Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

Ladesim lades şu vakitten sonra
Artık bir ömür değil ,
Sonsuzluğa açılan bu serüven de ,
Aklım da yaşayacak o gözlerinden kainata dağılan ruhun.
Sen bir ömürden daha güzel olan bir şeysin .
Ömrüm değilsin yani,

kıştan kalma günler gibiymişsin
anlatıp duruyorlar bana.
şirazesi kaymış izler gibiymişsin
ızdırabını kahkalarına sakla.
nidası sökülmüş harflerimi de geri verme bana
ısıtımsız ellerin var nasıl olsa.

Meydan okuduğum yer kalbin dir!
bilmelisin.
sana yenilenmemiş bir bahardan sesleniyorum
yüzünde yenilmek isterim
kalbimde yenilmeni dileğim gibi.
utanç çağlarından

- yüreğini aç
+ neden?
- sana yüreğimden bir kelime vereceğim.
+ neden?
- içimde duracağına sahibinde dursun istedim.
+ peki sonuna kadar açtım.

sonra durup duru iken
öyle durup duru iken
bizi ne kadar sevdiğin aklıma geliyor
gözlerim yanıyor
yüzüm eskiyor
tüm terk etmeleri kapıya en yakın yere koyuyorum

sakince seviyorum,
sakince üzülüyorum,
ve sakince mutlu oluyorum,
ve sakince susamıyorum,
özleyemiyorum sakince,
bir tını var onu hatırla!

Hem söylesene
Bir insan her gün gün be gün çoğalarak böyle sevilir mi.
Neden, ruhum da böyle haddini aşıyorsun.
Seviyorum seni .
Gözlerine yuvam kurduğum.
Sana ne kadar aşma desem de

yüzüne bakınca içime bir çizik atıyorum.
sana bakmak kanatıyor beni.
ah diye bir şey varsa,öyle bir şey varsa.
bunu bir sende kullanıyorum.
ah diyorum,kendimi ALLAH'ın sözüne teslim ediyorum.
dünya senin etrafında dönmüyor,

uyutulduğun ne varsa
zamana fırlat
aynada yüzüne sev

kuruntularından ördüğün
düz renk paltonu

Bu dünya da ,
Seni seyretmenin tadına yakın olan ,
Üç şey.
Bir müzik,
Iki sessizlik ,
Yakın olmaktan öteye ,