Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

seni bu kadar gözü kara sevmemeli mi idim bilmiyorum...
hani düşünmüyor değilim bunu arda bir sensizliğin sancıları arasında kıvranırken.
sen yokken varken.
susarken.
ha bu arada bu susmalarını
seni sevmiyor da ondan sessiz kalıyora çeviriyorum

Gelmek isteseydin gelirdin.
Nasıl yüzsüzlüğe bürünüp kaç kere geldiysem sana,
Sende gelmek isteseydin.
Gelirdin..
Şimdi, durduk yere gelemiyorum türküleri çağırma bana.
Şiirlerini bu yalana bulama.

ezberim zayıftır bilirsin sevgili.
bunları bir türlü atamıyorum beynimden.
an be an giriyorsun düşüncelerime.
hislerime intihar süsü verip öldürüyorsun.
seni çok sevmemin kabahatini,
yüzüme vurmadan edemiyorsun.

Mesafeleri o kadar uzaklaştırdın ki ne oldu diyemiyorum..
Bak şimdi sesindeki tınıdan ayaklarım da ki kan çekildi..
Üşümek misin nesin sen..
Bilmiyorum ki..
Ne olursun üzme sen kendini ,ve sana ayarlanan bizi..
Korkum o ki, zalimliğin bu ki..

bin türlü geçmeni istedim
bir türlü geçmek bilmedin.
üstüne üstlük beni hüzne buladın,
hasretin kızgın yağına attın.
sen çekip gittin ben hala ateşin üstün de kala kaldım,
yanmakla kalmadım köz oldum

Bu kaçıncı gidişin bilmiyorum,
Ve beni kendime öylece terk edişin.
İçimden dışıma vurduğum kaçıncı sensin.
Ah! Leyla ah sen.
Ağlamak diyorlar ağlamak
El içinde bize uğramayan tek uğrak

biliyorum yine çok mutlu oldum.
öyle birden düşmeyecek tin sen de gönlüme.
bak gidişin ağır darbelere sebep oldu içime.
biri sorsaydı söyleyecektim.
atacaktım seni sözlerimden,
kurtulacaktım aklım ca işte.

seni,
ve beni;
en iyi anlatan şey
birbirimize imkansız olma(ma) mız..
sevgili..
ve ben

her neyse işte, sen yoktun yine,
bende tüm kasımpatıları yoldum!
çiğnedim! hepsini ağzıma ot yaptım.
ağzım acımış umrumdamı!
vicdanım kudurur ken acıdan.
dilim kekremiş umrumdamı!

özlediğim kadar uzaksın,
iste cehennemi isteyecek kadar
yakın olayım..
cennet arzularını söndürdü gözlerin.

kırgın kelimeleri mi saklıyorum