Zennehar Yılmaz Şiirleri - Şair Zennehar ...

Günaydın baharım günaydın sana, Sevgiyle mutluluğu serdin yollarıma Şükürsüz olan tüm kullarına Bir merhaba sundun baharınla Saklanmış duygular çıksın meydana Selam olsun benden nazlı sevdama Bir bahar gelmiş senle solan dünyama Elveda n olmasın girsem de kara toprağına Ecelim olsan da hakkındır senin Sellere katsan da hakkındır senin Gelişinle ömrümü cennet eyledin Varlığım senindir bu ömürüm senin Günaydın her gün yeniden baharım sana Çiçeklerden bir demek her gece koydun koynuma En güzel sevdaları yaşadım ben baharımla Ruhumun baharı sevgilerle yürekten bir merhaba.. Zennehar Yılmaz

Dürtüler olmamalı yalana dair
gerçekçi olmalı bakışlar, gözlere anlam katmalı
solmamalı güller vazolarda dallarda son bulmalı vakitler
yürekler sol yanlarda yer bulmalı, gidenin ardına bırakmamalı, ansızın.

Demode olsun bırak sevdalar, zamane yokuşlardan yuvarlanmamalı

Gözlerim bulanık ellerime yağıyor damlıyor Örs, e vurulan bıçak saplanır gibi sözler sitemler Hâlbuki yok oluşlardan çıkıp, yıkıp gelmiştim Korkular büyüttüğüm gece gün salladığım Masmavi boncuklarla süslenmiş tahta beşiğimde Adım atılacak eşik bulamıyorum yıkıntılardan çıkaramadığım Düşlerim yonga parçası her yontuşunda incelip yok oluşlarda Kâbussuz korkuların sarmalayışında ruhsuz bedenim İşte o sendin götürürken sendeki leri mi? Ufacık boşluklar unutmuş sürdüğün noktalarda Sürgünler izlerinde, adımının tozunda boyadın Kat, kat örtüp kaybettin sanmışlığını. Ay çalası gecelerimi yıldızsız dileksiz koyup Ateş böceklerinin ışığını çalıp Baharımı neşesiz koyup örseleyip toza buladın Sam yeli değdi dalım yaprağıma çatlamış kurak toprağım… Kanını çekip aldığın kalbim içinde yasını tuttuğu matemleriyle Avuntuları esen yelden dilenmişti halbuki.. Dilim lanetler yağdırıyor sema ya değecek kadar kudretli ulaşılmaz Yağdırsa güneş yansıtsa ay söküp alamam, Yüreğimden, sürgünün terk edişin deki süngüsünü… Zennehar Yılmaz

Geçtiğim yolları ezber etmiştim Gül değil uğruma diken sevmişsin Bu canı candan alıp köle etmişsin Söyle güler mi daha gönlüm seninle Var olmak için geldim şu dünyaya Yok, edip toprak eyledin beni Sarmalar sarmaşık kollar yerine Sorarım gönlüme affetmez yine Yolumun sonu yok durağı yok Bedenden ayrılan suçsuz mu? Nedendir ithamı mağduriyeti yok Seven gönlüme layık olanı alıp gider mi? Söyle candan kopar her bir parçanın Varacağı söyle durağımı çok Ellerimi açmışım her gün bedduada Yasaklıyorum kalbimi artık sevinsin Hoşça kal diyecek zamanım yok

Dökülmüyor artık cümleler satırlara Nefesim yetmiyor anlatımlara. Bir kapıyı açmadan diğeri çarpıyor yüzüme. Beklemiyorum artık yarını. Güneş yarın doğacak mı demiyorum. Kaybettim artık geçmişimde geleceğimi. Yanılgılar aldı geleceğimin yarınını. Dünleri yaşamaktan soluksuz kaldım. Şimdi oturmuşum bir köşede. İki elim yanağımda boynum bükük, Pişmanlığın gölgesinden saklanıyorum. Kaçmak için attığım her adım İnatlaşıyor bedenimle Savaşım dünümden gelecek karanlık, Bugünümden sorgulu yarınıma.. En sert rüzgârları dinliyorum ama. Dalımda bir yaprak salınmıyor. Korkuyorum Yağmurlarda sırılsıklam gezmeyi seven ben Hançer gibi delik teşrik saplanıyor bedenime damlalar. En acısı kaybettim artık deyip kabullenişler Son kurşunu ben sıkıyorum o zevki tattırmadan yarınıma. Ve bugün ölüyorum… Güçlük çektirmeden Can bedenden çıkarken buz tutmayacak. Bedendeki can yarınına buz kesmiş zaten, ELVEDA ölümün SOĞUK ATEŞİ… Zennehar Yılmaz 21.12.2009

