Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

Bunları boş ver,
Ben seni hiç özlemedim,
ozlemligini bile çekmedim.
Bu his bende hiç vuku bulmadi,
Anlamıyorum bu insanları ve şairleri,
Hem seviyorum aşığım diyorlar,

ne güzel uyuyor yıldızlar
saçlarında..
hiç mi görmüyorsun..
söylesene suskumrum
gözlerinde ki bu halde ne! ?
biraz değil çokça amalar var.

- müthiş bir hissiyat ya hu .
-ne ?
- ölüm.
-korkmuyormusun?
-olacak olandan neden korkayim?
- bu konuya nereden girdin ?

Olmayana çamur atmıyor.
Geçmişi oźlemeyip
An'da yaşayıp dem alıyor.
Pişmanlık içmeyip
Keşke suyuna bulanmıyor.
Insan da öyle nokta var .

çok sevgili sevgilim
sağ kaşının üstü
yüzündeki o naiflik
ellerindeki o zariflik
ve sesindeki nezaket
ve seni sevmelerim

Sana yeni bir şiir buldum!
Gozlerinde doğan.
Ellerinde açan
Sana yeni bir şiir buldum
Alnımda adı yazan
Kalbimde aşk diye atan

çünkü amerika dünyanın çakma azizi
kendini petrol kuyularında kutsayan
kutsarken ev sahibin ırzına geçen
geçerken de biz size özgürlük getir dik diyen..
et yiyici
insan sömürücü

Cevaz -ı edebisi o gözlerin,
Üzüm yeşili,kehribar tanesi,
Rûcu ediyor ruhuma ,
Endişesiz işgalindeyim ve evet !
Tüm manalarimi boza bilirsin;
Kalem sensin kitap sensin !

korkusu elinden alınan birinden
daha ne beklene bilirdi ki.
kim korkuta bilir ki!
bu na sevdiği de dahil
tek korkusu ALLAH olan birini
hangi meydan paklar şimdi.

Ruhunu hatırlatır bir ses,
Plansız planlar dahilin de,
Ve sen durduk yere kendini bulursun ellerin de.
Bir kuş kalbidir bu atıp toplanan avuçların da,
Canıni sana emanet etmiş.
Şimdi sende sıra,