Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

seviyorum seni!
seni seviyorum!
boş ver ekmeği aşı.
seviyorum seni!
boş ver güneşi ayı.
seviyorum seni!

Sevgi, ruhların evidir akide şiresi.
Ve benim duvarlarım
Senin ile boyalı
Ve benim odalarim senin ile döşeli,
Pencerelerimden görünen sensin ,
Anladın mı şimdi!

Ülkene vizesiz giriş yaptım diye mi beni çıkmaz sokaklara savurman
Günaydın demek için uyumak mı gerekir?
Hadi o zaman gözlerin deki uykudan uyandır beni..
Haddim değil ama..
Merak ettim nasılsın..
Bu an..

Bir sigara dumanın da
Buluşup duruyoruz seninle ..

Kim kimi ciğerlerine çekiyor
Şu an da meçhul.

Bu dünya da bir şeyin olmalı
Seni sevindiren
Içini gülümseten
Sana bakışıyla kederini dağıtan
Bu dünya da bir şeyin olmalı
Sana iyi gelen

sevgilim geceye açan tüm laleleri yak!
bir müddet ölmeye gidiyorum ben,
ve ben buralar da yokken üşümeni istemem
şimdi sen üstünü başını örtmez sin
biliyorum yokluğumdan üşürsün sen
bende olmamam yanın da

Bu bir veda
Yanıl ma !
Bir gece gündüzünden ayrılıyor say biraz da .
Kırma kendini
Yıpratma da ..
Anla beni !

sen bizi ne sandın bilmem ama
biz seni aşk bildik
öyle yaşadık öylede gömüleceğiz.
öyle durma üzülüyorum sana
tetiğe bastığın anda bitti bu sevda unutma.
bu arada bedenimden ılık ılık akan şeyde ne

Sana baktıkça seviniyor içim
Dünya dökülüyor ellerimden
Aşkla arınmak diyorum buna
Beni bu hale koyan özünü seviyorum

Sevdikçe seni

dumanı üstünde açılmamış yaralar bırakıyorum sana,
aç avuçlarını kıy dualara..
bir tesbih te Aşkı okuya bilirsin..
Sen yeter ki meylet.
''biliyorum ''.
anlaşmadık üçümüz