Zennehar Yılmaz Şiirleri - Şair Zennehar ...

Çam sakızı dalında
Eriyip damlayacak
Yoruldu çok gözlerim
Biraz artık yumacak

Çam balını arılar

Kapalı yine perdeler aydınlanmıyor Sessiz uğultular haykırıyor gecelerimde Yine yıkıntılar çökmüş sensiz yüreğime Feryatlar isyanlar faydasız haykıramıyorum Oysa neler düşlemiştim gözlerimi kapayıp Şimdi gözlerim bile bana inat edercesine, Kapanmıyor gözlerim düşlere… Feryatlar isyanlar faydasız haykıramıyorum Artık takatsiz kaldım sensiz kaldım, Sensizliğe merhaba kaldı geride Enkazın kaldı yüreğimde gel toparla Nefretin kaldı sevgi kırıntıları altında Feryatlar isyanlar faydasız artık haykıramıyorum

Git demiyorum sana çünkü sen kendin çek git Unut demiyorum sana silip at gönlünden Küfretmiyorum sen hakkını aldın zaten Savaşımı barışla değil kanınla buladın Kopmuyorum inatla hayattan sırf sana inat Küsmüyorum aynadaki üzgün yüzüme son kez İtam etmiyorum yüreğimi pişmanlığında Çünkü sen savaşımı barışla değil kanınla suladın Tanrıya yalvarışım seni bana döndürsün diye sanma Tek yalvarışım toprağımdan gölgeni sürümesi için Ben seni bölmüyorum anılara rüyalara hak etmiyorsun Çünkü sen yüreğimi aşkınla değil ayrılık zehrine buladın Hatalar ararken kendimde yine seni görmedim suçlu Kavururken yüreğimi suç ve ceza yemininde Sen sadece güler olmuştun özümdeki yaşa aldanışa Seni kovmuyorum artık kendin çekip gideceksin benden Sildim yüreğimden ömrümden kıtanı yok saydım bana ait olanı Vasıfsız kaldı yüreğimi yakan kanatan sevdiğimi sandığım Kurmalı oyuncak olmuştun yüreğimde zamanın dolunca durmuş gibi Seni kırıp parçalıyorum sözlerimle yinede git demiyorum kendin çek git…

Benimki bir kaçıştı anlamsızca nefes alışımdan Hayata bağlayan nedenimin olmayışından Farkına varamamak yakmak Yok, etmek değildi yok edişim Kendime biçtiğim cezaydı beklide Kaderdi yâda yalnızlığımdan kaçıştı Sevgisizdi yüreğim Kendi boşluğumda yok etmekti Kendime verdiğim bir cezaydı beklide Şimdi soracaksın gittin de iyimi ettin diye Bilemiyorum nokta koyamıyorum anlamsızlığıma Hayal bile kuramıyorum yarınlara…

Canım aşkım benim seni çok ama çok seviyorum Mesafeler derki gözden ırak olan gönüldende ırak olur Ama inan öyle değil olmayacakta Bir ömür cennetimde cehennemimde bile Tek gerçeğim sen olarak kalacaksın Çünkü ben senden başka gerçek görmedim Her adımın yüreğime sevgi yağmuru Her bakışın içime işlenen bir sevgi nakış ı gibi Umutsuzluğunda umut güneşleri serpiştirirsin Can dersin yoldan geçen kimsesiz her kula Öyle bir sevda ki saplı yüreğimde tek gerçek aşk Tek gerçek dost tek gerçek saygınlık Umuda bağlılık hepsini senden gördüm öğrendim Yeniden yürümeyi dermansızlığımda koşmayı Sesimin kısıklığında haykırmayı Ben senden öğrendim dostta âşık olmayı Can yürekli dostum bayırlar gülsüz kalmasın Bu gönlümde bayır gülümsüz olmasın...

Belki yollar uzak Belki kalbin yasak bana Mutluluğun en şahanesi Kalbinde bu günlere taşınmak Belki çıkamadık aşkın doruklarına Belki dudaklarımız kavuşmaz Bir şey var ama gün gelecek Sımsıkı saracak kollarım var Ellerim var hüzün gözyaşlarını silecek Yürekten gelen bağlılığım var Dünyada ne de mezarda bitmeyecek Bir sen birde nar tanen var…

Vazgeçtim ben senden onun adına Kurduğum hayaller aşk inadına Gitti deseler de onun yanına Gözü yaşlı seni bekler dururum Verdiğin sözleri tutmasan da Kalbinden beni söküp atsan da Gözü yaşlı seni bekler dururum Gittin artık dönmeyeceksin Dönsen de onu çok seveceksin Biliyorum beni görmeyeceksin Gözü yaşlı yine seni bekler dururum Kapanan kapılar açılmasa da Hasretin yakıp sarmalasa da Gözü yaşlı seni bekler dururum Hasretini her gece içer ölürüm…

Gülmeli insan canı gönülden
böylece görür istediğini
sevmeli insan kalp dilinden
o zaman dil konuşmaz yalanı

Gül açar gülünce elma yanaklar

Merhamet kapına kilidi vurma
gün olur kapanır sana kapılar
açtığın her kapı yürekten olsun
dönüşü sanadır sakın aldanma…

İçerim ağlıyor yüzüm gülerken

Gönüle düşme hüzün
Kör olsun iki gözüm
Sana yeminler olsun
Soluğum sensin Asyam

Dumanı dağda görme