Zennehar Yılmaz Şiirleri - Şair Zennehar ...

Göz buğulu bakış sade
Alır yüreğim kendine müsaade
Biraz yorgun biraz sessiz
Neminde kaybolur geri iade

Gün ağarmakta vakit dolmakta

Özlemsi bir buhran dokunulası dünyaya saplanılmıyor ki İçimizdeki yangın ilelebet hiç sürmüyor ki Bir an buz yağmurlarında dokunuşlar içler soğuyor Tek düşmeyen sızılar acıtanlar ayrılığına yanılanlar Anne baba yoksunları oynamayın dinmez ki yangınları Yokluklarında mesafeler ya da ilahi bir ayrılık varsa Tek temiz kalan sevgililer oysa dikensiz güldür acıtmıyorsa Anne baba peygamber aşkına düştüm sevdanıza alın beni de yanınıza Üşüyorum bazen titriyor ellerim dokunuşlarına hasretim Belirsizliklerden çıkarıp alacak akıl yok bende aklına zikrine muhtacım Düşüyorum bazen engellere takılınca saracak çemberin ver annem Ürküyorum bazen karartılar içinde yolumu bulmakta zorlanıyorum ışığım ol babam Tahammül etmek zorluyor hasretlere ne denli kabul ettiğim malum ayrılıkları Annemi yine kucaklarken kokusunu arada da olsa duyarken hissederken O güçlü yüreğin çarpışından mahrumum özleminle duman, duman dağılmaktayım Rüyalar yetmez hayalin sunmaz nefesindeki izmarit kokusu onu bile çok özledim babam Ağlıyorum neden niçin olduğunu bilmeden korkuyorum bu aklı kaybetmek den Gözlerim sitemkâr sanki benden kayıp mı kaybediş mi kıymet bilemeyişin pişmanlığımı Yoksa büyümenin verdiği bilinç mi cahilliğimi hoş görünün devasımı yâda bir evlada sahiplik mi? Nasihatinize bilginize ilginize hasretinize yüreğinizdeki sıcaklığa sarılmaya asıl ihtiyaç zamanı gelmiş çok geç anladım muhtaçlık çocukluğun sahip olacağı değil yalnızca Yaş otuz kırk elle dahi olsa değerine değer katacağı bir sevdalıktır anne baba varlığı ilgi odağının tesellisi... Özlemlerin bittiği sevginin hiç bitmediği hayallerin her gece kol gezdiği gecelerde göz kaparken yine sizlerle beraberim annem babam... Zennehar yılmaz 12.05.2012 18:00:40

Sabahıma güneş düştü de
Gönlüme bir sen düşmüyor
Gecemden yıldız toplarımda
Tenimden seni toplayamadım

Ömrümden yılları eksik bıraktım

Bu gece ay ışığıyla yarıştayım Gözlerim ayda kalbimde güneş yangınları, Derbeder bir ömür geçer ılık serinliklerde Düşler ayyukta ulaşılmaz hayaller kurar Sabahlardaki seherlerle uyanışlar Ilık bir yel eser salınan dallardan Kopsa da fırtınalar yakamozlarda Yokluklar yaralasa da, varlığı düşlemek yeter Isınıyor yavaş yavaş buz tutmuş yüreğim Aydınlanıyor kararmış güneşsiz yüreğim Bağlanıyor bulutlar dans ederek güneşime Yüreğimde rengârenk kelebeklerin kıpırdanışları Kapanıyor birer bir er açılan yaralarım, Yok, oluyor kederler azaplar aydınlıklarla Sevinçler başlıyor gözyaşlarımın kuruyuşunda Kar beyaz bir geceyle sabahı düşlüyorum bir tebessümle

Belki süslemesini eksik yaptım dünya sözümün… Belki giyimi çok rüküş kaldı, Belki de perdesi çok koyu geldi, Güneş alamadı cümleler, hecelerim yeşil kaldı Başak boyu sararmadı hep taze kaldı... Türkülerimdeki saz eksik çalsa da Teli koptuğu yerden bağlanası yeniden başlanası olur... Yaşlılık seneden olsun gözden düşmesin Ruhun ışık olsun gece düşmeden, ak düşmeden, Yel değmeden, güz gelmeden, Tebessüm baharları ekledim dört mevsimime... Hayırlar olsun yürek köşküne... Zennehar yılmaz

