Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

Korkma!
Yalnızca etini ruhundan ayıracak bu aşk.

Bir güneş yağmuruna tutuluyorum
Senin gölgeni terk ederek.
Ve anladım ki ;
Senin gölgen daha yakıcı imiş.
Güldüm bu duruma,
Senin gölgen daha yakıcı imiş.

Dumansız akan  ateşler gibi

Sardın beni ,

Ey gözümü bürüyen anka

Yer yerin de değil sanki
Nede ayaklarım toprakta

Dokunduğun dağların kârını eritiyorsun orada .
Ben ne bir dağım
Ne de karlarım var burada.

Hastan değilim,
Lakin fena tutuldum sana ,
Nasıl ki bir ruh bir bedene tutulur ya ,
Işte öyle tutuldum sana .
Ki bir şikayetim yok ,
O ruh sende durdukça,

Bu kalbimdeki
Hiç durmadan yenilenen coşkuyu ne yapsam ola..
Yanına koyup kaçsam
Birazda sen uğraşsan diyorum.
Sana toz toprak içinde geldim anla !
Sana nasıl geldigimi anla !

Bilemiyorum işte 
Bu dünyadan
Alacağını almış
Göreceğini görmüş biri gibiyim
Huzurluyum
Sakinim

Bir sigara dumanın da;
Buluşup duruyoruz seninle ..

Kim kimi ciğerlerine çekiyor,
Şu an da meçhul.

Sen,bu hayatın bana armağanısın .

Telafisi olmayacak olan günlerin kârısın

Bir o kadar aşktan yana kazanımisin.

Belkisi yok
Yüreğimi yer ettim sana ..
Şu kaburgalarımın ali
Şimdi daha sevinçli
Çünkü sana yer açtılar.
Belkisi yok