Zennehar Yılmaz Şiirleri - Şair Zennehar ...

Güzellik görsellik değil gözümde Özümden dökülsün her bir sözümde Açılan gül olsun fani ömrümde Gönlümün güzelliğini görenler yazsın İltifat gelmesin yüz görmek ile İçimi açarım gör diye sergi yerine Bir rüya değilim gecene girsem Sadece bir kulum içimi görenler yazsın Anlatım yetmiyor satırlar seni Sevgiyi sularım çağlayan selli Kırmasın kalbimi gülün dikeni Dikenden kanayan eller tek yazsın Bakıp da görmekle anlayamazsın Görsellik değildir ruhun fidanı Kalbimi açtığım cümle lügatim Hissedenler varsa gönüller yazsın Ellerim yetmiyor kalem kağıda Satırı boş kalmaz tuttuğum anda Ne varsa içimde döktüğüm anda Okuyan göz varsa kalemin yazsın

Dermanı diledim bunca yıl merhem ilaçtan Bilmedim ilaca fayda verir yüce yaradan Kalbimi kararttı aydınlatmıyor yalan dünyalar Ruhuma merhamet şifa dilerim versin ey büyük yüce yaradan Aklımı şaşırtma dünya işiyle başımı ağırtma çile beş ile Kalbime imanı işle nakış nur ile Kapına düşmeden kalbim aydınlan hepten kararma Ölüme hazırlan bedenim ruhum iman aşkınla Çaresiz dertlere derman niyetim duam İnmesin göğsüme hayasız iman Kalbime taş koyma kapkara olan Ruhuma şerbeti dök kazan, kazan iman aşkıyla İlacım şifadan gelir imanla edilen duadan Faydası olmuyor duasız sürdüğüm merhem yarama Kapılmaz yakmazmış yürek düşse de Nil nehri akan fırkata Bedenim döşüme düşme ruhuma imansız kalmasın yürek yaradan Kıpramaz iznin olmadan kuruyan daldan bir tek yaprak Senden izinsiz atamaz tek bir takla İmanı kalbime doldur da saklama arşı alaya duyur da gel iman aşka Yarabbi şaşırtma gönlüm parlasın ölümlü fanı bu yaşamda Kıblesiz kıldırma bana namazı tespihsiz çekilmez dünya hazanı Müslüman’ın gönlüne doldur Kuran, ı Akmasın gözlerim yaşlarım aşkınla dolmayınca Olmasın adımım duan atılmasın dışarı dilden düşmedikçe ismin ile

Kadrini bilmeyen gönül kullar içinde Gözlerim yaş dolu ağlar biçimde Gezdiğim patika yollar diken içinde Görmesin ömrünü gözden nurun utana Kıymeti kalmadı derdiğin demet, demet gülün Solardı elinde batardı acıtırdı dikeni Kavlime gömdüğün görünmez ebedi eserin Müzende sergide seyretmesin nurun utana Gel denmez gidene geçer solundan Soğuk sular verdin üşüdü yüreğim yolundan Bakınca kapandı göremediğim kör koyular İçine apışıp düşmeye gör göz nurun utana İblağ boştur nefesin kesilir tükenir bitersin Koştuğun yolun inişi bayır diki yokuştur Kalbini kalbime gözünü gözüme tokuştur Kıymetsiz kulmuşsun bilip görenin gözün nurun utana Apayrı yolları böldüm bölüştürdüm beşi ye Kolumu aslana kaptırdım gönlümü kıymetsize İçtinap eyleme ez sende bağrımı ez de geç sakınma Ufala, ufala ayak tozunan basıp görmeyenin gözü nuru utana

Üşüyor yine tenim, hâlbuki Yangınlardaydım varlığın yanımdayken Şimdi donuyor tenimde bedenimde Neden mi artık sen yoksun Koşmak isterdim seninleyken Haykırarak ne söylediğimin önemi yoktu Çığlıklar atardım seninleyken. Şimdi sessizliğin çığlıkları Yorgun bırakıyor nefesimi.. Artık yoksun demekten yoruldum Bıkmadan usanmadan kalbimin her soruşuna Kaldıramıyorum.. Tüm dünyayı göğsünde taşıyan ben Bir damla gözyaşım değse döşüme,, Çöküyor beden dermansız kalıyor.. Bütün uçurtmaların ipini Salı verdim Senin gibi ardına bakmadan Süzüldüler gökyüzüne doğru, Vasıfsız kaldım umudum kayıp, Benliğim bensiz bedende sensiz kaldım Ben mi kayboldum çıkmazlarda Yoksa sen miydin beni iten kayboluşa Suçlu aramıyorum artık üşüyorum Donuk bedenim içimde seni hissedemiyorum….

Akıyor yine bak gözyaşlarım ırmak gibi Rüzgârın uğultusunu dinliyorum can kenarında Sanki bana bir şeyler söylüyor. Ama ben algılayamıyordum İç çekerek yükselen hıçkırıklarımdan Bir an sanki senin sesin geldi kulağıma Ağlama bir tanem hıçkırıkların parçalıyor Yüreğimi… Belki senden uzaklardayım, ama. Sevdalı yüreğim sende mühürlü. Sen sanki bir başına kalmış sancılanır yüreğin. Ama bir tanem benim yüreğim sende mühürlü.. Sen ağlarsan ben yanarım.. Sen isyanlardaysan… Bebeğim, Ben sende kayboluştayım.. Masada duran bardaktaki suyu al, Gözlerindeki nemde kaybolsun.. Yüreğine sımsıkı sarıl,, Sarıl ki üşüyen bedenim sımsıcak kalsın.. Damarlarımdaki dolaşan kan serinliğinle ferahlasın.. Sanki bir rüyadan uyanır gibiydi gözlerim.. Ama uyanışımda gülüyordu gözlerim.. Sevdalı yarim unutmamış.. Yağmura rüzgâra sesini salmış, Yarime söyleyin bedenimdeki candır.. Gözyaşlarıysa artık bana hüsrandır ağlamasın…

