Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

O 'na bakarken sen tarafından çekilen bir fotoğrafdım!
beni kendi elleriyle yırttı hz.ALLAH'ım
acı duymak değil bu!
hissedemiyorum.
öyle bir boşluk öyle hiçlikteyim ki,
hareket ettikçe daha beter batıyorum.

kaç kere öle bilirim diye sınama beni,
bir kere dirilir sem unuturum seni.
yapma!
temelli ölü kalmak değil gayem
emin ol
ben senden önce dirileceğim.

bahardım sende,yazdın bende.
ikimizin arasında iki mevsim.
yok hikayemde ismin.
şimdi dağıt seni yedi bölge yedi dağa.
tüm inanç sistemlerini ben kendim keseceğim
ilkin seni sonra beni.

kim derdi seni severken kendimi sana terk edeceğimi.
anamın başım da sızım sızım ağlayacağını
ben bile tahmin edemezdim sevdası dilinde olanım
sen ancak yaktığın la kaldın
ellerinde kine iyi bak istir karadır
yabancı gelmesin bunlar sana

ya inandığın yağmurlar
seni ıslatmıyor sa
bir yanılma payı koy diyorum
çok geç olmadan daha
farkın da mısın sesinde ki seni pusturmuşlar
ya inandığın elif bin dokuz yüz yirmi üçte kaldıysa

Inanilmaz olan ne biliyormusun?
Sensin yalnızca sen .
Sadece sen .
Bana verileni sana harcamak hoşuma gidiyor,
Öyle böyle değil
Ruhumu gıdıklarcasina hoşluk bu .

şimdi senin uzağında
kaşını gözünü ezber üstüne ezber eden ben
söylesene bu hasretliğe nasıl dayansın?
ey zalim dürtü
ince perde
yüzümüzdeki seni anlasana.

Sen öyle !
Sana has şenliğinle şerbetinle ,
Bin yıllık tabuları yıka yıka gezersin ,
Bu yeryüzü mahallim de .
Usul avazım benim,
Öz çiçeğim ,

aklımda o kadar yazdığım şey varki,
daha hiç birini gündeme getirmedim.
hırcın rüzgara yerleştirimiş bir toz zerresiyim.
yağmur yağsa topraga gideceğim.,
rahmet ol ve beni göm derinlerine.
incindim!