Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

bekliyorum...
endişeyle korku arası,
Gelir mi bu kez,bu kez diye
her iki kapıda yüzüme vurulur sa ya

yokluğun gelmeyişin,

Anlamıyor sanma,

seni herkes veya o hiç kimse ,

bi dur,bir sabır çek

Aşkın hükmünü ellerine verdim,
Hani bir ümit ışığı doğurursun diye.
Hiç düşünmeden kalemi de yüreğim gibi,
Ortadan ikiye kırı verdin..
Şimdi ağlamamalısın bunca ayrılığa.
Ölen le ölünmüyor sevdiğim.

Üzüntülerimi al dedim,
Sevince çevir dedim
Dedim bir bakışınla yaparsın..
Bir tek sen yaparsın dedim..

susmayı seçme/me li idin..

Göz yaşı illaki gözden dışarı akmaz
Bazıları suskunca içerine akar
Ağlamak işte o zaman kötüdür;
Gözün susuzluktan ölür
İçin se göz yaşından boğulur..
Ve bir zaman sonra,

dudaklarım sızlıyor
kanım çekiliyor
ve öylece kala kalıyorum
seni düşünürken

yine bir gece vakti

üzüldüğümü bil istedim
bilirsen gelirsin umuduyla
üzüldüğümü bil istedim.
sesimin böyle buruk çıkmasına aldırma
adın sesime vurulunca,
beli burkuluyor sesimin,

sarf ettiğin tüm sözleri bine bin katarak aldım sineme
bir insanı en çok sevdiği yıkarmış ya
beni yalnız sen yıktın ve ben buna sustum
inanmadın bana
sözlerim kafi gelmedi sana
ben kendimi hala toparlayamadım

neyse bitti diyorum
şükür diyorum
Rabbim diyorum
bitti diyorum gece..
sabahın seherinde uykuya hasret çekerek uzanıyorum..
gözlerim uykusuzluktan ağlarken ha bire.

yol üzengi deniz suyu,
söylesene gözlerimden gittin mi.
bak hala aynı an, aynı devir.
senli ben hiç değişmedim ki.
benli sen,sen tarafından itildiğinden beri,
turuncudur gözlerim,