Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

yazmayınca susmayı öğrenirsin dediler kahraman,
bu yüzden yazıyorum,
ağlayınca geçmedi, geçmeyesi sevdam,
göğüm üstüme yırtıldığından beri,
en fazla başıma fezadan yıldızlar düşüyor,
susunca geçer dediler kahraman,

Aşk harf olsa yazılır dı
hiç yazılamadı.
Aşk bir söz olsaydı söylenirdi
hiç söylenmedi
Aşk bir ses olsaydı duyulurdu
hiç duyulmadı

aşk adın senin,
yüreğime dokunmaktan da ileri giden din.
yüreğimin bana benzemiyor artık,
her yanı sen,içi dışı ruhu sen.

dünya dönüyor ken kendi eksenin de.

ellerimden almakla yetinmedin kendini,
şimdi bu kadarla da kalma.
öldürmekle devam et beni,
hatta bununla bile yetinme..
ne varsa al ve git..
kazara bile, çıkma düşlerimin karşısına.

Öfke desen değil bu
Kırgınlık mı hayır
Suskunluk ta değil
Ölüm desen bir çaresi var.

Ama bu olanın ne adı

sana dair bir şey bırak mıyorum dışımda.

bana bakan herkes.
sen.
göremeyecek artık.

İhtimaller denizinde,
Bir birinin yamacından dahi geçmeyecek olan,
İki kayıktan ibaretiz.
Evet biz..

Boşuna kürek sallama

bir ses
bir rüya
bir ceylan bakışlı var
kalbimin kıyısında

biraz heyecan

gece nedir?
uyku nedir?
bilirmisin sen,
ben unuttumda sevilen,

varlıgın varlığımı harebeye çevirirken

bir merhaba gibi içten bakışların var senin.
aldım ve koydum sineme seni.
geri isteme,
bahar ve yazdan ibaretsin sen.
her zaman ılık ve serin.
geri alma.