Zennehar Yılmaz Şiirleri - Şair Zennehar ...

Bir karar aldım artık Kendimi anlatmaktan pes ettim Sen anlamamaktan yorulmadın Anlatmıyorum paylaşmıyorum içimi Dökmekten yoruldum içimi Dudaklarımı mühürledim Ne varsa beni boğacak boğsun artık Korkmuyorum ne unutmaktan ne unutulmaktan Sesimi kıstım çıkmayacak nefesim Kulaklarım tıkalı inatlaşmalar yorucu Pes ediyorum artık mağlup düştüm İsyanları isyancılara sancıları sana bıraktım Kollarımı dolayacak hayal kurmuyorum Fısıldayacak sözler ummuyorum Kanatlandım uçuşa geçtim Bedenimi sana ruhumu karanlıklara gömüp gidiyorum Kendimi bıraktım senin içinde Beklilerimi koltuk altına alıp Seyrine dalarak pes ettim gidiyorum Ummanlarda kaybolup kendimi sende Sendeki bırakıp sessizce gidiyorum…

Sevmiştim seni gözüm görmeden Göğsüme yarayı açtın bilmeden Gördüğüm rüyayı ele demeden Savurdun her yana sevmiştim seni Açmayan goncadan seni sorarım Gözüme şifa merhem ararım Aykırı değil yolum divanım Beklettin gelmedin sevmiştim seni Değmez oldu bastonum toprağa taşa Işık oldum gökten uçan her kuşa Kanatlanıp gelsen beklerim seni Rüyamda görmedin sevmiştim seni Günlük değil ömürlük sana sevdalar Çok kanım döktürdü her gün vedalar Beni kasabanda değil dağlarda ara Gözüme nur oldun sevmiştim seni Ezber ettim seni kimdir yazanın Kurduğum oyunu her gün bozanı Sövsem de dünyayı üçe satanı Pahası biçilmez sevmiştim seni Dilimde nakarat oldu sevdalar Ölmeden mezarım oldu kazılan Sözlerde ibretim sitemim yatar Sarmadan kefene sev mi şem seni

Kırpık gözlerim sözlerindeki neme siteme Tükeniş değil bu bırakışta sessizliği günüm İçiyor, içiyor dudaklarım değiyor damla, damla Sevgi kanıyor sol yanımdan bardaktan boşalır gibi Kanıyor özlemi canlanıyor bakışlarını arıyor sevdanın Acıtmıyor desem de göstermesem de kanayan yaramı Bıraktığım noktadan adımlarım geri gidip gelesi var Sevgi kanıyor sol yanımdan bardaktan boşalırcasına Kördüğüm olmuşum varlığını düşlerken soluğunun Yokluğunda kahrolup acıya dağılmış yağmalanmışım Her kırpışında gözlerimi kirpiklerim deki gözyaşım Saçaklardan buz olup sarkanlar gibi batıyor yüreğime Sevda kanıyor sol yanımdan merhemsiz şifasız Gülüşünle ki hayat bulan ben gidişinle paramparçayım Her ayak sesinde seni arıyorum geldin sanıyorum Damla, damla kirpiklerim kanıyor sende boşalıyor yüreğim Kımıldatamıyorum sözümdeki sitemleri özlüyorum Geçenlerde hani bir mektup yazmıştın ya değdirme gözyaşlarını Göğsüm kanıyor bardak dan boşalırcasına özlemi uyutamıyorum Benim sol yanım alev almış yanıyor mayın tarlası gibi hasretin Hani demiştin ya artık sol yanım nefes almaya başladı Gözlerim özlemlere kapanıyor gördüğü hayaller sevgi selinde Sana varıp seline katacak cinsten içine alacak ruhunda okşayacak Sol yanım bardaktan boşalırcasına özlem selleriyle sana akıyor Bitişleri yaşıyorum kurutmaya başlayan gözyaşlarımı Özlemle bekleyiş alıyor yerini sitemlerim suskun durgun Gözlerim yalnızca hayaline kapanıyor uykuya rüya olduğunda Sol yanım damla, damla sevgiyle özlem yağıyor sana sevdama

Geçmişi silip de atsam yâd ele Gönlüme baharın dalın doğrulmaz Sermayesi değil mi kalbi büyüten Odur bağrımda ataşı külü soğutan Maziyi tekrarlar gözler manidar Rüyalar hece, hece ismin sayıklar Kalbinden sürüldü bütün âşıklar Bağrımı su değil sendin soğutan Aklını başından alan emeller Çoluk çocuk eş sevgini bekler Beşikte sallanan melül bebekler Eskisinden seni yenisi soğutan Kışır bağlamış ruhunun duvarı Latiflik beklemek yanlıştır sende Gözümle gördüğüm gerçektir bende Ele günden gelen değil soğutan Azlettim gönlümde senden kalanı Soğuttum içimde yanan volkanı Taşa döndü beden senden olalı Döşüme buz basmandı beni soğutan

