Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

senin yokluğun da sevgili,
en ufak bir hastalık,
sanki ölümcül gibi geçiyor bedenimden.
hani bir selamı çok görmesen
.benim sana candan söylediğimi.
sen yalandan da olsa geçmiş olsun desen.

oysa sana seslenmek
yorucu bir suskunluk
dilsiz alfabe ayıplığı ağzım da,
ne susmak biliyorsun
nede konuşmak istiyorsun,
ölümüne öylece duruyorsun.

en degerlisini yitirmiş gibi huzursuzum,

korkuyorum sensizlikten,

adaletin hiç olduğu bu şehirde,

bunca sancıyla
bir başına..
sonra susunca kendi kendine...
hayata küstü diyorlar akıllarınca.
bilmiyorlar sanki senin gittiğini
giderken ben namına bir şey koymadığını.

gözleri okunan bir adam var.
okunduğu halde kağıda yazılamayan.
Hazreti.ALLAH'ım onu sadece sana okuyorum.
okumayı onunla bildirdiğin için sana teşekkür ediyorum
seviyorum onu seviyorum.
gözlerinin ötesin de bakan bir adam var hazreti ALLAH'ım.

istemediğin bir varlığın,
sonu gibi gözlerim.
takati kalmadı çırpınışalarımın,
avuçlarından damla damla sızıyorum
nidası susturulmuş toprağa.
bunu ruhuma sindiremiyorum

şimdi gidiyorsun
tüm gelişler intihar ediyor ardın dan..
sen bilmiyorsun.
gidişin sessiz bir soykırım
sen aşka inceden kabaca ustura vuruyorsun,
ardın da çığlık çığlığa bir ben bırakıyorsun.

ah mona
yüreğinde başka bir leylanın izleri var ki
göstermektesin an be an.
delirmekte aklım hatta çıldırmakta

ama

kızamıyorum,küsemiyorum.
öfkenemiyorum bile.
var bu işte bir terslik.
var bu işte bir hinlik
sanırsam ve sanıyorum ki ALLAH ı bilmek susmayı ögretiyor insana.
susmayı bildiriyor bana

.yağmayan bir kar tanesi düşmeyi bekliyor ellerine.

ayın karanlık yüzündeyim bu gece,

aydınlığa geçmek için sabahı bekliyorum,