Zennehar Yılmaz Şiirleri - Şair Zennehar ...

Gönlün taşmış bir pınardır Nereye akacağını bilemezsin Gözlerimin yaşını boş sanma Anlamına kapılıp boğulabilirsin Seversin delice ölürsün beklide Görenin olmaz sanıp ağlayabilirsin Yarının doğmaz ümidin biter Bu güne sözün var soluk kalmasın izlerin Kapılmış gidersin hep hayaline Gözünün önünde görür gibisindir.. Uzanır ellerin dokunacak sanırsın Hayal olur üzülür gözlerin nemli ağlar gibidir. Acılar sancılı geçmek bilmiyor Doktor merhemi artık sancına fayda vermiyor Bir dokunuşunla şifa bekler ellerim. Gözümü kapatınca görür gibi seni gözlerim Arzu sevgi dolu seslenir sözlerin Uçurum dibidir hep inişlerdeyim Nakış gibi seni kalbime iğneyle işlerim Kanadığı an seni düşlerim gözlerim parıldar işte özlemim Derdime dermanım olmaya gel Ardından koşmaya imkânım ol gel Yaramı sarmaya merhem ol gel Severim delice bil de bana öyle sıcak gel Kanmasın yüreğin yaban sözüne Gözlerin değmesin haram yüzlüye İçime aktığın o deli dereden Sevginle taş gel kalbime kuş olup uçta gel

Demedim mi demedim mi?
Sevgiye beden olmaz
Hiç sana söylenmedi mi?
Bakarsın çok hoştur
Kalbine girer koştur
Başının yandığında

Yakma beni de dağlama yüreğimi Haykırışlarım sende duyulmasa da, İçimdeki fırtınalar da savrulan sensin Kalmasa da senden tek eser aydınlığıma, Ruhuma ışık saçan yinede sensin… Yok, etsem de gözyaşlarımı artık gözümden İçime akıttıklarımı görmeye yeter misin? Savrulsa da deli rüzgârlara saçlarım Deli rüzgârlar sana sunar mı kokusunu Yakar mı senide benim gibi delice Boğuyor yoruyor beni artık şehrin ışıkları Sabrım yetmiyor ayaklanmaya tükendim Dermansızım sensiz acımasız şehrin sokakları Vicdansız sokaklar ürpertiyor parçalıyor bedenimi Yok, ediyor yüreğimi dağlıyor gözlerimi yokluğunda Yeminler vermiştin diz çöküp gözlerime dalıp Ölümüm senin yüreğin yanağındaki gamzen mezarım Suyum gözyaşın mezarımdaki gülümse senin gülüşün Söz vermiştin yeminler etmiştin hani nerde Kaybolup gittin rüzgâr değmeyen diyarlara Su akmayan çağlayanlara salınmayan yellere Sen beni ellere bırakıp gittin içimdeki senide yok ettin Şimdi dönsen de hala seviyorum desende el ekmeği yedim Doymadım desende… Artık kokusu kalmadı rüzgârlara saldığım saçlarımın…

Dokunası ellerin Teri ben olaydım Çalan türkülerin Tek sazı ben olaydım Çamlara çıra benim Çak kibriti yanayım Ayrılık boğar gibi Gel de nefes alayım Bak güneşe yansısın Gözlerinin rengidir Öyle bir sevda ettim Tam kalbimin dengidir Acısız yaşanır mı? Bu hayat tadı tuzu Sevmek ebedi olsun Azrail bulur bizi Yürürüm bayır çayır Düştüm kokun peşine Sevmeye yürek gerek Ayrılıktan bana ne İstemişim bir yürek Vermesen neme gerek Aşklara sitemkârım Gönlüme küllü gerek Yakar geçer ateşi Su atsam da sönmüyor Toprak al el üstüne Bedenim can veriyor Aykırı açmak ister Yaban elin çiçeği Bu yüreği sevecek Aşkın tam o gerçeği Temkinli adımların Yolu varmaz sevgiye Hep şüpheyle bakılır Gelen her yabancıya Bayır yokuş koşarım Kaçmak için yaradan Hiç sevmez derdi yürek Aşktır onu kanatan Dikenli yolları var Sokakları nede dar Sevda şehri düşlerim İçinde acılar yaşar Gülfidan dikeceğim Büyütüp seveceğim Renginde allar pullar Sevene dereceğim Zennehar yılmaz 21.05.2012 10:10:06

Gözlerimde hain perde Salındım dertten derde Sandıkta ki çeyizlerim Küf tuttu sen gelmeden İçimi açta oku Bak sana ne yazıyı Bu ayrılık derdiyle Dayanamaz mezarda ölür Yükseklerde kuş oldum İçtim de sarhoş oldum Sevgiyi aşkı ararken Aşkta kitabına konu oldum Sarmaşık dallarına Asacağım kendimi Sevecek bulamadan Tüketeceğim ömrümü Açtım mendil dilenirim Büyük cami yanına Cumadan çıkar diye Dilenci koydun adıma

Eskimesin şehrinin sokakları
ayaza düşmesin yaz sıcağında
buruk kalmasın yürek ayrılığı tadışında
dersini almalı insan her elveda ya yol alışta...

