Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

Azerya sen dağlarına çekildiginden beri
Daha gün başıma doğmadı benim
Yüksektir bilirim göz uçların
Ah azerya hiç bilmedin sen
Ben uçurum diplerinin kanatli kurduyum
Çek gözlerini gözlerimden

Azerya Sana o bicagi ben verdim
Vermesine de; kalbimdeki ipini sen kestin.. burasininda(gönül ( bir sonu yok ki
arayıp bulum seni ,
göğsümün içine yeniden düğüm edeyim.
sanada gel denmez gayri
Ruhumuzdaki bağı sen kestin.

Ah Azerya !
Sen anasindan daha yeni dogan
Bir uveyiksin kucağıma
Daha, kanı üzerimde kurumayan
Durmadan doğan
Doğan durmadan

Sen bilemiyorsun Azerya
Sen o kuş yuvası gözlerini kısınca
Ne kadar uykusuna yatmış kuş varsa ..
Hepsi bir bir uyanıyor düşünden..
Gözlerin diyorum azerya
Gözlerin

Sen şu boğazıma yedi düğümle boğum boğum dolandıran
Biliyorum azerya
Biliyorum kaçış yok aşktan ..
Şimdi sen düşün
Sen ağla buna sen yan ..
Tüm taşlarını; dizdim bir bir ellerine

Sevdiğimden beri seni
Tüm teşbihler aşkı anlatımda
Hata üstüne hata gibi yaşıyor buramda
Buramda hani buramda tam aklımda
Kalbimin içinde ruhumun ışığında..
Ne leyla mecnun

Ve ben azerya
Sözümü tutuyorum
o şarkıyı söylüyorum..
Yağmurda yürüyüp
Rüzgara degiyorum
Çıplak ayaklarla çimleri sevip

Sana şiir diyenin
ki gözüde kördür
Yemin billah
Sen iki dünya özümde
Aşk tan başka bir şey değilsin

Söylesene, gözlerin tarafından
Dağlanan bu yer yüreğim mi?
Varlığın tarafından
Usul usul pişen bu yer ciğerim mi?
Ne tatlı bir acı Allah’ım.
Teşekkürler.

Bu içim de ki dinginliği anlatamam belki sana..

Sanki sakin esen rüzgarlar gibiyim
Ya da yakmayan güneş gibi ..
Dingin akan sular gibi hissediyorum kendimi.