Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

yan diyorsun bana,
cennetten uzaklaş
cehenneme dost ol
sözün bu dileğin bu

ben sana can diyorum

Seni sevmek zorun da değilim ben!
Gönül rızam la seviyorum,
Seni ben.
Yani aldırış etme sen bana,
Ağlarım,gülerim
Sevinirim,

Özledim diyorum anlasana..
Anla/sana muhtaçlığım artıyor arta arta.
Aşkına ve sana.
Sana diyorum bakışı baharım.
Anla/sana..
Saçlarıma kar diye yağanım,

Gitmeyi bu kadar,çok! yakıştırma sözlerine
Gitmek,çirkinleştiriyor sözlerini.,
Gitmeyi bu kadar, çok! yakıştırma kendine
Bu gitmeler,yakışıksız duruyor üzerinde..
Sonra, İstanbulu alma ağzına,
Konuşmaya başlayınca,sesin istanbul kokuyor.

gitme
desem de,
yinede gidiyorsun değil mi.
bir tane beni bin parçaya bölüp gidiyorsun.
ileriye dönük adımların sayki kıyamet!
ey zifiri gider ken, sen

Tüm kavuşmalara inat!
Bak yinede özlüyorum seni.
Ve sana karşı,yinede seviyorum seni..
Sen güneşi bağrına basa bilir misin?
Bu cesaret işi değil sevgilim
Sadece sevmek işi,

bazen sana seslenmekten yorulur kelimeler,
çoğu zaman geride bırak/sada aşk beni sana
yinede sevmekten geçemediğim olur gözlerin

bu kadar sevmek ve düşünmek seni akla zarar biliyorum
hani belki bir zaman sonra duyarsın beni diyorum

saatleri boş ver gündüzün görkemi.
günlerden pazartesi,
sabah kendini salıya ter ederken,
yine yokluğunun uguntusu tuttu iyimi
sesimi boğdum yine,
gözlerimi sımsıkı kapattım,

kuytularım yok benim,hep açık denizlerde gezdim.
hani ne gördüysen oydum.
bir gölgelik içinde kendi içimde kuytu oluşturamazdım.
bu arada selamun aleyküm gözüm nasılsın.
memleketim nasıl,
havası,suyu,taşı toprağı nasıl hala bıraktığım gibi mi..

özlüyorum seni,
ne ötesi,
ne berisi,
özlüyorum seni
suskunluğumun içi.