Satırlar dökebilirim her şeye dahi

Yine efkâr bastı gönlümü Yağan yağmurdan serinlik dilendim Yüreğime akan hüzün gözyaşlarımı Sevince döndürecek bir kul dilendim Her sabah yakan güneşimden Yüreğimdeki gözyaşlarımı kurutmasını dilendim Hasret duvarları ördüğüm ömrüme Bir özlem denizi akıttım gönlüme Nice geçen naçiz ömrüme Bir selam verecek bir dost dilendim Onca yürek tanıdım hep kapalı yürek kapıları Bir selam yetiyormuş açmak için yolları Ben bu dünyadan yar değil Yüreği yaralı dostlar dilendim Yaralı dost yüreklerine merhem elendim Acılarla yas tutup karalansa da Yüreği yaradan hep kanasa da Tanrımdan kullarına yar değil yürekli bir dost dilendim Bir dostum selamı ömre bedelmiş Yıllar geçse de cana değermiş Unutulmamak nede güzelmiş Unutmayan dostlarıma bin ömür sevgi dilendim Tüm candan yürekli dostlarıma Yağan yağmur gibi mutluluk diledim…

Köz düşürdüm gönlüme Zarar verdim ahir ömrüme Belalı bir sevda ettim Yazık geçen her günüme Elimde altın iğne Nakış dokur satarım Sevdalık başa bela Sevmeyene laf atarım At meşede kişnesin Sen ne güzel bişesin Sevdin seveceğin yok Artık yakamdan düşesin Yüzüne gece ay doğsa Güneşin her gün batsa Yinede gönül vermem Bu dünya hep senin olsa

Dermanı olmuyor sevda yüreğimin Mutsuzluk sarıyor yine yüzümü tebessümü mü? Gülemiyor sevgiyle umutlanmak yetmiyor Açılan kapılardan adımlarım korkuyor adım atmaya Yorgun düşüyorum farkında olmadan İçimde bir cehennem yanıp duruyor sönmüyor Acılar boğuyor sevdayı gönlümde nefesim kesiliyor Durmadan akan gözyaşımın sonu tükenmiyor bitmiyor Sümbüller açıyor sanırken dallarımda dikeni sarmalıyor gülün Boynumu büküyor sevda yükleri Kalbimi daraltıyor acılı kaçışlarım aşktan Gidişler var ardıma bıraktığım hiç bir şey tamamlanmıyor Yarım kalıyor boyadığım resimler çizdiğim çizgiler Koşarken yolum birden uçuruma varıyor Serap görür gibi olurken çöllerde hayal kırıklığında buluyorum kendimi Parçalıyor güle dokunurken sanıyor ellerim kaktüs dikenlerine sarmalıyor Böyle olmamalı diyorum durup düşününce sevda ancak Geçmiş kalıcı sevdalara bir bakış atınca Hangi sevgili bir ömür mutlu olmuş sevdasıyla Aslılar keremler Leylalar mecnunların kanıyla yazılmış tarihteki aşkı memnular Nerde oluru nerde kavuşmanın sevinci Yok, yok inancımı kaybettim gerçek değil sevgiler Bir saplantı gibi yürekte Çekip çıkarınca kan gövdeyi yüreği alıp götürüyor Ne yalan dünyada buluşması ne gerçek âlemde Kim bile bilir ki sevgiliden az günahı cennette buluşsun yüreği Kandırmaca yalan sözlerle bağlanır sanılır sevgiliye yürek Ancak oda günün birinde uyanır yalan sevdadan Elinde avucunda kalan kazancı sadece gözlerinin yağmur misali Gözlerinin suyunun son damlaları oluyor Ve anlıyor ki aşk yalan sevda yalan Kazancı oluyor dünyada cehennemi tek başına yaşayan Kalbime koymuşum bende sevdadan en büyük yalanı Gözlerime yüreğime bağladım idam ipini Çekiyorum çektikçe biraz daha kesiyorum nefesimi…

Göklerin taşını alıp vurma başına İmanı kaybetmiş düşmez peşine Gün olur girince o dar kabre Pişmanlık döşüne volkanlı lavdır Kış günü yağar karlar dağlara Karşı koyabildi mi açan bahara Eriyip karıştı kar koca pınara Geç kalış döşüne yağlı urgandır… Hiç kaldı mı meyve ebedi dalında Yol vermedi mi söyle solan yaprağına O yaprak düştü mü yer yatağına Çürüyüp kokarsın vaktin dolduğu VAKİT Zennehar Yılmaz 25.04.2012 22:40:45