Zennehar Yılmaz Şiirleri - Şair Zennehar ...

Bu gün bir mektup aldım önce selam kelamla başlayan
Sonra sitemleri sıralayan öfkesini bağıran
Her satır sonunda sürüce noktası olan
Yavaş, yavaş algılamaya başladım her iğneli sitemini
Kanatmaya başladı yüreğimi nasılda anlamamışım diyerek gözlerim damlar biçimde
Satırları okudukça bitmiyor çoğalıyor nereden geldiğine kimden geldiğine bakmadan okuyorum...

Ne güzel oluyor şu baharın yazları
ne güzel türkü söyler Rize’nin kızları
ne gam vurur ne keder sevdalığı bilene
bir da dert keder yağar bilmeden sevene…

Saz olsun kemençe olsun nağme vursun dillere

Dağ başında evinin
Ben olayım kapısı
Gelip geçen olursa
Sende deyim tapusu

Dağın başında orman

Efkârıma bağladım türküleri
Çalıp, çalıp söylerim
Nefesim belki yetmez
Tutmaz oldu artık dizlerim

Yakınım uzağımsın

Yine bir müzik çalıyor sessizliğim de
Biraz efkârlı biraz duygulu biraz senli
Anlatımı eksik bir hisle kaplanmış kalbim
Odağı olmayan bir gökdelen gibi uzadıkça uzayan
Sanki mesafeler yetişebildiğim kadar yakın
Ulaşmak istedikçe artıyor, artıyor rakım

Özüm sözüme cümle düşürmez
Erbabı olduğum düşler geçilmez
Seçtiğim yollar bilgin erişilmez
Dönüşler çok uzun yorgun düşürür

Varlıklar birbirine haset gider

Söz paylaşma yeter boşuna
Çok gidince okuyunca hoşuna
Dönüp bir baksana şaşkın aynana
Yaptığınla dediğin uyuşuyor mu?

Dilin girmez bir kez olsun içeri

Erzurum’un ispiri
gördüm dutu pestili
Giresun da Bulancak
dursun öyle ne olacak
Gezdim gene dolaştım
Karadeniz’i uç uca

Öyle bir yürek ki taptaze yeşermiş bir fidan Her dalında ayrı, ayrı meyvesi Yüreğindedir deli sevdası Candandır içtendir içindeki deli yangını Bir Mehmet geldi dünyaya Canında suyun kaynaya Kana, kana içti hayatı Sırtlandı genç çağda dünya yükünü Mücadeleyle açtı yumuk, yumuk gözlerini Bir savaş açtı olumsuzluklara Bir Mehmet geldi dünyaya yıldız gibi Bir yıldız gibi kondu kararan gönüllere Bir Mehmet doğdu bugün Ablasına kardeş kardeşine ağabey Anne babasına evlat yiğit oldu Sevdasına eş oldu benim kuzu Mehmet im

Saklımdı saçlarının rengi
gözlerim nağmeden eriyip biterdi
endamının rüzgârı bana yeterdi
sevmesen de yanımdan geç derim sadece

beklemeden gelirdin yokluğunu hissetmeden