Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

O 'na bakarken sen tarafından çekilen bir fotoğrafdım!
beni kendi elleriyle yırttı hz.ALLAH'ım
acı duymak değil bu!
hissedemiyorum.
öyle bir boşluk öyle hiçlikteyim ki,
hareket ettikçe daha beter batıyorum.

kaç kere öle bilirim diye sınama beni,
bir kere dirilir sem unuturum seni.
yapma!
temelli ölü kalmak değil gayem
emin ol
ben senden önce dirileceğim.

bahardım sende,yazdın bende.
ikimizin arasında iki mevsim.
yok hikayemde ismin.
şimdi dağıt seni yedi bölge yedi dağa.
tüm inanç sistemlerini ben kendim keseceğim
ilkin seni sonra beni.

Böyle, ellerimle yüzünü kaplayıp sevmek istiyorum,

Dağıtıp saçlarını

Hırpalayıp yanaklarını

Hoş geldin!
Oya oya işlen diğim,
Şimalinde sendelendiğim,
Gülümseme sebebim,hoş geldin!
Ebem kuşağım,yedi verenim,
Lügatleri süsle yenim hoş geldin!

Sana gözlerinden bahsedeyim biraz
Senin gozlerin
Kuş yuvasi gözlerin
Canım oraya koymuş Allah!
Ellerine degil
Gözlerine koymuş Allah!

- bize  açılmazsan  yüzümüze  karşın  iletişim kurmazsan, seni anlayamayiz okuyamayiz  kavrayamayız .

Düşün mesela ,bir tohumsun içerden çatlayıp toprağa açılmazsan ne olduğunu bilemezler.

Seni sadece kuru tohum olarak görürler  .

seninle aynı zamanın yaşındayız
arkadaşız,dostuz
akrabayız,yareniz
babayız,anayız,kardeşiz bir birimize.
aynı zamanın yaşındayız biz
aynı toprak aynı iklimin insanıyız

törensel bir gidişin kokteylini yudumluyorsun ne hoş.
ılımlı değilim beni mazur gör,
nihayete ermek her zaman iyi gelir derler, bu kişiye göre değişir hep bilmezden gelirler.
ısırılmak gibi dir,etinden parça sökülür.
nara bile atamazsın etinden parça parça koparılırsın da susarsın.
kızmak mı sana bu bende kalsın.