Yazamam aşkımı kalemim elim tutmuyor Sevdalı bakışlar gözüme değmiyor Yaralıdır yüreğim içimde kimse bilmiyor Ağlamaklı olurum gözyaşım damlamaz Dertsiz olmaz bilirim sevdaya düşüp yanan Sevdalı olmasın canımı Azrail den alan Kâfirin suyundan içirme yaralı sevdam Ağlamaklı olurum gözyaşım gözümden akmaz Dinmiyor sızısı göğsümden yara aldım Kanıma ekmek değil sen har doğradın Kavuşmuyor uzanmaz kolum kırık kanadım Ağlamaklı olurum gözyaşım gözümden akmaz İtiraf edemez istesem de dilim dönmüyor Bağrımda bir ataş yandı, yandı sönmüyor Verdiğin cevapların yetersiz tatmini olmuyor Ağlamaklı olurum gözyaşım gözümden akmaz Söz verip de tutmayan kul zalim değil mi? Ömrümü kısaltan Azrail o sen değilsin Aşkı perdeledin gözüme terk ettin yazık değil mi? Ağlamaklı olurum gözyaşım gözümden akmaz İnim, inim inledim çıkmıyor canım bedenden Hepsi teferruat aşktan ölüp giden bin bir nedenle Kurşunlar pas tutmuş sevdaya sıkılan beyin de Ağlamaklı olurum gözyaşım gözümden akmaz

Gönlüme dökülen dile gelmiyor Hançerler bilenmiş canım yakıyor Bahtımdan güneşler batmış doğmuyor Gece karanlık ay da firarda sevdadan umudum gitmişte gelmez Bahtı karalı derler, yaşlı gözlere Tebessüm kayıpta yüzümde asılıdır hüzünler İçimde ayyaş gezdim yine bu günde Ayılmaya neden yok baygın saygın gezer dururum Ezmişim ömrümü sabır kaymaklı Tatlansın sunulan gönül ırmakla Güldüren gözler sanki kaldı ırakta gelmiyor gözüme Tebessüm şehridir gezdiğim dağ değil beton yürekli Kalmışım ayazda, donuk buz tutmuş her yanım Çözülsem yok olmaktan gelir efkârım Kalbime dökülen kızgın demirden havın Gündüz neşede gönlüm şişede ruhum endişeden gitmişte gelmez…

Büyüklük yar olmuş yanar gönülde Tanrıyı unutma kalan ömründe Ölüp de gidersin günün birinde Pişmanlık ruhunu delmeye görsün Küçüğüm karınca boyu boyumda Tatmadım dünyayı doyum doyumda Yıkadım içimi kötülük huyundan Pişmanlık ruhumu delmeye görsün Kararmaz gecemin aysız gecesi Dilimden düşmüyor aşkın hecesi Gönül çeşmesi Yüceler yücesi Ruhunu temizler coşmaya görsün Ardımda adımlar koşan biri var Gönüller yastadır giden biri var Kıyamet kopuyor ölen biri var Cenazen musallaya yatmaya görsün Haykırsam dön diye fayda verir mi? Ruhuna bedenin mahkûm olur mu? Dünyaya yeniden geri gelir mi? Bir kere gözün kapaya görsün Büyük sanmış kendini gülden goncadan Açıyor döküyor dalın durmadan Ebedi kalmıyor günün doğmadan Hele ki ecelin bir kere gelmeye görsün

Bazen gülüşlerim kıskanıyor gamzelerimi Bazen gözyaşımın hatıraları sarmalar yalnızlığı mı? Kıymeti kalmayan geçmişin izini Silinmez gülüşlerimin tuzu olmadan Adımlarım belirsiz gözlerim yol boylumu Hatırasına sığınıp salkım saçak özlem doluyorum Ne gözlerim görmeden katlanabiliyor Ne yüreğim dayanıyor özlemine Sözlerim düğümleniyor yazılarım Siliniyor yavaş, yavaş tıpkı benim gibi kayboluyor Hatıralarda artık tat vermiyor ne kar ediyor

Ağlamaktan korkan gözlerim Gülmeyi nasıl yaş döker bilmem Acımadan yüreğim söyle sevebilir mi? Dökülen gözyaşlarım geri gelir mi? Güldüğüm günü çabuk unuturum Ağladığım gün kalır aklımda Hafızam zayıf sandığım anda Dökülen gözyaşlarım geri gelir mi? Sever yüreğim sevme diyorum Acıyı kederi önüme serme diyorum Bu hayata kurşun sıksam diyorum Dökülen gözyaşlarım geri gelir mi? İsyanı dilime her düşüşümde Haykırıp boğazımda her düğümün de Nefesim kesilsin demekten dilim usandı Haykırıldığım sesim geri gelir mi? Korkma diyorum dök gözyaşını Güldüğüm zamanlar ağlamak için İçime diyorum korkma ver isyanımı Dünümü çağırsam geri gelir mi? Pişmanlık duysam da kayıp geçene İsyanım olsa da yıldızsız geceme Parıltılı gecelerin değeri belki biline Ağlasam döktüğüm yaşlar geri gelir mi?