Zennehar Yılmaz Şiirleri - Şair Zennehar ...

Güneşe sitemin olmasın yanan yüreğini terletiyor diye Harlı ateşe buz katma sönen ateş değil buza yazık olur Kopar hece, hece damlasında buhar olur kalırsın onsuzluğa Günlerin ayaz olur saflık kaybolur Köz olur alevlenir içinde küllerden doğar güneşinle ateşin... Hep, yeni damlalar ararsın yağmurlu sokaklarda İncinir yüreğin senden uzak diyarlara damlıyor Ruhunu kurak çöllere bırakıyor üzgün bakışların süzülüyor gözpınarları Koymuyor kimseleri damlalarına yağmuruna konduramıyor çisesini Kim bilir bellidir sonundaki incinmelerin ayak izleri Kuru bir yeri kalmıyor gözlerini sildiğin kâğıt peçetenin Susmayı özlüyor dilim, dilim isyan param parça Haykırışlar bütünleşmekten korkar gibi Anlatabiliyor muyum yüreğindeki sevdayı Yoksa ben kendimi mi anlatıyorum kıta, kıta mısra cümle satırlarına...

Dünüme kredi çektim Bu günden yarınımı Verdim faiz ömrüme Yaptığım hesaplar Artık çok geç faydasız Bir bakmışım haciz gelmiş gönlüme Kalbim ciğerim alındı Böbreğim hayat vermez ömrüme Ne kadar isyan etsem de faydasız Dönmez geriye yüreğimi çalan hırsız Şimdi gönlüme kilit vursam anlamsız Yürek sende ciğerim sende Ne kaldı ki artık bende Gel desende delice sevsen de Aldın ne var ne yok benden Şimdi kalbim bir yabanın elinde Haciz verdin şu kısacık ömrüme Geldiğim ahırlık günümde Versen de kalbimi kar değil vermesen de Bu günümü faiz verdim gönlüne…

Alevlendim köze döndüm Közlerden küle döndüm Ben bir sevda yüzünden Mecnun Ferhat a döndüm Sen canımda can iken Bense canımdan oldum Gözyaşı denizinde Hem battım hem yok oldum Yürek sever âşık olur Aşkla yanan kahrolur Bir sevenin kalp mezarlığında Toprak olup kaybolur

Kıtta ettim dalda kuru yaprağa
Gamsız düşer dedim onu toprağa
Bilmezmişim rüzgârından gamını
Toprak olmak imiş yaprak idealin

İbret almak lazım her zerre mimden

Ne kulları bıraktım ardımda dağlarımda Sevilmeye layık yok buz doldurdum bağrımda Kalbi taştan yontulmaz kalbi hakka doğrulmaz Ben ne insanlar gördüm yüzü nursuz gül bulmaz Saygı sevgi zenginlik doldurdum ceplerimi Malı dünyada kaldı yolum dostluk yoludur Sevgiyle kucak açtım gönül yüzü gülene Sapanla sevgi buldum ektim toprak tarlaya Gözümde güneş olsun gece gündüz parlaya Açsın pembe çiçekler bedenine dalına Bu güne güneş ol ki çıkar mısın yarına Açık kalsın perdeler güneş görsün yüreğin Misafirin toplu dolsun gönlün yüreğin Anahtarı olmasın kapının ne kilidi Gözlerin gülen olsun sözlerin bal sürümlü İçine sarmalasın sevgi ekmek dilimi Bakışlar sahte bakar içim yanar görünce Tebessüme hasret kayıp giden ömrüme Hem ruhuna güneş ol sevgine sevdiğine Açsın bahar dalları güldürsün güleceği Yangınlar ruhu yakar ayaklarıma diken batar Yeşil bahçelerde koşar yalın ayak acıdan Bastığı toprak değil camlar kırık kanatan Sesime sesin gelsin umut doğsun yarından

İsterim ki gör beni
Gönlün ile duy beni
Belki soluğun yetmez
Al istersen soluğum senin

