Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

sen bizi ne sandın bilmem ama
biz seni aşk bildik
öyle yaşadık öylede gömüleceğiz.
öyle durma üzülüyorum sana
tetiğe bastığın anda bitti bu sevda unutma.
bu arada bedenimden ılık ılık akan şeyde ne

Sana baktıkça seviniyor içim
Dünya dökülüyor ellerimden
Aşkla arınmak diyorum buna
Beni bu hale koyan özünü seviyorum

Sevdikçe seni

dumanı üstünde açılmamış yaralar bırakıyorum sana,
aç avuçlarını kıy dualara..
bir tesbih te Aşkı okuya bilirsin..
Sen yeter ki meylet.
''biliyorum ''.
anlaşmadık üçümüz

bu gün gözlerin kadar dalgın
dünya kadar umursamazım
bir sen kadar benim.
nede olsa avuçlarında yüzüm
dizinde başım
boynuna habersizce konan bir busem yok.

sonra seni sevdim işte
hiç bilmedim
hiç bilmeden
hiç almadan sevdim seni
daha doğrusu seni severken buldum kendimi
ne zaman olmuş tu

günaydın sevgilim.
özün aydın olsun içim,
beni dirilmeyecek bir ölüme sevkettin.
nasıl kıydığını merak etmiyorum artık.
sen tarafından kıyım kıyım kıyıldığımdan beridir,
hiç anlamadım,algılayamasamda.

Sustuğu n için kizgınim sana
Aglamamam bundan
Naz değil di bu
Ardında koydun terk ederek ne seni ne beni ikimizi.
Sustuğu n için kırgınım sana
Usul usul yasattigin için ölümü ikimize

her bir zerremi ellerine pay etmek için
müsait mi yüreğin?
ruhum da ki işlemeli sancıları göğsünde uyutmak için
müsait mi yüreğin?
bir kıyı kenarında
bank denilen o denize karşı susan yerde

Seni anam babam gibi degil
Yurdum yuvam gibi degil
Canım diyorum sana
Canim,yarın gibi
Dün gibi değil
Ruhumun üflendiği vücut gibi

içi dolu bir fırtınadan
nasıl sakince çıka bilirse bir insan
sayende öyle çıktım
bu dünyadan!
bir besteye basa basa!
daha yalın