Zennehar Yılmaz Şiirleri - Şair Zennehar ...

Kemerimde var toka Çay vurdum kota, kota Zamane âşıkları Öldürür vurur sopa Kaşına bayılayım Göğsünde ayılayım Ayrılık deme bana Kulun kölen olayım Gözüme oldu perde Sevdalık yaraları Öyle yangın var bende Görmez yar yananları Gömülecek bedenim Köyde dağın başına Kurban oldu diyecek Kara gözün kaşuna Ecelden olmayacak Sevdalık sonum olur Öpemeden gözünü Ölüm sonsuzluk olur Kalp görmedim içinde Sevdin başka biçimde Yüreğimi kör bildin Taktın boş çemberine Doladın dillerune Hep yalanlar dolanlar Gönlüme ot bitirdin Gözde dolan yaşunla Akar dere yol olur Kayalara taşlara Nasıl da inanayım O yalan bakışlara Kopmuş dağdan çiğ Alır önüne kattığını Beddua olur sana Sevdadan yar yaktuğun

Bu günü dünlerden ayırıyorum neden mi nedenini bende bilmiyorum Sessiz yazıyorum şiirleri sabahın mağrurluğu üstümden kalkmadan Gözlerimi tam açmadan içimi açmak istiyorum sayfalarıma Saatin kaç olduğunun bir önemi yok benim şiir saatim gelmiş Tutarsız cümleler kurabilirim gönlüm tok olsa bile karnım aç bu yüzden Yanlış telaffuz edebilirim cümleleri kan şekeri düşmüş parmaklarımın Yoksunluk değil içimin boşluğu varlıkların ihya olmayan yalancı yüreklerinden Serseri kalışlar teferruat istemez görmek için bakmak yeter düzensiz toplumun marifeti Katıksız yiyorum artık lokmamı ama biraz büyük koparmışım sanki Nefes alamıyorum nedenlerini sorguluyorum yalan lokmaları geçmiyor genzimden Yan kaçıyor tıkanıyorum tıpkı şuan yüreğimin kalemi gibi işte Açılımı yok ya da çok anlatımı eksik tamamlaması zor ne bileyim konuşamıyorum işte Dilimde sanki mühür var doğuştan rolünü çok güzel oynuyor gözlerim Yüreğim milyonları düşünürken dilim bir cümle söylemekten aciz Bazen deliliğe veriyorum bazen ciddi bir tavır sergiliyorum sevdiğime bile öfke duvarım Dünyaya geldiğine kimler pişmanlık duymadı ki anneniz böyle düşüneceğimizi bilse zaten doğurmazdı… Suçlu aramak ne kadar kolay değil mi o suçlu bu suçlu o sebep bu neden şu yalan Neden açıp yanlış ansiklopedine bir bakmıyorsun okumak güç mü geliyor aman boş ver Nasılsa kolayı var değil mi yükünü sırtından atıp sebebiyetleri başkasının sırtına vurmak Yüzsüzlük değil de nedir bu korkaklık değil de başka nedir müzakere başlasın artık dilimle yüreğim… Zennehar Yılmaz 09.03.2012 08:51:43

Yine içip, içip döktüğüm gözyaşında mey şarabım Aykırı oldu elimle diktiğim her bir sevgi fidanım Uğruna dolaştığım yorduğum bu bedene bu cihanı Sattım. Satışa para yok beleş’e verdim yine alan yok Tenlere dokunuşta sözüm az gelir Tersine dünyaya dolaşmak zor gelir Vukuu bulmuş aşka beden dar gelir Yanma desem söyle ateş söner mi? Kadeh diye sundum geceye aşkı merhemi Sürmeler üstünde çeker kalemi Ben çabaladım elimden geleni Kanma desem gönül söyle içmez mi? Dağılmış saçım tokası kopmuş Tükenmiş kalem cümlesi bitmiş Ecele davetiyem çoktan söylenmiş Ölüme dur desem nefes alır mı? Kapılar kapalı açılmaz olur Sevgiler saklanmış saçılmaz olur Derdime sümbüller sürülse ne olur Aşkına yanmayan gönül söner mi? Dinlesem kendimi gözüm ağlıyor Gönlüme oyalı çember bağlıyor Ne kadar sussa da birden çağlıyor İstemese de yürek zorla sever mi? Nergisi koparmış almış dalından Solmasın diye doldurmuş gözyaşından Vazosu kırık yar gönül camından Çerçeve içine de alsan durur mu? Meyvesi aşktır hayat işinin Sevgisi doldursun hep temennisi İçimi açtım söyle biçimi Dünyayı terk edişe yüzler güler mi? Zennehar Yılmaz 01.04.2012 01:14:01

Gönlüme sevme dedim hiç dinlemeyi beni Delirdi yaralandı oldu gülün dikeni Kapıldım gideyirum denizin karasına Devasuz dertler açtum şu yürek yarasina Açtı yarum meşeden Gelsede kavuşamam Mezarım gülden olsa Topraksız yaşayamam Çıra tuttum yanmadı gönlümün fenerine Süremedim safayı sevdaluk seherine Başumi koymiş idum o yar benimdur diye Ben onsuz yaşayamam kim girerse gönlüme Açtı yarum meşeden Gelsede kavuşamam Mezarım gülden olsa Topraksız yaşayamam Kapısında kestane dalı var budanacak Sevdalığın hatrı yok bilse kime konacak Yeşil boyadum yeşil evimin balkonunu Ölenler nerden bilsin sevdalığın sonunu Açtı yarum meşeden Gelsede kavuşamam Mezarım gülden olsa Topraksız yaşayamam

