikindi uykusuna dalmalı,
turuncu göklerde kırmızıdan renk çalmalı,
ayakları sakat,gözleri görmez olsa dahi

Sana inanmayı biraktigimdan beri
Daha iyi biriyim ..
Artık sevsen ne olur
Sövsen ne olur
Ne tesiri olur ..
Kime etkisi olur ..

cennetin özlemini yüzünde bitirmişliğim var!
hey!
dur!
nereye gidiyorsun?
sesinden aşkı içmişliğim var!
gözlerinde gözlerimden geçmişliğim var!

nereye kaça bilirsin
yüreğin tıkılı kalmış bir çift göze
istersen alemi yırt ellerine
yine bensizsin..
nereye kaça bilirsin..
diye söyledim..