Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

Uzun zamandır sana bakıyorum,
Bir çınar gölgesinden
Veyahut bir bulutun içinden
Ve anlıyorum ki ;
Zaman senin yanın da
Çırılçıplak bir yalandan başka bir şey değil.

Bazen oluyor ki;
Sen bana beterin de beteri varmış dedirtiyorsun
bir gönlün sınırı olmaz bilirdim
emindim hatta
sonra sen geldin
ve göremem sandığım sınırları geçtiğim le kaldım

önce evimizin önün deki akasya kurudu hiç yoktan.
kökünden kestiler kışın yakmak için sıraya dizdiler.
hiç üzülmediler.
sonra bir kedi karşıdan karşıya geçerken araba çarpmış
akşam alel acale ve gelirken gördüm kaldırım kenarın da.
iki gün cesedi ortalıkta dolaştı.

Bir gün ölesim tutunca
Beni gözlerinde uyandır
Bilirsin sana uyanmak aşka sarilmaktir bir bakıma .
Bu alemi sarhoş şekilde meşk ile eýleyip dolanmaktir nede olsa.

Üşüyorumdur belki

sen içi sancılı çiçekler aça dur..
ben köklerimi söküyorum toprağımdan..
sen intihar ediyorsun de
ben cennetin soğuklaştığını anlatayım..
bakma bana sen
ben ağlarım sızlarım sızlanırım

- mecnun.
+ efendim leyla.
- hadi seni dayına götüreyim.
+ götürmesen olmazmı?
- olamıyor gibi.
+ yineden bir düşün sen.

sonra kıyılmaya yüz tutmuş her şey oldu
aşk!
kendini ayrılığa vurdu.
ben onu anlamayacağım
o beni
susmak ve sarılmak buluşturacak bizi.

Bazen bir duvar oluyorum
Seni izliyorum oradan
Söylesene bu kadar güzel uyunur mu ?
Aklımı heçe atıyor uykuların.
Yorgan oluyorum kimi zaman
Sarıyorum seni

ne kadar dersen
saçlarıma yıldızlar düştüğü kadar
öyle ağrılı
öyle sancılı yıldızlar
vaktinden önce doğdular ve saçlarıma kaydılar.
bir anne nasıl da okurmuş ya Rap!

Yakıyor şimdi ruhumu
Deli bir selvinin poyraz ı
Ne yapsam serin
Ne yapsam bu yangın yeri nefesi
Bakışlarından hayati cigerlerime basıyorum
Dal dal gövde gövde