Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

leyla oldu bana rüveyda

aşk oldu rüveyda

gözüm oldu aşk

25 Aralık 2011, 23:20
baktığım her yerde varlığın şayan
ekildiği her tohumda gülüşü açan
reddetmelere sağır cemreler düştü elime.
sen bilmiyorsun
söylemekten çekinmeden

sen hiç yandın mı?
bir düşün peşine düşerken,
sen hiç korktun mu?
bir çift göze bakar ken..
ben sadece sevgilim.
güneşi kucaklaya bileceğimi san/dım,

sen benim hüznüm den gizlediğim sevinç yanım sın,
kimseye demediğim,
herkesten gizlediğim,
Allah a arz ettiğim,
sen benim en mutlu anım sın,
kederimden gizlediğim.

sen bile bilir misin ki;
yanarak kül olduğun aşkın
küllerin den yeniden doğmayı.

yada soy ismine yabancı laşmayı
isminin anlamını yitirmeyi.

Düşüne bile katran çalan sevgili;
Sen gel yeter ki gel !
Biz katranı da sevip sarmalarız..
Bağrımıza basıp kara,kara gül açarız..

Beklendiğin yer,gurbet ettiğin gönlümüzdür.

canımın bir degeri kalmadı.

seni bitirdiler gözümde.

gözüm görsede bakmıyor artık.

beni sevdiğini sandığımda.
susacağını bilemedim.
ben seni severken.
senin bıkacağını da bilemedim.
ardına yıkacagını.
sonra kaza süsü verip.

Meğer seni ne çok sevmişim,
Hala düzelemedi yüreğim.
Ve sen gelin ce aklıma,
Sadece sustuğumla kala kaldım..
Meğer seni ne çok sevmişim,
Ne çok sahiplemişim.

mutfakta bir kadın,
öğle yemeğinin telaşın da,
elin de yapacağı yemeğin telaşesi,
aklı kendi çıkarın da.
gönlü gizli kapaklı dua dua yakarışta.
ağzı sus pus.