Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

beni öldüren bir aşk la
haşir neşir olmuşun
ey akıl
neredesin.
gönül evime vurdu
o depremi andıran nigahın

sonra..
biri gelir işte
nereden geldiğini hiç görmeden.
bir zaman seni cennetin kapısında tutar,
alıştırır seni,varlığına.
mutlusun dur,

her güne
bir mektup
gözlerine yazılmış,seni anlatan.
mektuplar ki sana sesleniş biçimidir aşkın,
yokluğunun orucu zor geçiyor sevgili
iftarını açabilir miyim bu aşkın belli bir sonu yok..

seni gören gözler ne talihli dir şimdi,
elini tutanlar ne sevinçlidir,
ya sesini işten kulaklar,
aklını susturmuş tur kim bilir..
ey canım canı
tam anlamım benim..

gözümde yağmur,
içimde ateş sağnakları var
sevgili..
hiç durmadan,,
hasretin yağar üzerime..
özlemin yakar içimi..

Zalim sin ey yar
ama;
yine de,
gücenemiyorum sana.
gücüme git se de sensizlik.
anla!

sustu san san da konuşur
ulu ve yüce dir aşk.
korunmasız ken girer gönlüne
unutamadığın dır aşk.
talan eder seni çoğu kez
iyileşmekten uzaktır aşk.

bitmeyen bir baş ağrısı.
dinmeyen bir gece sızı çekiyorum
yanımda olmayışında cabası.
ne yapacağımı inan ki bilmiyorum..

beni derde sokan da sen dertten alanda sen iken.

acımı kalbimden çıkarmak.
sevgini içine ekmek,
bu kadar mı zor geldi sana.
aklım durdu çalışmıyor.
hislerim tıkandı hissedemiyorum.
hüzünlü değilim sanki.

o günler de gök sinesi açtı cennete,
ala bildiğine aldı güneşleri kendine..
gözler sevgiliyi (sav) görünce
cennetin kapısında ayak ta..
ne kurşun işledi canın tenine
ne bomba engel oldu