Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

ilkin sesinden öptüm seni
fark etmediğin bir anda
sesindeki tonları dolaştım
her tonu bir başka sevdim ya
sonra sözünden öptüm bir bir
uzak sayfalar da

çoğu duyguya hasretliğim kalmadı
hepsini bir duyguda yaşadım
gözü arkada
hevesi kursağında
aklı dünde
içinde endişesi olmayan

Kainat kitabin da
üç harfe bulamışlar seni
Kim de ne varsa öyle okur seni.
Bende ne varsa öyle okuyorum seni.

Seni diyorum seni !

Sevince seni anliyorum yaşadığımı
Kalbimi hissettigim bir yerlere benziyor adın
Sessiz sakin yürüyüşlere benziyor tadın
Bir nevi nefes almak gibi bir şey bu..
Sana has olan,
Bana geldiğim yerleri hatırlatan kokunu boynundan içime öperek alıyorum

ben narı şiirde geçtiği için değil
ALLAH yarattığı için sevdim
ben seni kaşın gözün yüzünden ziyade
ALLAH yarattığı için seviyorum
yaratıp ta senin beni
aynı zaman

Her şeyi hatırın da tutan aklım
Yaşatıldığı hergün
Seni ,yeniden görme ihtiyacı duyuyor .
Bu özlemek değil !
Özlemek eksikliğinı hissetmektir
Yokluğunu çekmektir

Sana bakınca
Geçti.
Geçti işte,
Arayışlarım,
Sorularım,
Merakım ,

Yüzünün her yerin de kendimi bulmuş olmanın harikuladeligini yaşadım.
Seviyorum bu yaşayışı,
Seni sevdiğim gibi.
Kendimle tanıştım ,sen de.
Üzülemiyorum üzüldükleri çoğu şeylere.
Keder almazım ben .

yapraklarım dan dökülmüş
topraklarım dan sökülmüş gibiyim
sataşma! yokluğunla
tüm yorgunluğum yine sana
özlerken hem de seni yine seni,
başka bir ademi özlediğimi daha yazmadı tarih

bir gürültülü sessizlik
şu gecenin ve günün neşesinden yüzüme bulaşan
seslerin ihtiyacını aldım elimden
bu an sadece dinliyorum..
yeni yerler keşfettim yüzünde
ifadeleri açık -gayet net.