Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

tutunamayanlar hep eli suçlar,sen kimi suçlayacaksın gün eğrisi.
ulaşamadığınız bir biz var,gözüne aydınlıklar çal.
sen kimi suçlayacaksın söz gelimi.elin gelini.
rıhtımda gemiyi kasıtlı kaçırmışız gibi
şuurlu bir ayrılığız sanki,sanki den de öte.
bir,iki,üç uçurumdan son atlayan toplar sofrayı,

selam olsun sana!
kalbine selam olsun
baharda yürüyen yüzüne
nehirlerde yıkanan eline selam olsun
sırasını bekleyen güneşe
tavında dövülen aya

Ruhsuzum değilde
Kalpsizim say
Onuda senden dolayı say!
Bende olanı..
Bende bırakmayacak kadar
Sana verdiğim için say..

Maviye çalar gözlerin
Içinden bin bir renkli topraklar taşar
Içinde ormanlar okyanuslar
Bir gülünce sen
Ah gülünce sen işte.
Dünya an'ın da yıkılıp

Yüreğimin içinde iradeli olmasi için kurgulanmis bir eylem degilsin ..
Bunu belirtmeliyim ..
Belkisi yok bu sevgimin ,bu yüzden inkar etmedim .
Bu gerçeği kabul ettimde sevdim ..
Insan Yüreğiyle dövüşe girmez sevgilim.
Çok yönlü bir kaybedise girismek istemedim..

Bu şehrin nefesi gibiydi solugun..
Ne zaman baksan göğe,
Şiir olurdun sen..
Şu virani ekber dağlarıma
Önce şehirler çekildi solugundan
Sonra beni bıraktın

Benim yüreğim yâre benzer
Içinde ne yâr/a var/dır
Ne azap.
Dünya tutmaz bir yerdeyim,
Sendeyim.
Gözlerinde devletler acar

Böyle, ellerimle yüzünü kaplayıp sevmek istiyorum,

Dağıtıp saçlarını

Hırpalayıp yanaklarını

Hoş geldin!
Oya oya işlen diğim,
Şimalinde sendelendiğim,
Gülümseme sebebim,hoş geldin!
Ebem kuşağım,yedi verenim,
Lügatleri süsle yenim hoş geldin!

sen içi sancılı çiçekler aça dur..
ben köklerimi söküyorum toprağımdan..
sen intihar ediyorsun de
ben cennetin soğuklaştığını anlatayım..
bakma bana sen
ben ağlarım sızlarım sızlanırım