Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

Alfabem de ki hangi harf,
anlata bilir ki!
seni sevdiğimi..
Kaç Güneş hissettire bilir ki,
içim de sana yanan ateşi.
Ve hangi dolunayın parlaklığı,

sen saçlarında baharlar toplayan salan dağıtan
hey!
sana diyorum baharı koynunda uyutan.
duy beni!
şimdi!
şu anda yeniden seviyorum seni.

sana bakınca geçecek yaralar tanıyorum
ben Leyla derim
sen kulum.
derdi acısından tatlıya çeviriyorsun.
seni düşünüce
kalbimin tam yerinde olduğunu hissediyorum

yüzün iki kere eskimiş
sesini de asırlar öncesine bıraktım
gelişini beklemiyorum artık
ve seni kaldığın yerden seviyorum
özlüyorum.
şimdi bir şarkı tut

Baktım olmadım,seni yeniden sevdim.
Elest meclisinden beridir,senin gelmeni bekledim.
Rızasız ömürler geçirdim sensiz ,yinede bekledim.
Cevahir parlaklığı gözlerinin ışıltısını gözledim.
En çok dilime vurduğum,avucuma koyduğum duam olarak,
Seni yaradandan katre katre dilendim.

durduğum kabahatti yüreğinde,
alıyorum kendimden seni.
biraz değil canından bir ben kopacak
şimdi avazın çıktığı kadar dizini döve dur sen.
yok özüm koparıyorum kendimden seni.
başına bir aşk yap!

sende ne var biliyor mu sun?
yerden göğe düşen rahmetler
eksenler, karartılar
yorgunluklar var!

sende ne var biliyor mu sun?

Seni sevmemem için o kadar çok nedenim.
Sevmem için bir neden yokken..
Akıl terazimi kırıp,
O olmayan bir nedeni bahane ederek seviyorum seni..
Seni sevmemin bir bahanesi yok Leyla..
Tüm nedensiz nedenlerle beraber seviyorum seni

benim ki ne çay sevdası
ne kahve tutkusu
ne de bir düş kurumu hayal imiş
benim kisi on yaşında bir başına Leylasını
sevmek derdine düşmüş bir dua imiş.
burada kusuruma hiç bakma!

çocuksun sen
istemediğin olmayınca kızıyor
kalbindekileri incitiyorsun

çocuksun sen
gönlüne ters gelenleri kabul etmiyor