Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

Nerdesin ?
Nasılsın?
İyimisin?
Kafanın içindekileri merak etmiyorum ama !
Oralar da gezinmek güzel olur du .
Tanımak güzel güzel olur du seni.

Durduğum yerde,
Sana bakarken gülümsüyorsam .
Yadırgama bu hali ,
Sevgiyi görüyorum sende ,
Baktıkça aşk ayan oluyor meydanlarım da.
Içim de bir korku yok sana karşı.

Sen hayatın güzel bir ifadesisin.
Güzelsin işte ,
Suya benziyor yüzün .
Akıntısına bırakıyorum kendimi .
Tebessümün güneş gibi "sıcak ".
Yaşam alanı var ediyor bir, iki .

Peki sen nesin?
Benim kendi aklım da gezinmemsin.
Bir görünce gülümseten
Beş dakikadan fazla durunca
Sevince buruyensin

Ince bir iğne

ipliksiz dikiyor semaları içime

Işte sen gülüyorsun öyle orada

sen içi sancılı çiçekler aça dur..
ben köklerimi söküyorum toprağımdan..
sen intihar ediyorsun de
ben cennetin soğuklaştığını anlatayım..
bakma bana sen
ben ağlarım sızlarım sızlanırım

- mecnun.
+ efendim leyla.
- hadi seni dayına götüreyim.
+ götürmesen olmazmı?
- olamıyor gibi.
+ yineden bir düşün sen.

Hoş geldin!
Oya oya işlen diğim,
Şimalinde sendelendiğim,
Gülümseme sebebim,hoş geldin!
Ebem kuşağım,yedi verenim,
Lügatleri süsle yenim hoş geldin!

- söylesene onda ne var?
- onda diğerlerin de olmayan ,ve olamayacak olan bir şey var ,
" Kendi var "
Gelmiş geçmiş ve gelecek olan tüm insanlari topla ,yine de bir o etmeyecek ,yine bir o olmayacak ..
Bunun gayet farkındayım, kimse o değil olamayacakta.
Ona mecbur değilim, bu en sevdiğim huyu.

Bakma öyle engin denizler gibi,
İçimin göğüne doluşuyor kuşlar,
Bin yıllık uykuların uyanışı ,
Ne güzel duruyorsun öyle dupduru.

Çağının suskunu