Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

ilkin sesinden öptüm seni
fark etmediğin bir anda
sesindeki tonları dolaştım
her tonu bir başka sevdim ya
sonra sözünden öptüm bir bir
uzak sayfalar da

seni merak etmenin yan sokağında yolumu kaybettim
şu anda sana ulaşamıyorum
hangi kaldırımları devşirmekte sin
ALLAH'ım söz aramızda
''sadece'' ne büyük bir kelime!
ağırlığı çoğalıyor kaldıramaz oluyorum.

Sevmek hayatı kurtarmak demektir ya hani
Her dilde yâr aynı manada dir ya ..
Seni severek ömrümü kurtardım say!
Aşk özümde
Muhabbetin sancagina vuruldum say..
Gözümün kıyılarına

ve öylece sarılmak sana
içme çekercesine
sarılmak sana
sana sarılmak!
say ki kemik tıkırtıları duyulsun
yorulduğum yerden sarılmak sesine..

Orman yeşili gözlerinizle
Okyanus örtüsü atlasinizla
Ve size her baktığımda
Evet size her baktığımda
Siz benim dengemi bozuyor sunuz.
Kalbim de havai fişekler

Senin gözlerin
Gökten düşen inciler gibi
Sade parlak ve beyaz
Ruhumu ısıtıyor bakışların
Daha önce bilmezdim
Meğer üşürmüşüm bunca yıl.

Git deseydin anlardık,seni.
Anlamaz mı sandın sen bizi.
Bize bir söz söylemeye tenezzül etmediğin için,
Bak bize,
Bana ve gönlüme..
Sayende iki kişi olduk..

Sana baktığım her vakit..
Nasipsizliğimi yüzüme vurma..
Biraz bırak ta beni bir bakışımla..
Unutayım talihimin karasını ak alnın da.

Hiç mi sadaka gerekmiyor sana..

taze baharla gibisin seni seviyorum
sana gel dememenin verdiği hazla
seni bu gün yeniden bir başka seviyorum..
ağzımın tadısın bilmelisin..
yeni çıkan yeşiller gibisin
seni seviyorum..

tutunamayanlar hep eli suçlar,sen kimi suçlayacaksın gün eğrisi.
ulaşamadığınız bir biz var,gözüne aydınlıklar çal.
sen kimi suçlayacaksın söz gelimi.elin gelini.
rıhtımda gemiyi kasıtlı kaçırmışız gibi
şuurlu bir ayrılığız sanki,sanki den de öte.
bir,iki,üç uçurumdan son atlayan toplar sofrayı,