Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

Rabbim seninle konuşmam gerek,
içim dağılıyor kaldıramıyorum.
Rabbim elimden tut iplerimi sen kavra,
dünya bana dar,bana git gide uzak,
sözlerimi isyandan sayma bu özlemin verdiği çekilesi bir vuslat.
gelişim senden gidişim sana olunca.

beni katıksız sev
yokluğunla yoğur
ellerinle hoyratlaştır
bıkmaz bir sevginin kapısını araladım gözlerinde
sevdim seni her nefesimde
başkalarının sözleriyle eğilmedim kalbine

dokunmayın,
ilişmeyin,
kendinize gidin,
ben kendim de değilim.
aklımın telleri yansa,
kalbimin ritimleri bir birini kovalasa,

hazreti Musa nın elinden asasını ödünç alsan!
Akdenizi ikiye yarsan!
hint okyanusunu bir bardağa doldursan!
gelmem gözüm,
gelmem ardından.
bebeğim bu arada Tanrıya dua et!

ah mavi düş
ince rüya
bir puslu bela
yaşadığın yerleri
göğsünde taşıyanlar var!
beni yüzünde sev

Bu içim de ki dinginliği anlatamam belki sana..

Sanki sakin esen rüzgarlar gibiyim
Ya da yakmayan güneş gibi ..
Dingin akan sular gibi hissediyorum kendimi.

hiç kimse geç kalmayacak;
sana benim kadar!
sen bir gün gittiğin yerlerden o uzaklardan,
binbir zahmetle geleceksin,
yanıma en soluma,
ve ben sevgili!

Benim kendime merhametim olmaz virgül nokta
diğerleri gibi merhamet etmem kendime.
mutlu olamam mesela,
keyif süremem başka bir yüreğe..
parklarda salıngaçlara binmem
kaydıraktan kaymam

- benimle evlenir misin dedim.
- ee o sana ne dedi peki.
- güldü şakamı bu dedi,
- ya sonra.
- çok ciddiyim dedim,olmaz dedi..
- sen ne yaptın.

özgürlük diye bir yalanın
gösteri yüzüydü kuşlar,
ilkin inandığım olduydu bir ara,
daha yüreğim süt kokuyordu,
sonra adım atmaya başladım,
görmeyi öğrendim,bakmayı keşfettim.