Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

durduğum kabahatti yüreğinde,
alıyorum kendimden seni.
biraz değil canından bir ben kopacak
şimdi avazın çıktığı kadar dizini döve dur sen.
yok özüm koparıyorum kendimden seni.
başına bir aşk yap!

Sevmek hayatı kurtarmak demektir ya hani
Her dilde yâr aynı manada dir ya ..
Seni severek ömrümü kurtardım say!
Aşk özümde
Muhabbetin sancagina vuruldum say..
Gözümün kıyılarına

ve öylece sarılmak sana
içme çekercesine
sarılmak sana
sana sarılmak!
say ki kemik tıkırtıları duyulsun
yorulduğum yerden sarılmak sesine..

Git deseydin anlardık,seni.
Anlamaz mı sandın sen bizi.
Bize bir söz söylemeye tenezzül etmediğin için,
Bak bize,
Bana ve gönlüme..
Sayende iki kişi olduk..

Ruhsuzum değilde
Kalpsizim say
Onuda senden dolayı say!
Bende olanı..
Bende bırakmayacak kadar
Sana verdiğim için say..

Maviye çalar gözlerin
Içinden bin bir renkli topraklar taşar
Içinde ormanlar okyanuslar
Bir gülünce sen
Ah gülünce sen işte.
Dünya an'ın da yıkılıp

Yüreğimin içinde iradeli olmasi için kurgulanmis bir eylem degilsin ..
Bunu belirtmeliyim ..
Belkisi yok bu sevgimin ,bu yüzden inkar etmedim .
Bu gerçeği kabul ettimde sevdim ..
Insan Yüreğiyle dövüşe girmez sevgilim.
Çok yönlü bir kaybedise girismek istemedim..

Bu şehrin nefesi gibiydi solugun..
Ne zaman baksan göğe,
Şiir olurdun sen..
Şu virani ekber dağlarıma
Önce şehirler çekildi solugundan
Sonra beni bıraktın

Benim yüreğim yâre benzer
Içinde ne yâr/a var/dır
Ne azap.
Dünya tutmaz bir yerdeyim,
Sendeyim.
Gözlerinde devletler acar

sende ne var biliyor mu sun?
yerden göğe düşen rahmetler
eksenler, karartılar
yorgunluklar var!

sende ne var biliyor mu sun?