Nefesin sende dursun

Sevdiğimin ismidir maile Dedim ona gel inelim sahile Dedim babam görür, annem vurur Deli gardaşım seni öldürür Dayanamam bende ölürüm Gitmeyelim gören olur Kalbim heyecandan ölür MAVİŞİM… Denizlerden almış güzün rengini Benim artık kalbinin dengiyim Yüreğine serdim aşkı sevgiyi Bir bakarsın düğün olur Sevdamızı sakın kimseye söyleme Nazar olur bozan olur Aşkımıza kıyan olur MAVİŞİM… Sensiz derelerin suyu akmaz Dönüp kimselere bakmam Bekler dururum bıkmadan Gözlerinden yaş akmadan İsterim seni babandan Vermezse isterim anandan Gardaşına danışmadan Kaçırırım verenin olmaz Kalbim senin seninim MAVİŞİM... İşlediğin nakışları ser geleyim Duvağını açıp bir kere öpeyim Yüz görümlüğün vereyim Yıllar sürsün bu dileğim Seni mutlu edeyim MAVİŞİM.. Gözlerine sözlerine o derin düşüncelerine Hayran kurban senin mavişim Sevdim seni gel kucaklasın maviş seni Kalbimin esiri bu can yalnız senin MAVİŞİM…

Dereyi geçemedum taşları saya, saya Gözüne bakamadım çemberindeki oya Kapılsam da karışsam derelere çaylara Ha bu Laz kurban olsun güzelim o boylara Açamadım çemberi göremedum yüzüne Dağları dolanırım alamazsam sözünü Bakışından anlarım sevdalısın özüme Sana yeminler olsun inanasın sözüme Köylü kızı güzeldir olmaz hiç lafi sözü Sevdi mi temel olur yüreğinin köprüsü Evlerinin başından akar çıran deresi Kömür gözlü yârimin bulunmalı adresi Haydi dere yukarı varalım serinine Yakmayasın gönlümü düşerim derinine Çalılardan toplarduk kuşburnu çiçeğini Nerden bilecektim köylü kızı seveceğimi Yaşmağı var kırmızı söyle gönlüm hırsızı Sevdadan ölen çokta yaşayalım gel bizi Lüle lüle saçların dolanır tarayamam Senden başka seversem öldürsen derim tamam İp bağladım ağaca gel seni sallayayım Bizi gören olursa kuş gibi avliyayım Kalbinin köprüsünü kurdum karadenizden Nişanı baban yapar düğün ederuk bizde

Sevdalığı yaşarım Sevdalı yüreğimde Belli etmem kim saya acısı ciğer umde Yağsa bütün kar gökten söndüremez Aşk un acısını hiçbir yağmur kar söndüremez Aşarım dermansızım koskoca dağlarını Kör olur bu gözler um bir gün görmese yâri Aştığım dağ olmasaydı sevdiğim ölmeseydi Kurşunum tükenmezdi sıkmasaydım bu aşka Acısız düşmem aşka aşk acısı bi başka Dağlara haykırırım ben um sevdam en başta Diken olur saçlar un kanar yaram açta bak Kurşunum tükenmezdi sıkmasaydım bu aşka

Uykular kaçık yine bu gece Seni düşlemekten uyku tutmuyor Hayalin görünür yine gecemde Yastığıma başımı koyamıyorum Gerçekti seni gördüğüm rüyalar Aynı rüyaya yeniden dalamıyorum Gemiler kalkıyor bir, bir limandan Senide gitti sanıp haykıramıyorum İçimi acıtan yokluğun değil Hayaline sarılıp uyuyup uyanamamak Kalbimi kandırıp seninle uyutamıyorum Ne kadar yalan desem de artık inanmıyor Her gece ismini sayıklayıp ağlıyorum O gitti artık yok diyorum Kalbime hançeri saplandı diyor çok seviyorum Kan değil aşk damlıyor yüreğimden Ne kadar desende artık kar etmiyor Ne nefret uyanıyor nede aşkı köreliyor Bu yürek seni ölümden sonrasına seviyor Bir özlem ki kanıp yandığım bu kalbi hep ağlatıyor O yalancı desende gerçek sandığın Boş yere sevip hep aldandığın Hayaldi kör yürek senin gerçek sandığın Ömrünü bitirdi aşkına inandığın Ey kalbim senden hesabım olacak Hayal uğruna birden baharlarım solacak Ne bahar kalacak ne kışın olacak Hayaline daldırdığın kalbin son nefesini alacak Ne kadar olmaz hayır desende Bu hayal ömrünü bitirse de Kan dolup gözlerin sevdim desende Ölüm sonu olmaz bu yangının Sevdimse bilebile yandım kan olsa da gözyaşlarım Yine aksınlar son bulmasın tükenmesin Yeter ki bu hayaller kalbimi yoksul koymasın…