Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

Özlemek aşkın kafirin de vûkû bulur  purçanağım  ,

Seni sevdiğimden beri ne hasret dumanı  çektim içime .

Ne özlem ateşi  bildim ellerim de .

Sana kor oldum
Sana tutuldum
Sana yanginlardan kaçar oldum
Bir son bahar sonunda
Ellerine vuruldum
Yüzümde varlığının gurbeti

Ne zamandan beri ,
Gözlerimden bakan sensin ,
Güne bakanım,
Mevzilerimi saranım.
Öyle güzel ki ;
Benden bakıp seni görmek .

Aşk -ben seni yakarım razımisin?
İnsan -razıyım.
Ask -ben seni seneden eder dururum razımısın?
İnsan-razıyım.
Aşk -ben seni hiç eder dururum razımısın?
Insan-razıyım.

Bulutlara karştım biraz
En sevdigim mevsim gibi döşenince sen
Ne edeyim ne yapayim bilemedim yine
Icimde ki bu yeni sevmelerin sevinci
Hokkabaz bir iki adimin
Ikliminde

Seni görünce bir anda
Vaktin en karanlık aninda
Düşüncemde,
Düşüncemin deli köşesinde
Icimde bir nazım sevinci yukselir ha bire
Ah sen orada

Sen dünyalara değen
Ve oraları hiç eden ..
Seni görünce tüm durağanligim bitiyor
Ritim bozulmasi yaşıyor kalbim ..
Seni düşündükçe içmeden içmişlere dönüyorum
Dokunsam şaraba bilir ve bilirim

Sen bana Allah'in ikramisin
Bu yüzden geri çevrilemez olansin
Anlamıyor musun?

Sen bana
bir elime ayı ötekine güneşi verseler dahi..

benim sana kızmam sen üzülünce ye kadarmış.
bunu kalbim yerinde ağrıyınca bildim.
bunu daha sana bakmadan hissetmenin
komikliğine ara ara gülmekteyim hala.
ne beter sevmekmiş te anlamamışım.
gözlerinden sürgün yediğim serserim

Yusuf arayan kendine baksın
Zuleyha yi arayan kuyuya düşsün
Düşmez ise tasa etmesin
Düşüceği yeri beklesin..
Firavuna; lanet okuyan kalbini yarsin,
Ibrahim olmadan ateşi saran eline yansın.