Özlem çeker yüreğim Ne yardandır ne darlıktan Buruk yine sol köşem Hasretli bakıyor gözlerim Nemlendi nemlenecek Yanağım susuz mu kaldı Kurak mı çok zamandır Ruhunu akıtmaya mı özlemi Kırık notlar verilmiş yüreğim Boynu bükük sorguda Ya içimin buzlu dumansız Dumanı boğan çekince nargilesi İsli camlara özlem satırları Yüreğime acı zamanları Dünüme bugünü çizmekteyim Her çizgide seni süslemekteyim Soracak olursan halımı ağlarım Dayanamam gözyaşım dolup çağlar Beterim günden güne Sen çayım olda bende dem

Güler yüzler sanki söver gibi gelmişe geçmişe Yarına söyle canlar nefes mi dayanır can mı dayanır Kâinata inat kefensiz topraklara gömülüp gidiyorum Hezimete uğramış sevgileri ayak tozumla ardımdan sürüyorum Öfkeyle bakışım var keskin kılıç örsünde dövülmüş gibi Kılı kılından ayırır gibiyim ömre can mı yoksa set mi dayanır İsyankârlıkla aykırı yollar dolanıyor ayaklarıma inatla sürgülüyorum Ucunu kaçırmış hayat yumağını kadere dolayıp sürüyorum İbadeti yokmuş gibi hayatın günahına sarmalanır sanki bedenler Sürgüne çekilen ruhları ezip görmezden gelenler Ruhuma bir Fatiha okumasını bile bilmeyen yüreklere serilmişim Ölümsüz sandığım kahırlı zamanın sandalını küreksiz sürüyorum Beynimde hükümlü bıraktığım düşünceler firarda Gardiyanı olan kalbim bin bir isyanda yetişin derki im da, da Gidecek yer bulunur mu bilmem bir daha her cümlem esirim Savruk düşünceleri serdim rüzgâra lodoslar eşliğinde süründürüyorum 26 Nisan 2011 Salı, 18:19:33

Gözlerin harlı bahçe İçine ben dalayım Eşin yok benzerin yok Gülüm kurban olayım Sözlerin tırpan gibi Kesmeden kurtulayım Kopar beni dalımdan Gülüm kurban olayım Koynundaki mendile Sar hatıra kalayım Böylesi güzelliğe Gülüm kurban olayım Sevdim gülü çiçeği Dallarını kırmadan Gözlerim kör olsa da Gülüm kurban olayım

İflah olmaz kalbimi aldım elime gidiyorum Ardıma bıraktıklarımı neden göremiyorum Götürdüğüm ne senden kalan bilemiyorum İçimdekini haykırıp aklıma küfredemiyorum Ucuza sattım sevdamı, nehrimi, sularımı, Kovulduğum kapıda buldum ben kendimi Yokuşlu yoluna serdim soluğumu Dilimin haykırışına tutup küfredemiyorum Buluta bakıp ağlasın diye umut edemiyorum Kalbime gelenden demini bekleyemiyorum Kıyamet kopsa senden gidemem diyordum Ucuza gitti ömrüm zamana küfredemiyorum Koşuşturmada ruhum bedenimle af diler Çığlıklarım yükseliyor duyuramıyorum Umut ektim yarına kalbim yaralı Ufkuma doğmayan güneşe küfredemiyorum Yükselişe geçemiyor diktiğim fidanlar Yamuk yumuk inatlaşır gibi benimle Kafayı yemekten bıkkınlık yetişmiyor Delirmiş fikrime tükürüp küfredemiyorum Yarına bakmadı gözüm kaldı dünde Umudu kaybetti her bir gününde Ölmeyi istemediği gibi aklıma da gelmedi Ben kendi aptallığıma küfredemiyorum

Zamane uşakları gördüğü kıza asılır şık oldum sanıp hep yolunu şaşırır Aklı kesmez uşağın söyler aynı yalanı Sevdiğin kızlar sürü, yemez bu numaranı Uyandı köylü kızı Yemez bu numarayı Çantasında hep taşır Bıçakla bazukayı Erkeklerin lafıdır uy ne kadar güzelsin Yoktur eşin benzerin görmedim böylesini Kızlar artık yemeyi yeni numara bulun Bayat hep numaralar taze laflara konun Uyumaz köylü kızı Cahillik eskidendi Cebinden çıkaracak Şimdi vurur zokayı Kızları saf sanmayın uşaklar yanarsınız Peşine takar seni ateşlere yanarsınız Görmez olur gözlerin, kapılırsın peşine Aklını alır uşak ters bakarsın yüzüne Benim adım Laz kızı Hazırda tüfeğim var Peşime düşme uşak Benden çekeceğin var Kendi akıllı sanır uşak hemcinslerini Daha bilmez asılır her güzel bildiğine Tanıştırır aşkını hemen de kankasıy, la Sonra alır aklını kaçar kız başkasıyla Saftır ha bu erkekler Tanımazlar kızları Hep gözleri açık tur Uyumaz Laz kızları

Üzmüyorsa seni gözyaşlarım
Yüreğimin yangını ısıtmıyorsa
Acıtmıyorsa gülün dikeni ellerini
Islanmıyorsan güz yağmurlarında
Yoksun demektir kalp odağımda