Bu akşam türküleri katacağım çayıma vardığım nokta belli düşmem yar tuzağına var elimde yarının dersi aldım dünden hevesi kandım yalan dostlara tükeniyor nefesim İnce telli sazımın çıkacak sesi nazlı yüreğimin kederini serecek güne karşı geceleri yar eyledim gündüzü dar sevdaya türkü yaktım bu gönlü pay eyledim pay Koyunda yatar meşe dağının yeşiline türkü yakar bağırır acılı sofrada türkü desem dağılır şerbet içtim sanırken zehirlere bürünür arala şu perdeyi rüzgârıma izin ver sevdam yakar belki ama seni kumpasa gelmez dağına gelen kucağını açar yeter ki sen sevgi ver Bilmiyorsa gülmeyi yüzün niye sızlanır yürek… Zaten öğrenmemiştir kaybın kazandığından büyük… Zorlama kendini hüzne boğmaya, öyle bir sevda verir Mevla yüzün doyar gülmeye döner dünya tersi düzüne kimi güldürür kimi hüzünde yarını başka doğar kalp güneşi görür güldürür ya gülene ne demeli bir öldürür küstürür yanar tebessüm çizik yüzünde izi kalır döner hüzüne yine başa döner tebessüm umudun bittiği zaman... Gidene sormuşlar... Bu gidiş neden? Giden önce ilk adımı attım, dur diyen var mı diye! Sonraki adımı attım, bakan var mı diye! Sonraki adımda, gelen var mı diye! daha sonraki adımı attım. Baktım gelen yok... Anladım ki beni benimle terk edecek kadar kimse sevmemiş. o yüzden hala tek gidiyorum... Bir yamaçta koca dağ dağın kimi gül bahçesi kimi çayır ya gelen otlar doyar gider koyun misali kimide gelir gülleri koklar gider bu dağda kalıp ömrünü sonuna kadar kalmak isteyen bulunamadı! Yine bam teline dokundum gecenin bir başka karalı dilimden düşmeyen bir mırıltı kıskanırcasına sözlerim yaralıyor geceyi sanki bitsin bu ızdırab aralansın gün diye bekler uğultularını üzerime sürmekten korkar şimdi bilir ki dayanılmaz olur gözyaşlarım derin denize döner yansıtır ay parıltılarını korkar. Hüznüm de boğulmaktan. Acele eder gibi güne seslenir yeter gel kurtar gel der gibi zennehar yılmaz 09.05.2012 23:45:56

ZENNO: bir söz söyle sana satırlar dökeyim bir ses ver sana türküler söyleyeyim, bir tebessüm et seni kahkahayla bekleyeyim ZENNO: demlerim seni ada çayım gibi yudumlarım gıdım, gıdım şekeri sen olursun mühür gözlüm, sar saçlarına dola sallandır beni her tene değdiğimde bin edayla okşarım seni ZENNO: ruhumu toprak bildim ektim seni lale sümbül gözlerimde saklamışım kederi uyutmuşum geceleri kalemimde sükûnet seni, seni hecelerim ZÜBEYDE: lale sümbül diyince bir ara lale yetiştirecektik hatırladın mı :) ? Şiirsel özüm ZENNO: ben ektimdi saksıya yeşerdi ama çiçek açmadılar Senin dokunuşunu beklediler tek teni kabul etmediler Sevgi yüreklerinin birleşimine hasretlermiş Gül yüzlü meleklerden koku isterlermiş Beni beğendiler ama seni daha çok özlerlermiş ZENNO: dün pencereden bakıyordum bir bayan geçiyor saçını senin gibi yapmış inan içim gitti çok özledim şuradan geçse bas, bas bağırsam aşkım diye içimden geçti ZÜBEYDE: iki gün önce Çarsıda geziyoruz Yiğit yanımda Bir kadın geçiyor anne bak zenno teyzem dedi Aslında kadın benzemiyor bile Ama boylu poslu ya O bile iç geçiriyor demek ki Çocuklar aramıyor diyoruz ama Onlar bile özlemiş belli ZÜBEYDE: senii yerimmmmmmmmmmmmm eşşekkkk Ağlarım bak hee ZENNO: aşkım tutamıyom ne bilim çok özledim Ben ağlıyom bile ZÜBEYDE VE ZENNO bu dostluğun en sıcak resmidir

Kız ben sana dostça Kız ben sana Lazca Ben sana arkadaşça Kız sana milyonlarca Sevgilerle sevdalıyım Bir çiçeğe bir böceğe Kucakta nazlı bebeğe Hem yıldıza hem de aya Yüceler yücesi Mevlana Kalbimde açan sevdaya Kız sana milyonlarca Sevgilerle sevdalıyım Bir anneye bir babaya Gönlümde yatan Mevla ya Edilen bütün dua ya Kız sana milyonlarca Sevgilerle sevdalıyım Kalbi pas tutanları Nice gönül yakanları Gözleri ağlatanları Kız sana milyonlarca Sevgilerle sevdalıyım

Ey deli gönül benden aman dilenme Benim dert çekmeye dermanımı var Kötü kula gönül verip sevda dilenme Sanma ki beni seven bir sevdiğim var Fayda gelmez yüreği yaralıdan Doktor değil yar gelsin der ardından Geldiği uçurum kenarından can değil Sevdam kopsun gitsin yanan bağrımdan Acı çekmemeye tek çare sevmemek Sevmek demek dünya yükü yüklenmek Ölümden sonra değil mi dirilmek Sevdan gitse umut gelse yüzün gülse ne çare Çöller aşıp serap görürüm diye sanma Her çölde kuruyan serap yağmuruyla ıslanmaz Yüreğine dur de sevgiden yanandan aman dilenmez Bir umutla bir kurşunu seç ölümün karanlığında

Destan olsun sözlerim yazılarım
Acı verir güldürür gözleri bazıları
Suya gider susuz gelir izi kalanların
Kalbi olan kulun sevdadır tek pınarı
Gözünde yaş dolu ağlar seyreder duvarları
Hırçın olur terk edilişte kalp atışları