Zennehar Yılmaz Şiirleri - Şair Zennehar ...

Dilime sus düştü cümleme nokta
kalmışım tabutta ruhsuzum yasta
tenime bedeni dar ben etmiştim
kurtuldun işte ağlamak boş yaa

Kinaye değil sendin ölüm dileyen

Görme dünyayı gözüm bırak, bırak kör olup kal Sevene gönül kapattılar boş ver gözüm kapalı kal Bedenim seni bir ömür taşır umudun kırıp hep kör kal Gözler var ki görmek bilmiyor gördüğünü gördüm demi yon Bir cana kıyılsa şahidi olmuyor boş ver gözlerim hep kapalı kal Görmesin yalan âlemi ebedi olmuş zülüm hainin Kafama sıktığım kurşunun bile hayrı kuldan fazladır Kapalı değil ruhun ışığı göremez sanırlar kalpten aşığı Kör olsam görürüm zalim zulmünü kesemem boynumdan ne fayda Irmaklar coşuyor sesin duyarım ecelim olsa aşkla kanarım Dünümden kalan lokmama hayranım şükürler olsun bu günde doyarım Ne harama bakar mal mülk ararım gönlümün gördüğü servetim benim Kaptırmam kendimi hilale arşa girerim her gün bin bir telaşa Dünü de bıraktım geçmişi maşa yarına şükrümü gelir sunarım Nefsinin olma canlı kurbanı topraklar almaz imansız olanı Görmeyen gözümden kesmem gümanı bir ömür gönülden görür dünyayı Yalana katmadım helal lokmayı belki gözlerim içten bakmayı Bu dünya yalan açıp bakmayın gözlere nurun açmadan kapandı Kalplerin ışığı dünden yok olmuş gözün görse kalbin perde içinde Bu yalan dünyayı zehir içinde her gece içen gözler kör imiş Gözlerim daha ne göreceksin ki görenler körlüğe hasret imiş…

Ayrılık bendine kor ateş düştü
Sana kavuşmalar zaten bir düştü
Konuşmak değersiz iken susmalar atından köşktü
Girmedin eşikten gönül hanemin

Ezberi olmadı yürek çilemin

Gönlün taşmış bir pınardır Nereye akacağını bilemezsin Gözlerimin yaşını boş sanma Anlamına kapılıp boğulabilirsin Seversin delice ölürsün beklide Görenin olmaz sanıp ağlayabilirsin Yarının doğmaz ümidin biter Bu güne sözün var soluk kalmasın izlerin Kapılmış gidersin hep hayaline Gözünün önünde görür gibisindir.. Uzanır ellerin dokunacak sanırsın Hayal olur üzülür gözlerin nemli ağlar gibidir. Acılar sancılı geçmek bilmiyor Doktor merhemi artık sancına fayda vermiyor Bir dokunuşunla şifa bekler ellerim. Gözümü kapatınca görür gibi seni gözlerim Arzu sevgi dolu seslenir sözlerin Uçurum dibidir hep inişlerdeyim Nakış gibi seni kalbime iğneyle işlerim Kanadığı an seni düşlerim gözlerim parıldar işte özlemim Derdime dermanım olmaya gel Ardından koşmaya imkânım ol gel Yaramı sarmaya merhem ol gel Severim delice bil de bana öyle sıcak gel Kanmasın yüreğin yaban sözüne Gözlerin değmesin haram yüzlüye İçime aktığın o deli dereden Sevginle taş gel kalbime kuş olup uçta gel

Demedim mi demedim mi?
Sevgiye beden olmaz
Hiç sana söylenmedi mi?
Bakarsın çok hoştur
Kalbine girer koştur
Başının yandığında

