Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

Söylesene neden gittin?
Bir insanı öldürmenin en alçağı dır gitmek,
Söylesene neden gittin?
Çok mu ağır geldi,yüreğine böyle karşılıksız sevilmek.
Söyleseydin az severdim,
Bir karşılık bekler,bencillik ederdim.

Etin elin özler
Gözün bakışın özler
Sesin kulağın özler
Kalbin ruhun özler
aldığın nefes
verdiğin soluk özler

- bundan sonra zor olacak.
- ne zor olacak?
- ondan uzak ta yaşamak.
- güldürme beni,ne zaman yakınlaş tın ki onunla şimdi zor olacak.
- öyle deme,onu özgürce severken,özgürlüğüme kelepçe taktılar,şimdi öyle ulu orta ağlayamıyorum bile.
- desene benciller köyünde bir kurban daha eklendi,bunlar nasıl insan anlamıyorum.hem seni sevdiklerini belirtiyorlar.hemde seni öldürüyorlar.

Alfabem de ki hangi harf,
anlata bilir ki!
seni sevdiğimi..
Kaç Güneş hissettire bilir ki,
içim de sana yanan ateşi.
Ve hangi dolunayın parlaklığı,

sen saçlarında baharlar toplayan salan dağıtan
hey!
sana diyorum baharı koynunda uyutan.
duy beni!
şimdi!
şu anda yeniden seviyorum seni.

sana bakınca geçecek yaralar tanıyorum
ben Leyla derim
sen kulum.
derdi acısından tatlıya çeviriyorsun.
seni düşünüce
kalbimin tam yerinde olduğunu hissediyorum

yüzün iki kere eskimiş
sesini de asırlar öncesine bıraktım
gelişini beklemiyorum artık
ve seni kaldığın yerden seviyorum
özlüyorum.
şimdi bir şarkı tut

sende ne var biliyor mu sun?
yerden göğe düşen rahmetler
eksenler, karartılar
yorgunluklar var!

sende ne var biliyor mu sun?

Seni sevmemem için o kadar çok nedenim.
Sevmem için bir neden yokken..
Akıl terazimi kırıp,
O olmayan bir nedeni bahane ederek seviyorum seni..
Seni sevmemin bir bahanesi yok Leyla..
Tüm nedensiz nedenlerle beraber seviyorum seni

benim ki ne çay sevdası
ne kahve tutkusu
ne de bir düş kurumu hayal imiş
benim kisi on yaşında bir başına Leylasını
sevmek derdine düşmüş bir dua imiş.
burada kusuruma hiç bakma!