Uçurtma etmiş idim Karaçamın dalından Uçururduk yar ile Bizim evin başından Kestiler karaçamı Gözlerim ağlamaklı Yardan ayrı kalmışım Kurtulayım bu dardan Atmaca atar, atar Tutanın kalbi atar Yarsız kalan yürek Gecesi aysız batar Maziden bir gün idi Sevdalı buluşmalar Maziyi düşledikçe Her gün gözlerim ağlar Seren dere çıkardım Sererdim mısırları Elbet bir gün görecek Yüreğim sevdaları

Umulmadık limanlardan yelken aldım Seherlerden yel dinlendim usulca Kayıp sandalları kurtarmak bulmak Terk edilmiş yüreğe benzeyen Uçsuz bucaksız nehirler gördü bu yürek Seline kapılacak salını sürecek yel bulamadı Kapkara oldu gökte isi dumanı ağlayamadı Tıpkı gözlerim gibi sözlerimle düğüm oldu Aldanışta seferlerim varacağı limandan habersiz Kopuk halatlarla nasıl bağlanırım korkusu Bekleyeni olmadan aldanıp hayale dalmak Sorgusuzca ürpertilerin izlerine sarıldım Gazelini döktü sonbahar dalları Kar taneleriyle anlatır içindeki hüznü Ben hep martıların sesiyle karşılandım Sanki benim için çığlıkları gözyaşları acır gibi Rüzgârlar duyun içimi kurumuş hazanımı Dökmesin dallarım ne bahar ne yaprağımı Sevgi dolu bir yürek olsun bugün ki uğrağım Sözlerinde neşeyi gözlerinde aşkı okşayayım

Gönlüme kurduğun dert köprüsünü Tufanlar kopup da savurup yıksın Kinayeli verdiğin her bir sözünü Tutmayan dilleri lüzumsuz kılsın Hidayete ermeyen gözüm aşikâr Umudun salını sürüp savursam Geceler ismini bir, bir sayıklar Sarmayan belini lüzumsuz kılsın Ebedi sanmıştım sevgi ekeni Gönlüme serdiğin kaktüs dikeni Gün olur özüne batıp çıkmasın Her günü güneşin lüzumsuz kılsın Dağlarda kovuklar da yatar bedenim Koyun keçi çayır her gün güdenim Etimle kemiğime bende büründün Donsun kanın akmasın lüzumsuz kılsın Şeytanı sen ettin musallat yoluma Başımı eğdirdin hakkın kuluna Müfessir oldum sayende eşim dostuma Gözlerinden akanlar lüzumsuz kılsın

Kalbimi mahkûm bırakıyorum sevgisizliğe Kimse sevgi merhamet aşk dilemesin kalbimden Ruhum dilenci elbisesi gibi yırtık pırtık yamalı Kendine hayrı yok ki boş yere sevgi beklemeyin benden Yeşermiyor otları gönül bahçemin kupkuru her ne kaldıysa Boş verin yüreğimi mahkûm bir serde bir yudum sevgi dilenmen benden Beynim algılamıyor artık sevgi çemberlerini dolanmıyor bedenim Karanlıklarda nokta ışık aramayın bende yok ettim kalbimde sevgiye dair Kendimden nefretim şaşmıyor koskoca dağlar çıkıyor önüme yolum aşmıyor Bedenime değen sevgiler taş olup kapanmayan izler bırakıyor Hissetmiyor tadına varmıyor yok ettim her ne varsa mahkûm bıraktım kendime Sevgi kuyuları açmıştım sıra, sıra öyle derin öylesi varılmaz derinliklerde Şimdi sıra, sıra kapadım tüm sevgi boşluklarını karaya buladım ayın bıraktığı beyazlıkları Dondurdum zamanı ortada bıraktım bedenimi İmitasyon sevdaları yaktım gönül cehenneminde Bir dilim sevgi beklemeyin benden ruhumla böldüm bedenimle gömdüm kalanı Acıtıyor mu artık diye sormayın sevgi güllerinin dikenleri Kalmadı yeşeren bitkilerim bana hayatı renklendirecek ne varsa küle buladım Şimdi benden sevgi dilenmeyin merhametimi sevgi mezarıma taş yaptım Yazısını ruhunu sitemle bitirdim noktasız hayat soru işaretsiz mahkûmiyetteyim Kimse sevgi, merhamet, aşk dilenmesin kalbimden…

Efkâr bastı gönlümü Yine düştün aklıma Perişan gezdim durdum Yanan Laz âşıkları Alamadım dersini Aşkı yaşayanlardan Neler geldi başıma Anlatın Laz âşıkları Kor olur yanan ateş Sevdalık çeken çilekeş Ne kül oldum ne ateş Yansın Laz âşıkları Derde salar ömrümü Açtıramam gönlümü Gözümün akar seli Siler Laz âşıkları Müfrezeler kurulmuş Dertlerim hazır bekler Gönlümdeki ateşi Söyler Laz âşıkları

Yine sessiz imtihanlar soluksuz nefes alışlar
Yarınsız bu güne dair dualar
Bağrı ezik dağlara yaslanışlarım
Dolusundan bir göz pınarı daha felek kadar karşılıklı doldurup veriyor
Tanımsız duygular hissederken mutluluk huzur karmasından ayrıştırmamak ne mümkün
Tutunamamak nefesi boşa harcamak