Zennehar Yılmaz Şiirleri - Şair Zennehar ...

Dereyi geçemedum taşları saya, saya Gözüne bakamadım çemberindeki oya Kapılsam da karışsam derelere çaylara Ha bu Laz kurban olsun güzelim o boylara Açamadım çemberi göremedum yüzüne Dağları dolanırım alamazsam sözünü Bakışından anlarım sevdalısın özüme Sana yeminler olsun inanasın sözüme Köylü kızı güzeldir olmaz hiç lafi sözü Sevdi mi temel olur yüreğinin köprüsü Evlerinin başından akar çıran deresi Kömür gözlü yârimin bulunmalı adresi Haydi dere yukarı varalım serinine Yakmayasın gönlümü düşerim derinine Çalılardan toplarduk kuşburnu çiçeğini Nerden bilecektim köylü kızı seveceğimi Yaşmağı var kırmızı söyle gönlüm hırsızı Sevdadan ölen çokta yaşayalım gel bizi Lüle lüle saçların dolanır tarayamam Senden başka seversem öldürsen derim tamam İp bağladım ağaca gel seni sallayayım Bizi gören olursa kuş gibi avliyayım Kalbinin köprüsünü kurdum karadenizden Nişanı baban yapar düğün ederuk bizde

Sevdalığı yaşarım Sevdalı yüreğimde Belli etmem kim saya acısı ciğer umde Yağsa bütün kar gökten söndüremez Aşk un acısını hiçbir yağmur kar söndüremez Aşarım dermansızım koskoca dağlarını Kör olur bu gözler um bir gün görmese yâri Aştığım dağ olmasaydı sevdiğim ölmeseydi Kurşunum tükenmezdi sıkmasaydım bu aşka Acısız düşmem aşka aşk acısı bi başka Dağlara haykırırım ben um sevdam en başta Diken olur saçlar un kanar yaram açta bak Kurşunum tükenmezdi sıkmasaydım bu aşka

Uykular kaçık yine bu gece Seni düşlemekten uyku tutmuyor Hayalin görünür yine gecemde Yastığıma başımı koyamıyorum Gerçekti seni gördüğüm rüyalar Aynı rüyaya yeniden dalamıyorum Gemiler kalkıyor bir, bir limandan Senide gitti sanıp haykıramıyorum İçimi acıtan yokluğun değil Hayaline sarılıp uyuyup uyanamamak Kalbimi kandırıp seninle uyutamıyorum Ne kadar yalan desem de artık inanmıyor Her gece ismini sayıklayıp ağlıyorum O gitti artık yok diyorum Kalbime hançeri saplandı diyor çok seviyorum Kan değil aşk damlıyor yüreğimden Ne kadar desende artık kar etmiyor Ne nefret uyanıyor nede aşkı köreliyor Bu yürek seni ölümden sonrasına seviyor Bir özlem ki kanıp yandığım bu kalbi hep ağlatıyor O yalancı desende gerçek sandığın Boş yere sevip hep aldandığın Hayaldi kör yürek senin gerçek sandığın Ömrünü bitirdi aşkına inandığın Ey kalbim senden hesabım olacak Hayal uğruna birden baharlarım solacak Ne bahar kalacak ne kışın olacak Hayaline daldırdığın kalbin son nefesini alacak Ne kadar olmaz hayır desende Bu hayal ömrünü bitirse de Kan dolup gözlerin sevdim desende Ölüm sonu olmaz bu yangının Sevdimse bilebile yandım kan olsa da gözyaşlarım Yine aksınlar son bulmasın tükenmesin Yeter ki bu hayaller kalbimi yoksul koymasın…

Demesin kalbin, yandı söndü uğrumda Hala ki bedeninde, can bulup taşıyorsa Demesin ruhum, kayboldu yolunda aramam Bedeninde can bulan sevda, ölümümle yok olur Deme ki gözlerim, kör rüyalarında Hala ki bedeninden kopup ayrılmıyorsa Şeytanlar ruhunu sende esir aldıysa Bedeninde can bulan sevda, ölümümle yok olur Demem o ki dünya, bensizde dönüyormuş Sevdalı yürekler bensizde, zaman sürüyormuş Demem o ki olan ölene gidene oluyormuş Bedeninde can bulan sevda, ölümümle yok olur Demesin kelamım sözüm kesik gittin gideli Ruhundaki hıçkırıkları duyamam mı sanıyorsun Saçım ağarmaz gönül yaşlanmaz sevdalıysa Bedenimle can bulan sevda, ölümümle yok olur Demesin baharın çiçeksiz açmam, açamam Yası tutmayı bırakıp kışın bitişine hasret beklersin Ömrüne yenibahar açar çiçeklenirsin yine seversin Bedeninde can bulan sevdam, ölümümle yok olur

