Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

bir şair kaleminden bıkmadan
bir dua okunmaktan yorulmadan
bir anne çocuğunu yolda unutmadan
gel diyorum! gel bana!
Ley ve la
bir gül dalından yine bir daha kopmadan

bir cenaze sonrası
sensizliği ve huzuru var sesinde
yalnız bir sen bilmiyorsun bunu
sokaktan geçen biliyor
mahalleden geçen biliyor
bu ülkeden bu dünyadan geçen biliyor

ey!
gölgesi,
ayın on dördüne ışık olan,
özlüyorum seni.
zifire koydugun hülyalarım da,
ve bekliyorum üsteliksiz hala.

Kusur ışte
her saniye her yerde seni anmam.
Gözlerin için kusur
Sözlerin için kusur
Ellerin dillerin için kusur.
Varlığın icin kusur oldu yüreğim de kan yerine atman.

kokun da ne var biliyor mu sun?
buram buram çaresizlik
gelinemeyen yollar
ve kimselerin bilemediği yerler var.

kokun da ne var biliyor mu sun?

konu sen olunca
sabırda sınıfta kalmış biriyim
bana ne ki herkesten ve senden
yokluğun olduğu halde yokluğuna katlanamayan biriyim.
şimdi ne olacak söylesene
yıkılmışım incin mişim

şimdi vazgeçilmez dediğin ne varsa
geçiyorsun ya sözüm (ona) sana
lütfen geçtiğin yerlere karşı
artık rüzgara durma
seni iradenle baş göz ediyorum
tebrikler ve teşekkürler

hüsamettin ayın gölgesinde top oynasak ya,
sonra oda gelse,
sırf o gelsin diye,
yeni yeni oyunlar icat etsek ya,
durmadan yenilsek ona,
o hep kazansa sevinse,mutluluktan şaha kalksa.

Dünyanın tozu dumanı ić inde,
nasılda;
temiz hava,berrak su gibi duruyorsun orada.
Seni bilmem ben,
aklim ve ruhumla mecburen
mecburum sana.

Şimdi
Gidiyormusun?
Öylece
Daha başlamadan
Daha tam olmadan
Çiçekler dalında açmadan