Senli hayatı benli diye değiştiriyorum Durmaksızın acıtan yaramı irdelemekten yorgunum Anlamsızlıklara inat varlığımı ilan ediyorum Somurtkanlığı sana ithaf ederken tebessümü kendime azlediyorum Kırpık, kırpık ince ayrıntısı olsam da yaşamın Seni yaşayışımdan azad ederken beni kaydediyorum nabzına Umarsız düşlerime emir vermekteyim yasaklı listemdesin Somurtkanlığı sana ithaf ederken tebessümü kendime azlediyorum Yaban tuzağım olsan da yabancın kalabilmeyi seçiyorum Sessizliğe yaprak hışırtılarını bırakarak bekleyişe sürüyorum İtinasız kalışların, serseri duruşların birde kurşun sıkışların Somurtkanlığı sana ithaf ederken tebessümü kendime azlediyorum… Zennehar Yılmaz 20.04.2012 13:42:36

Kış dağı sel oluyor donan kan çözülüyor
her ne katarsa önüne alıp da götürüyor
yüksek dağın soğuğu kesiyor nefesleri
yürek yangın uykuda örüyor kafesleri

Düşme istemediğin dile

Def etmiyorum tef çalıyorum gidenlerin ardına
sulara kıyamadım geri dönüşlerin olsun diye dökmedim
el sallayamadım diye de üzülmedim dermansız bıraktığın yüreğimin duygusu bile
pişmanlığını gizleyemedi artık dilimde yolun açık olsun demiyor
ne halin varsa gör! Demeye bile dermansız düştü anlatışlarında gerçekçiliği
Sevdayı susmaları bile sesli olurken

Gitme demedim mi? Karşıki köyde Ayşe’ye Öyle bir düşer gönlün Pişersin bir köşeye Dimem, dimem öyle Kalbinde yoktur köle Özünde insanlık var Yaradan yazsın tövbe Yüzüm güleçtir ama Sakın çelme takmayasın Gözlerim şimşek olur Peşine takmayasın Laz kızıyım duramam Lazlıktan ayrılamam Sen deli bende deli Böyle yaşayamam Uymayı dediklerin Çaldığın düdüklerin Sen kapıdan kovarsan Bacadır girdiklerim Bacayı kapayacak Ben topuğuna sıkarım Çocuklar benim canım Tehditle mi boşayacak Ölüm Allahın emri Sırası gelen gidecek O kadar da emin olma Belki seni en önde götürecek Hapishane yolun olsun Yüreğin kederle dolsun Benim gibi bir deli Rüyalarda seni boğsun Havalar açmaz güneş Barışa eller ateş Gönlü güzel dostumla Dolaşmalı dergâh köşk İçimde derin sızılar Gözlerimde izlerin var Büyüyecek düşlerim İçimde dostları olun İstemem dünya mülkü Yüreğim giyer kürkü Eller gönül bir olsun Düşmanlar sersin postu Zennehar yılmaz 21.05.2012 11:48:28

Bir seni tanıdım candan yürekten Kalbimdeki hicranlar kapandı gelişinle Yarınıma umut güneşi saçan sen oldun Dermansız hicranlarıma derman veren sen oldun Senin gelişinle bitik bu ömür hayat buldu Hayattan aldığım kayıp büyüktü Seninle doldu yüreğime yarının umudu Yeşerdi seninle küskün bahar dallarım Neşeyle yağan yağmur bulutlarım Toprağa can veren damlaları can verin bana Güneşimi saklamasın hüzün bulutları Akıtmasın gözyaşlarımı deli dalgaların Kalbimde açan bir çiçek oldun eşsiz benzersiz Yüreğime ektin deli sevdanın tohumlarını Yeşermeye hazır sevgi pınarlarının damlalarıyla Ben ömrümde bir tek seni tanıdım candan yürekten…