Seninle can olmadım ki ecele savrulayım Çek kapıyı giderken ardına dönüp bakma İçim üşüyor can yetersiz rüzgâr değiyor Onursuz değilim ki seni geri çağırayım Kovdum salımdan tek kaptanıyım gemimin Neyleyim sahte duyguyu sensiz enginlere savrulayım Güverteme değen kokun değil ay olsun güneş olsun Gurursuz değilim bir ömür seni koklayayım Kollarımda esen yelin savruntusu ılıklığı İçimde yakıcı sanılan güneşin teni ilmik, ilmik Burnuma değen yağmurun toprakla buluşması Seni dünyama rüyama şikâyet edecek değilim Kapıma gül dikme solar gider ağlar durursun Sevecek sanıp ayrılığı bulursun içince kavrulursun Ne gemiler geçer suyundan çok beklersin limanda Yüreksiz değilim ki senin limanına demir atayım Öncelik yanar ateşler sahtesi değil gününü bekler Kalbine değen her damla çisede beni arayacaksın Özlemi haykırıp gözyaşına boğulacaksın Seninle can olmadım ki ecele sevdanla savrulayım

Gözlerin nemli puslu bakmasın öyle yaşlı Sitemlerin boşadır yüreklerim hastadır Bu deli yürek seni görmeyeli destandır Aklımı baştan alan ayrılık adındadır Süzme ballı yarım var tadına doyamadım Gözleri nemli bakar içine dalamadığım Sevdası beni yakar köşküne konamadığım Bedenden canı çalan Azrail değil sevdamdır Kül olmaz ateşsiz bende olmadım sensiz Gözlerinin mendili sözlerinin temkini Bulmuşum tam yürekli yar dengimi İçimi yakan değil alevlendiren yar gelsin Dağın başı olmaz bensiz dumansız Yüreğime keder koyup gittin ey sen imansız Ümitlerim kesik gelmez geri güm ansız Aklımı baştan alan gelmez ki Azrailsiz Yandığım yana değil sevdiğim kara değil Bembeyaz oldu dağım kar boran kış değil Cennetime gül ederdim sevgisi belli değil Aklımı başımdan alan o yaralı kuş değil Zennehar Yılmaz 06.03.2012 09:22:45

Açılmaz kapılar duvar önüme Azrail çağırır haydi ölüme Düş desem gelir misin söyle benimle Bu denli yürekli olamazsın sen Yakar geçerim yalan sevdayı Azrail bulamaz canın almayı Kördüğüm olsan da çözüp bulmayı Bu denli yürekli olamazsın sen Kafdağı ardında tüten bir çıra Tutuşturur dünyayı aklına koysa Yarını düşleyip her dilek olsa Bu denli cesaretli olamazsın sen Zennehar yılmaz 05.05.2012 20:54:05

Gönlüme figan geçen bir ömür Hükmünü kahrından aldıktan sonra Kapattım gönlümü gelen her aşka Ruhumu yeninden söken bir başka Acımaz içime açtığım yara Kudretini tanrıdan aldıktan sonra Kıymeti olmuyor sevda çekince Hayata küstürüp gittikten sonra Gel demeye dilim varmıyor dünya Sen soluksuz kendi kendine döndükten sonra Ansızın gülünce tebessüm yüzde Bir anda gözlerim dolup taştıktan sonra Yaban gülü sevip koklamadıkça Farklı tatlara erer mi yüreğim sonra Mahşerde düşlerim yanıp durdukça Kül olup savursam öldükten sonra Anlamsız gelmesin hayat gözüme Yüreğimi sevdayla yaktıktan sonra Arzular isimden ibaret kalmış Hislerim kaybolmuş her bir yıkışta Bu yürek sever mi seveni gittikten sonra Hükmü olmasın gönlüm kendine Her dostu kendinde sevdikten sonra Bedenim sarılır kefeni sevda Sen bedenime kefen biçtikten sonra Selam verdim dosta almaz geçerse Sövmez mi ardına döndükten sonra Ne ettim buldum ben bu figanı Yüreğe ektiğim acı fidanı Büyüyüp arşa ulaşmadıkça Ruhum soğur mu senden sevdikten sonra Haramı da varmış sevda tadının Alamadım sevdadan ebedi muradımı Yasaklar tat vermiş gözyaşımdan sonra Sebebi ben miyim yoksa sılamı Gurbeti yaktım yıktığım anda Dönüşüm olmaz mı kül olduktan sonra Cezvesi hayalmiş aşksa telvesi Falına baktım gelen geçmişin Çıkan acı olur şekersiz olduktan sonra Kalıba döktüğüm meyvesiz hamurum Sevdasız gönlüme dönmez mi o anda Tanımsız kalmış kalıplar içinde Sevgiler tattım şekersiz biçimde Acılı çekerim hayal kurmayı Bıkmaz mı yüreğim unutulduktan sonra Yirmi dokuz harf yetmiyor cümle kelime Üretemedim başka harf kendi kendime Boşa beynimi seninle doldurduktan sonra Farkına varmıyor cahil hayatın Yaşayıp gidiyor her günü anı Yaradan,dan aldığı canı kıymetin bilir öldükten sonra Hesaba yaşadığı düştüğü anda Cevapsız soruları kaldığı zaman Anlıyor bedeni öldükten sonra…

Lal oldu dilim söz söylemiyor
bir yürek bu kadar kimi seviyor
bir saza âşık sözü koşan ozan
artık veda yi ölümle ediyor

Mızrabın gamda şimdi

Rabbim sana boyun eğdim
Yalnız sendendir medetim
Ruhuma nurunu yağdır
Islanayım çağlayayım varlığınla uyanayım

Dünüm sensin yarınımda