Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

sen,benim sesli ayetim
farkın da mı sın bilmem
ben güneşe selam verirken
ağaçların yapraklarını okşarken
kaldırım taşlarını,severken bile
aklımın senden oluşunu seviyorum.

Ne zaman yüzüne baksam
Içimin kabesin de bir putu yıkıyorum.
İçimin kabesin de dünyayı arıtıyorum.
Az kaldı biliyorum.
Ve en büyük putun ben olduğumun
Farkındayım.

Sen aklımın aralıksız sevinci,
Evet sen !
O dünya dışı gÖzlerinle.
Severek kalbimi kalbinde incitmek istiyorum.
Allah'ım bu hissi dünyara değişmem biliyorum .
Beni benden almak için

Sen üvercinka,
Alaca kuşların
Yorulmuş kanatlarına verilmiş dinletisin.

Seni liman bilmiş her yorgun

Vuruldum mu sana
Yada çekildim mi?
Bilmiyorum.
Ama bir şey oldu !
Hem vuruldum
Hem çekildim sana .

- ugurlu ayak.
? efendim.
- sıkıldın mı?
? biraz.
- şenlik düzenleyelim mi?
? olur.

Enîs- i ruhum masmavi yüzün,

Tüm göğü içmiş gibi ulu,

Ne vakit daralsam bu dünya örgüsünde ,

tutamadığın kadar yakındım sana
uzak olsaydım bu kadar imkansız olmazdın
rutubetinden küflenmeye yüz tutmuş
şarkılar söylemeni istemedim senden
ulu orta adının geçtiği türkülerim var
dal kırıldı,gün yüzüme küstü

Ne müthiş bir his bu !
Kalbim yerini belli ediyor seninle.

Hem seni bildiğim hal de
Gördüğüm hal de
Aklım da yazılı olduğun hal de ..

Yazmak ispat etmektir,
yazmak kanıtlamaktır,
yazmak işaretini belli etmektir,ki işaretim bellidir.
yazmak artık ne olacaksa olsun demektir.
yazmak korkunu içinden atmaktır.
yazmak aşikar etmektir,