Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

Seni sevmekten hiç vazgeçemedim ben,
Daha doğrusu geçmek istemedim bir türlü senden..
Seni sevmek kadar sevmek istemedim ben kimseyi.
Sen ilk ve tek duamsın sevgili,
Kavuşma hayali kurduğum ilk ve tek duamsın.
En çok sana yakışıyor aşk ın gülleri,

Siyah kapladı tüm beyazlığını..
Yüreğimde yokluğun iki katı çoğaldı..
Göremiyorum artık ne seni ne sana benzeyenleri..
Canımı yakan varlığın da cabası..
Söylesene yar dediğim yaram.

seni seviyorum
rüveyda
seni seviyorum
övülmeye değer kılınan

seni seviyorum

leyla oldu bana rüveyda

aşk oldu rüveyda

gözüm oldu aşk

25 Aralık 2011, 23:20
baktığım her yerde varlığın şayan
ekildiği her tohumda gülüşü açan
reddetmelere sağır cemreler düştü elime.
sen bilmiyorsun
söylemekten çekinmeden

sen hiç yandın mı?
bir düşün peşine düşerken,
sen hiç korktun mu?
bir çift göze bakar ken..
ben sadece sevgilim.
güneşi kucaklaya bileceğimi san/dım,

sen benim hüznüm den gizlediğim sevinç yanım sın,
kimseye demediğim,
herkesten gizlediğim,
Allah a arz ettiğim,
sen benim en mutlu anım sın,
kederimden gizlediğim.

sen bile bilir misin ki;
yanarak kül olduğun aşkın
küllerin den yeniden doğmayı.

yada soy ismine yabancı laşmayı
isminin anlamını yitirmeyi.

Düşüne bile katran çalan sevgili;
Sen gel yeter ki gel !
Biz katranı da sevip sarmalarız..
Bağrımıza basıp kara,kara gül açarız..

Beklendiğin yer,gurbet ettiğin gönlümüzdür.

canımın bir degeri kalmadı.

seni bitirdiler gözümde.

gözüm görsede bakmıyor artık.