Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

kirpiğin kaşına hiç durmadan değiyor
ve bu bana yapılan en büyük haksızlık!
kirpiğin kaşına hala hiç durmadan değiyor!
ve ben burada kahroluyorum.
şimdi kirpiğine mi düşman olayım
kaşına mı

Bir şeyin böyle güzel ola bileceğine olanak vermiyordum.
Sana denk gelene değin.
Nedir sendeki bu herkeste olmayan .
Bir kere başta arz edeyim, izlemeye doyamıyorum ,
Denedim bıkılmiyirsun.
Seni bir kez görmem yetiyor ,

sonra nedenli nedensiz
ama sensiz
gökten ellerine renkler devşirmiş im
yüzüne baharlar toplamış
sesine sevinçler tutmuşum
gamzelerine yıldızlar asmışım

''sen ''
kelimesi iki tırnak arasında,
durduğu gibi durmuyor kalbimde
işgal etmediğin yerim kalmadı
''sen '' sayesinde.
gecenin bir vakti

İyi ki varsın!
Sayen de;
Yaşaması daha kolay bir yer oldu bu dünya.
Bilmem işte ,
Ya da ne bileyim işte ?!h
Sen öyle güzel olmasan !

Tüm fotoğraflar siliniyor bir iki .
İsimler ,şanlar, kökler infilakıni imzalıyor duru bir çoşkuyla .
Ne kaldığını merak eden bakiyor ellerine usulca .
Seni görüyorum orada ,
Tüm fotoğraflar silinmiş iken .
Tüm o adlar unutulmuş iken.

incitilmis bir günün kinasinda
neden pervaneleri ucurmaktan
sesine gizledigin sevinci
anlamaktan
nihayete eren
bir bağlacı kutlamaktan

Benim sana dönüşüm
Şu gök kubbenin altina yagmurdur
Senin bana dönüşün ise
Yagmurlardan sonra toprağın hayat olup saçilmasidir.
Nefes olmasıdır ..
Benim sana bakışım

sen korkak değildin!
ben çok cesur geldim,
ondan olmadı.
bulut toplayan,
bulut çalan,
hangi göğe topladın seni,

Gözlerime Leyla düştü,
Leyla gözlerime düştün..
Perde perde Leyla çektim..
Bakışlarıma bir başka hülya..vurmaz anla
Gözümdeki ferin yavaşca nasıl bittiğinin işareti..
Beni zorla toprağa bulama..