Yakma beni de dağlama yüreğimi Haykırışlarım sende duyulmasa da, İçimdeki fırtınalar da savrulan sensin Kalmasa da senden tek eser aydınlığıma, Ruhuma ışık saçan yinede sensin… Yok, etsem de gözyaşlarımı artık gözümden İçime akıttıklarımı görmeye yeter misin? Savrulsa da deli rüzgârlara saçlarım Deli rüzgârlar sana sunar mı kokusunu Yakar mı senide benim gibi delice Boğuyor yoruyor beni artık şehrin ışıkları Sabrım yetmiyor ayaklanmaya tükendim Dermansızım sensiz acımasız şehrin sokakları Vicdansız sokaklar ürpertiyor parçalıyor bedenimi Yok, ediyor yüreğimi dağlıyor gözlerimi yokluğunda Yeminler vermiştin diz çöküp gözlerime dalıp Ölümüm senin yüreğin yanağındaki gamzen mezarım Suyum gözyaşın mezarımdaki gülümse senin gülüşün Söz vermiştin yeminler etmiştin hani nerde Kaybolup gittin rüzgâr değmeyen diyarlara Su akmayan çağlayanlara salınmayan yellere Sen beni ellere bırakıp gittin içimdeki senide yok ettin Şimdi dönsen de hala seviyorum desende el ekmeği yedim Doymadım desende… Artık kokusu kalmadı rüzgârlara saldığım saçlarımın…

Dokunası ellerin Teri ben olaydım Çalan türkülerin Tek sazı ben olaydım Çamlara çıra benim Çak kibriti yanayım Ayrılık boğar gibi Gel de nefes alayım Bak güneşe yansısın Gözlerinin rengidir Öyle bir sevda ettim Tam kalbimin dengidir Acısız yaşanır mı? Bu hayat tadı tuzu Sevmek ebedi olsun Azrail bulur bizi Yürürüm bayır çayır Düştüm kokun peşine Sevmeye yürek gerek Ayrılıktan bana ne İstemişim bir yürek Vermesen neme gerek Aşklara sitemkârım Gönlüme küllü gerek Yakar geçer ateşi Su atsam da sönmüyor Toprak al el üstüne Bedenim can veriyor Aykırı açmak ister Yaban elin çiçeği Bu yüreği sevecek Aşkın tam o gerçeği Temkinli adımların Yolu varmaz sevgiye Hep şüpheyle bakılır Gelen her yabancıya Bayır yokuş koşarım Kaçmak için yaradan Hiç sevmez derdi yürek Aşktır onu kanatan Dikenli yolları var Sokakları nede dar Sevda şehri düşlerim İçinde acılar yaşar Gülfidan dikeceğim Büyütüp seveceğim Renginde allar pullar Sevene dereceğim Zennehar yılmaz 21.05.2012 10:10:06

Gözlerimde hain perde Salındım dertten derde Sandıkta ki çeyizlerim Küf tuttu sen gelmeden İçimi açta oku Bak sana ne yazıyı Bu ayrılık derdiyle Dayanamaz mezarda ölür Yükseklerde kuş oldum İçtim de sarhoş oldum Sevgiyi aşkı ararken Aşkta kitabına konu oldum Sarmaşık dallarına Asacağım kendimi Sevecek bulamadan Tüketeceğim ömrümü Açtım mendil dilenirim Büyük cami yanına Cumadan çıkar diye Dilenci koydun adıma

Eskimesin şehrinin sokakları
ayaza düşmesin yaz sıcağında
buruk kalmasın yürek ayrılığı tadışında
dersini almalı insan her elveda ya yol alışta...

Satırlar dökebilirim her şeye dahi

Yine efkâr bastı gönlümü Yağan yağmurdan serinlik dilendim Yüreğime akan hüzün gözyaşlarımı Sevince döndürecek bir kul dilendim Her sabah yakan güneşimden Yüreğimdeki gözyaşlarımı kurutmasını dilendim Hasret duvarları ördüğüm ömrüme Bir özlem denizi akıttım gönlüme Nice geçen naçiz ömrüme Bir selam verecek bir dost dilendim Onca yürek tanıdım hep kapalı yürek kapıları Bir selam yetiyormuş açmak için yolları Ben bu dünyadan yar değil Yüreği yaralı dostlar dilendim Yaralı dost yüreklerine merhem elendim Acılarla yas tutup karalansa da Yüreği yaradan hep kanasa da Tanrımdan kullarına yar değil yürekli bir dost dilendim Bir dostum selamı ömre bedelmiş Yıllar geçse de cana değermiş Unutulmamak nede güzelmiş Unutmayan dostlarıma bin ömür sevgi dilendim Tüm candan yürekli dostlarıma Yağan yağmur gibi mutluluk diledim…