Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

haydi
bas git seni benden
ve ben ezileyim görünür kazadan ötürü
kimse sormaz zatı nasıl öldü

ben kendimin umrumda değilim

dünyanın bütün evleri üstüme yıkılıyor!
sen yoksun!
ceset yığını gözlerim
bir sen diriliğinde sen yoksun!
bir çay,yok yere soğur hiç durmadan
nefesinin yokluğunu

Yaslanmışım bir ağaca
Göğü seyrediyorum
Hafifte rüzgar vuruyor yüzüme
Bu; bir ruh dinletisi
Seviniyorum..

az sonra ölmek olmanın heyecanı varken içimde
bir yaşamak kadar uzun uzadıya baktın yüzüme
açıkçası hiç iyi hissetmedim
uyudum boylu boyunca yüreğine
önce canım çekildi
sonra dünya nüfusu bir 'e kadar eksildi

şu içimde çılgınca dönen imbatları sökerek başlıyorum her şeye
her şey dediğim sadece gözlerine
ve suskun bir gece
içimde yanan her su
kamçılıyor her sabahı
yokluğuna alıştığımı sanan her inancın putunu

yorulduğum yerlere benziyor yüzün
uyu'da biraz dizlerinde dinlensin ömrüm
abartıya mahal vermiyorum !
ALLAH'ım;
özledim...
şimdi bu yerlerde

Seni görünce
Coşup ,şenlenen kalbimin sevincini alıp nerelere saklayıpta koysam.
Öyle kendin gibi duru durmasan karşim da
Yüreğim bin bir renge boyanıyor anlasana..
Ah şu ellerimin telaşı
Beni sana anlatsa..

+ şimdi gözlerini kapa sana bir şey anlatacağım
- sen neden kapamıyorsun
+ ben gözlerim açık iken de göre biliyorum
- tamam kapadım
+ sokaktasın kimse yok
- tamam

şimdi ulu orta değil gözlerine
şimdi gözlerinden koyu bir deme
ellerinden üzüntülü şenlikler içmekte güzel olur.
gök mavi,
yol yok!
ve dudagının kıvrımını ısırıyor gibi bakışlarım.

her şiir anlaşılmak zorunda değil,
bırak bana olsun yorulma!
anlamaktan vazgeç!
illaki yanımda olmak istiyorsan yanımda sus.
gözümde sus!
saçımda,kaşımda ellerimde sus!