Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

günaydın sevgilim.
özün aydın olsun içim,
beni dirilmeyecek bir ölüme sevkettin.
nasıl kıydığını merak etmiyorum artık.
sen tarafından kıyım kıyım kıyıldığımdan beridir,
hiç anlamadım,algılayamasamda.

Sustuğu n için kizgınim sana
Aglamamam bundan
Naz değil di bu
Ardında koydun terk ederek ne seni ne beni ikimizi.
Sustuğu n için kırgınım sana
Usul usul yasattigin için ölümü ikimize

Sana baktıkça seviniyor içim
Dünya dökülüyor ellerimden
Aşkla arınmak diyorum buna
Beni bu hale koyan özünü seviyorum

Sevdikçe seni

Gökyüzü , hürriyeti,
Yol , gitmem gerektiğini ,
Şarkılar, evimi ,
Sen ise kalbimi hatırlatıyorsun bana,
Bu sıralar ,
Canım,uzakları çekiyor,

İnsan bazen seçmez
Sürüklenir...

Kırıldı içimde ki ayna
Parçalara ayrıldı suretin .
Öyle hızlı uçtu ki yüreğim

Sen ora da !

Öyle iste ;

öyle !

Yalnızlığı seviyorum diye yargilama beni,
Çünkü orada diğerleri yok
Yalnızca sen varsin..

Allah'ım çok güzel !
Böyle işte, karşısına otur,

belkide sen diye,
ben diye birşey yoktu.
ortalıkta gezinen
aşk kılığına bürünmüş bir aldatmacaydı

yoksa canımın bu kadar yanışı,

çığlık gibi hürsün
suskunluk kadar tutsağım şimdi
sevgin beni kahrı kamze edecek..
beni yokluğun la korkuta bilirmisin sandın.
seni sevgimle yeniden yeniden yazarım..
yazarımda yüreğinden kaçarsın.

seven sevdiğin süslemekten hiç yorulmaz
öğrenemeden gittiğin tek gerçek bu!
biraz daha kalsaydın anlardın.
evet gözleri kan dillim
gözlerine bakınca ben dünyayı terk eden idim.
şimdi düşün katlanamadığın bir yerde