Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

Sana rüzgarlardan bahseyim biraz
Dur bekle sevdiğim
Daha başlamadı o ayaz
Sana rüzgarlardan bahsedeceğim biraz
Yürüdügüm yollara eşlik eden
Yüzümü her zaman biraz eksik seven.

sevgilim seni sevmek!
anarşist bir eylemdir bu çardağı kırılmış dünyada
umudunu rafa kaldıran fani kalabalıkların tam göbeğinde
adını seviyorum sözüyle yan yana bağırmam dır!
sevgilim seni sevmek!
bir halkın ruhunu uyandırmaktır en kötü kabustan.

gözlerin dedim
uzun bir nefeste ancak susa bildim!
iç çektim
biraz ağladım
sonra yine gözlerim dedim
bu sefer nefesimi alırken zorlandım.

sende gördüğüm kaşın gözün yüzün değildi Leyla
sende bildiğim bakışlarından uzaktı,
bildiğin aşktı!
bilemediğin aşktı!
ergence sevemedim ki seni,
ağlamadığım sızlamadığım bundan

gözlerin karanlık değildi
aksine,
tüm sözlüklerde aydınlığın açıklamasıydı.
sadece her okuyan anlayamadı..
dünya küçük ve geçimsizlerle dolu.
gel gidelim senle günde beş vakit

Sustuğu n için kizgınim sana
Aglamamam bundan
Naz değil di bu
Ardında koydun terk ederek ne seni ne beni ikimizi.
Sustuğu n için kırgınım sana
Usul usul yasattigin için ölümü ikimize

git gide sana benziyorum
hiç problem değil,
sen kendin gibi susanı ne edeceksin
konuşmadan da giderim ben!
işte görüldüğüm gibi,
bu cesaretin başına patlamasında,

Senin ellerin ve gözlerin
Bir ninni gibi sallanır durur yüreğimde
Hangi düşe uyansam
Meali sensin bundan..
Kara gözlerinde gök kubbeyi tavaf eyledigindem beri ..
Ruhumun menkibesi senin lisanda konuşur..

sana gelme diyen bir sevildiğin var,
canım yanıyor mu bu durumdan yanıyor,
ama gelme,
canım gitsede ki gidiyor an be an gelme!
kaç kişiyi daha öldürmek istediğimizi görmek istemem.
iki kişi yeter, iki ceset iki yürüyen yeter.

Düşün sene Leyla
Bir düşün içinde..
Şiir diye bir şey varmış..
Örtüsü sen..
Tınısı sen..
Kokusu sen,