Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

- kabını değiştirmeden bilemezsin.
- neyi?
- ne hâl bir kapta olduğunu.
- insan nasıl değiştirir ki kabini ?
-benim bildiğim iki yol var.
- nedir?

Gök bayırların da at sürek
Yer suların da aş edek
Insan yurtlarindan yün derek
Yıldız avlıyak
Toprak inletek .
Rüya obasin da insan oynatak.

Benim sana dönüşüm
Şu gök kubbenin altina yagmurdur
Senin bana dönüşün ise
Yagmurlardan sonra toprağın hayat olup saçilmasidir.
Nefes olmasıdır ..
Benim sana bakışım

Senin ellerin ve gözlerin
Bir ninni gibi sallanır durur yüreğimde
Hangi düşe uyansam
Meali sensin bundan..
Kara gözlerinde gök kubbeyi tavaf eyledigindem beri ..
Ruhumun menkibesi senin lisanda konuşur..

Bir gün ölesim tutunca
Beni gözlerinde uyandır
Bilirsin sana uyanmak aşka sarilmaktir bir bakıma .
Bu alemi sarhoş şekilde meşk ile eýleyip dolanmaktir nede olsa.

Üşüyorumdur belki

Ne tuhaf
Insan sevinince, hani çok sevince .
Hanı normalin dışına çıkınca biraz.
Gözleri terliyor istemeden
Ruhu bedenini ürpertiyor.
Sol yani ağrıyor

Yüzüne öyle uzun uzun
Bakmak için
Bin sebep
Bir bahane aramıyorum esta pisi.
Hem kim vurduya gitmedi ki aklım ,
Yalnızca gözlerini sevdi biraz

günlerden mavi
lacivert bir ikindi vakti
dönen dünya değil
ellerim ve ellerin dir
nasılları geçelim şimdi
bütünüz biriz ikimiz

Işığa nakış atılır mi deme ;
Bak,iyi bak !
Hayat tarafindan, sen ruhuma ten diye, işleniyorsun işte.
Bak, artık bir ben yok .
Bir sen varsın artık .
Bakan, gören ,duyan ,dokunan, uyuyan, uyanan, seven aşık olan ikimizsiz artık.

Hani bayramı gözleyen çocukları bilirmisin ?
Seni seven kalbimin dönüştüğü iklim böyle bir şey..
Sen öyle durunca karşımda
Aşk gibi ..
Hayat gibi ..