Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

Ozanın da dediği gibi ;
" Güler senin altın gözlerinin içi! "
Ve ben buna yaşamak derim
Yaşarım seni hunharca .
Bilirim çünkü
Hiç bir an geri alınamaz

Bu kalbimdeki
Hiç durmadan yenilenen coşkuyu ne yapsam ola..
Yanına koyup kaçsam
Birazda sen uğraşsan diyorum.
Sana toz toprak içinde geldim anla !
Sana nasıl geldigimi anla !

Güzel olan bir sey varsa
Gözlerin derim
Gülüşün derim
Durgunluğun
Coşkunluğun derim
Güzel bir şey varsa sen derim

ah göğsümde tüneyen kuş
çölde gezen ceylan yavrusu
insan doğrusu
bir gün ansızın gel de
gel de yık!
sana karşı ördüğüm müfrezeleri

Bilemiyorum işte 
Bu dünyadan
Alacağını almış
Göreceğini görmüş biri gibiyim
Huzurluyum
Sakinim

Allah'ın selamı üzerine yağsın nasılsın?
Oralar nasıl, iyi misin rahatta mısın,daha da önemlisi kendine iyi bakıyor musun.sende biliyorsun havalar yavaş yavaş yaza dönüyor mevsim geçişleri hep tedirgin olur benden ler..bak kendine iyi bakmazsam kavgaya tutuşur um seninle.zaten bu dünyada en çok seninle didişmeyi seveceğim..seni kızdırmayı seni küstürmeyi..sonra seninle barışmayı gülüşme yi ağlaşmayı ve zıtlaşmayı.en çok seninle haşır neşir olmayı seveceğim neden belli...işin zor biraz işim zor biraz aramızda koskocaman bir sen varken benim işim zul biraz.sevdiğim diyorum sesine hasret kaldığım ellerine üşüyorum..bu rağmen susuyorsun.canım canıma kastın var farkında misin.bahar kendini iyice belli etti bizim buralarda..çok görmesem de gök yüzünü günde en az üç kere izliyorum.maviye olan düşündüğümüz ezelden gibi..akasyalar yeni yeni çiçek açtı görsen sokaklar şimdi cennet gibi..nazını sevdiğim şehrimin dağlarına oturmuş gözlerin, ne zaman baksam sana bakıyor muşun gibi..özlemiyorum ama..taaa içerime doğru öyle bir sinmiş sin ki ruhuma baksam seni göreceğim yine ..özleyemiyorum seni.daha doğrusu istemiyorum özlemeyi..bir gün kavuşuruz ihtimalini de attım bir tarafa..söylesene istediğin aşk böyle bir şey miydi? ..hiç çağrılmamak..hiç beklenmemek nasıl bir şey.anlama beni.simdi incir ellerin üzülen ben olurum..üzülmeni istemiyorum..sevdim seni canıma kattım..canımı yakma istemem..bazen seni düşünüyorum bazen ikimizi..bizi hiç ayrı düşünmedim daha.güzel olurdu diyorum seni küstürüp anında sarılarak barışmak.sarılmak büyük mesele sevdiğim insana verilmiş bir armağan gibi..sarılmak diyorum sevdiğim bir insana dosdoğru teslim olmak..sırtını kalbini yaslamak,güvenmek ısınmak tır sarılarak.bu ahir zamanda insanlar bir birilerine üşümekten hissedemez hale gelmiş sen onlar gibi olma.senin kendine kıyman,senin bana kıymanla aynı meseledir..bunu yapma! Sana gel demeyeceğim hiç bir zaman..ama si da yok bu işin aşk gönüllü gelişler verir insana, sen kendini ne? nasıl bilirsin? Sevdiğim sen artık nerelisin..abartıyor insanlar yaşamayı ve ölmeyi sende biliyorsun biz ikisinden de değiliz.sonsuz bir var oluşla biçilmiş iz kimse kendi şeklinden kaçamaz bilirsin..bende kaçmayı bıraktım kesildiğim şeklin güzelliğine sevindim.nasıl dersen sana benziyor biraz,tepeden tırnağa aşk..seni özlemedin sadece şiddetliceden öte ruhum çekiyor seni..daha burada ellerimin nasıl ellerini çektiğini dile getirmeyeceğim.belki başka zaman belki karşıya karşıya düştüğümüz zaman.ama şimdi değil..sevdigim seni g/özlerinden öper sahibine emanet ederim..kendine iyi bakmayı da ihmal etme artık, sen kendinin değilsin benimsin..şimdi durup dururken kavga etmeyelim..

Belkisi yok
Yüreğimi yer ettim sana ..
Şu kaburgalarımın ali
Şimdi daha sevinçli
Çünkü sana yer açtılar.
Belkisi yok

Ya ruhuna yaslandıysa ömrüm
Ve ömrüm seviyorsa
Bu sonsuz gücü.
Bu aklımın sevincini ellerine dökmeli şimdi.
Daha arabaların ve insanların gürültüsüne
Karışmamış bir sabah havası gibi

bana bakamadığım bir yer ver yüzünde!
sana bakmalıyım artık
bu gece yarın gece
bilmiyorum işte bir gece
sana bakmalıyım artık
bana bakamadığım bir yer ver yüzünde!

anlamadığın
başımı koyduğum yastık sen koksun
kucağıma aldığım evladım da senin kokun olsun
elini öptüğüm ana senin bir parçan olsun isterim
yürüdüğüm yol
baktığım gök