Zennehar Yılmaz Şiirleri - Şair Zennehar ...

Ey gülüm canım benum Neden çikmayi sesun Yoksa gurbet ellerde Kesildimi nefesun Özlemle kucak açtum Yolunu gözleyurum Bilemezsun ne kadar Seni çok özleyirum Bayildum çıkamadum Borçkanın bayirini El oğlu nerden bilsin Karinun hayirini Kar yağar doli doli Kapatti sağı soli Belki yaza gelirdim İzin vermez el oğli Bir kurşun atacağum Giresun kalesine Belki hedef şaşurur Değer benum herife Fındığım ocak, ocak Bilmem nasil olacak El oğlindan hayır yok Hep sondurürler ocak

Bu gece yıldızlara el uzattım, Tutacak gibiydim o kadar yakınlardı, Seyrine doyum olmuyor bu gecemin, Birer anlam katıyor her bir yıldız geceme, Bu gece ayla selamlaştım gülücüklerle, Serpiştirdi tüm aydınlığını üzerime, Her nefesi bir başka anlamla içime çekiyorum Karanlıklar ürkütmüyor bembeyaz her bir yanım Yalnız değildi gece trenindeki yolcular Ay la yıldızlar el sallıyor selam veriyorlar Ayrılıkla başlayan yolculuk acıda olsa Yıldızlarla selam göndermek geride kalanlara, Kopmuyor eller yüreklerden kenetleniyor artık, Bakışlar ay ışığıyla sevdiklerine yansıyordu Bedenler tek yürek olup ne kadarda uzak olsa Bir noktada buluşuyor ay ışığının dansında Ben bu gece yıldızlara saldım yüreğimi Sevdiklerime ışık olup aydınlansınlar diye Mutluluk sevinç bir tek benimle olmasın diye Paylaşılsın bütün umutlar sevinçler mutluluklar Anlam kazansın bütün yıldızlara dalan gözler yürekler…

Görmeyen gönül hissetmedikçe aşkı Katlanır mı bir ömür seni sevmeye Aşk dediğin laftan kalmış ibaret Ecelim olacak ey aşk tatmayacak seni Kudretine yandı gönül bağında aşkın Dert ektiğim bağındaki figanın tahtı Ömrüme biçtiğim derttir bırak git Ecelim olacak ey aşk tatmayacak kalbim seni leme ibretim özlemle artıp gidecek sonunda Kimseler görmeyecek yaşlı gözüm bir anda Coşarım çağlarım hayat kumunda savrulurum Ecelim olacak ey aşk tatmayacak kalbim seni Sessiz kalışlarıma aldanma sakın haykırıyorum İçimden kanayan var deva bulamıyorum Sevdaymış aşkmış tatmam inatla savaş veriyorum Ecelim olacak ey aşk tatmayacak kalbim seni Mecnunlar Leylalar aslılar keremler yok kitabımda Yalanmış aşklar hepsinin ölüm var sonunda Yalanlar dönüyor baskıda her kitabımda Ecelim olacak ey aşk tatmayacak kalbim seni Bülbülün sesi yok kulaklarımda ötmüyor yok olmuş Nefessiz kalmış sanki her çığlıkta boğulmuş Yürekler aşktan gurbette aşikar olmuş solmuş Ecelim olacak ey aşk tatmayacak kalbim seni

Merhamet var sağnak, sağnak Islanmasını bilemedim Yürekler var sıcak, sıcak Girmesini bilmedim ki Koşar adım yollar uzak Kuruyor gönüle tuzak Kendim ettim kendim buldum Şeytan kendi kendini yak Dilim dönmez olduğunda Gözüm görmez olduğunda Dilim dönmez yüzüm solduğunda Toprak sıcak ört üstümü Almam demez alıyor her gideni Toprak eyler bütün bedeni Hesap vakti geldiğinde Tamamlıyor o bedeni Ruhum tutuştu narınan Aklım gider günahından Affımı kabul edendir Eder diyor bir yanım da Zennehar yılmaz 08.05.2012 14:10:38

Düştü yüreğim dara, dert çekerim ara, ara
Gurbet elde dolaştım olmadı derdime deva
Çam çama yaslanıyor, yüreğim uslanmıyor
Yandı bitti kavruldu gene de o yar o yar diyor

Diktim bağa sevdayı, gülüp sulayamadım

Gözlerim dolar ağlar Sen huzur bulmaya sun Akan her bir yaşıma Ekmek doğramayasın Gönlüme aşk düştükçe Karaları bağladım Yardan uzak kaldıkça Yaşıma ekmek doğradım Kimi ahını çeker Ben tutarım yasını Sevmeyen gönül silmez Gözlerimin yaşını Kime meyil vereyim Terk eden olur gider Ağlar damlar gözlerim Ekmek doğramayasın İbadet eder yürek Gönlündeki aşkına Dünya malına kandın Ekmek doğradın yaşıma Küçücük yüreğime Büyük sevda doldurdum Yüzüm gülecek derken Gözyaşına boğuldum Ecelim senden değil Yaratandan olacak Çok sevinme zalimler Gözyaşım bitti akmayacak Dert çekmek yüreğime Verilmiş en büyük hediye Sevenin kurumaz yaşı Kalbim ağlar ne diye İçime köz doldurdun Ateşime yanasın Akan gözyaşlarıma Ekmek doğramaya sun

Sevdama limon sıktın Nedendi gidişin içimi ekşittin Yüzü hep sirke satar Görmedim güldüğünü Eziyet geldin bana Sazımda tel çalınmaz Bu kadar naz çekilir olmaz Sevdim de içim yandı Bir daha kimseye doğrulmaz Yar sevdandan bayıldım Kolonya dökün ayıltın Seneler boşa geçti Sevdan hiç kibar değil Yoksa sevdan ayı, mı? Odun kopar meşeden Hep düşürdün neşeden Yüzümü güldürmedin Aşkı içtim şişeden Düştüm boş şişelere Ayıldım ayılamam Bir daha görmeyiyim Bayıldım bayılamam

En sağlam dostluk fazla derinine dalınmayandır Sevgiyi zamanla sorgulamayandır İçini açınca bekle seyrine dalarsın Ama gördüklerine kapılmayandır... En güçlü sevgi aşk ile iman Geldiği vakit geçmesin zaman Gönlüne girdimi aşk ise haram Başını secdede vursunlar o an Dostluğu içtim bakır tasta Sevmesinde yürek oluyor usta Şifası aşk ise olayım hasta Dostluğa selam çak beş parmak kalpte İçmesin zehrini yürek yanınca Serinler sanırsın kalp acıyınca Serinlik düşermiş bulut varınca Güneşi hor görme dostu gördükçe aydınlatandır Zennehar Yılmaz 23.04.2012 12:55:50

Düşmek yok artık hayaller ardına
Susmak var artık içimdeki haykırışlara
Soluksuzluğuma inat nefes alma vakti gelmiştir
Türettiğim mevsimlerde yeşerme vaktindeyim
Tanımsız olmayacak hisler adı konulacak yaşatmak istenilenin
Kutlanası anları var edecek hüzünleri süpürecek rüzgârlarım var

Gidemem özümden candan kıymetli
Olamazsın kalbimin ne kadar uğraşsan çamur illeti
Yol gidenin değil yol yapanın giden kıymet bilmeyenindir
Acıdım aldım seni kalbime, masum bir kendiydi aklım fikrimde
Nankörlük bilirim vardır soyunda
Beni alakadar etmez kalbim temizse