Zennehar Yılmaz Şiirleri - Şair Zennehar ...

İçimi acıtan cümleleri kurmaktan korksam da
Yaşanası duygular korkuların doğurganlığındaki hayat
Duygular tazeliğini yitirmiş olsa bile
Tohumlar serecek topraklar baki

Serzeniş olsun bırak sevgiler

Yavrum bize Laz derler Öyle numarayı yemezler Seveceksen sev artık Adamı bekletmezler Aşma derin dereden Düşer da boğulursun Benim gibi seveni Hayalinde görürsün Baydın beni güzelim Daha bayacak mısın? Seni alıp giderim Karşı koyacak mısın? Kanımız da Lazlık Haylide kurnazlık var Sende yaramazlık Bende cambazlık var Senden bana yar olmaz Boşuna çabalama Dereler değil mi? İkimizi ayrı koyan

Al yazması başında Döner el kapısında Aldı aklım başımdan Bulancaklı Hayriye Oy oy oy oy Hayriye Fınduk dali sallıya Oy oy oy oy Hayriye Finduk dali sallıya Peştamalı cebinde Eskidendi belinde Fındıkların altında Bulancaklı Hayriye Oy oy oy oy Hayriye Fınduk dalı sallıya Oy oy oy oy Hayriye Fınduk dalı sallıya Güneş batmaz meşeden Ay görünmez köşeden Bende geçmem bu serden Bulancaklı Hayriye Oy oy oy oy Hayriye Fınduk dalı sallıya Alacağım kız seni Ya Pazar ya salıya

Gözlerine mahkûm sözlerim Cümleler düğümlü çözemedim Nasır mı tutmuş yoksa ellerin Dokunsam diken olur kanatır beni Ebedi kalmış asırdır dilim mühürlü Kaşını kirpiğe eğdirip küsüp durma Ellerim avucunda güldeki diken Sinemi değdirip Azrail misali öldürür beni Kinayeli sanki göz kırpışların Yaş değil dökülen gözlerimden Kan olur damarım boşalır gelir Sevmese ölüme taşır mı yüreğin beni Oy beni yar beni söyler türküler Diyen var mıdır ölümde sevmişim seni Kefene sarıp mezara sen koysan beni Sebepsiz değil ölümler yaktın yar sen beni Cenneti gözlerin serdi dünyaya Kokusu tenimde sevgiyi sarar İçimde boşluklara döktüm betonlar Kalıplar içinden çıkarıp kır beni

Benim adım sıla gurbete varacağum Sevdaluk öyle olmaz deyup bağiracağum Hasretdur sevdaluğu aşk yapan yürek yapan Hasret olmayan yürek kimbilsun ne yapar Benim adım gurbetur seveni ayirurum Öyle bir zaman gelur kavuşup ayılturum Adıma sitem eden ne kulları yakmışum Söyleyindostlarım adım gurbet ne yapayım Benim adım sevdaluk yürekleri yakarum Sevdaluk kolay olsa hiç olmazdı ayriluk Basite indirdiler sevdaluğun adini Sevmeyen nerden bilcek şu dünyanın tadını Ölürüm kimse bilmez bedenim kalbe mezar Sıladan aşkı çıkar gurbet olur sana dar Sevmeyen nerden bilsin sılanın kıymetini Gurbete giden anlar sevenin kiymetini Gecelerin yildızı öyle bir bakış atar Sevenin yüreğine hasret kırmığı batar Kanamayan bi yürek anlamazki sevdadan Gözlerim ağlasın gör senden dertli kulda var

koptu yine bağımdan sevda meyveleri şerbet oldu dilden dile tatlandı yürekler gün ağarmadan gecem kararmadan sun elinde ne varsa gün doğmadan yak ısıtmak için dertlerini bir kuru dal gibi ver ateşe söndürmeden kül olsun sıkıntıların yok et ne varsa dertten tasadan eser yok et ne varsa eskiye dair yeniden başlangıçlara yol al kopar en deli fırtınları kopar ne varsa içinde kaptır deli fırtınalara yok olsunlar sel olsunlar kaybolsunlar açma yürek perdelerini çalmasın yakıcı güneşler buğulu camlardan açilmamiş goncalarıda almasın perdelere sinan kokunuda alıp götürmesin bırak sende kalsın kendimi sende sakladım ben bırak kalsın orda almasın kimse çalmasın kimse yüreğinden yüreğimi hep saklansın yüreğınde yüreğim yok etme göz yaşlarına boğma sıkıntını haykır yüreğine atıpta benide yok etme bırak ben sende saklı kalayım tutuklu kalayım yürek mahpushanende bırak kalayim orda kimseyi koyma yerime kimseye verme ellerini tutma kimsenin elinden benim elimden tuttuğun gibi bırak ben senin yüreğinde tutuklu kalayim cantanem yürek yarenim mezarım mahpusanem Zennehar Yılmaz

Belkiler ile yeşertmedik bu baharı sevginin en ücra noktasının çağlayanları ile suladım kızgın güneşlerden ayrılığın rüzgârı ile serinlet tim özlemin göz damlası ile tozlu yapraklarını sildim Soruların inceden gelsin çisil, çisil işlesin bu gönlüme bir ilham olsun düşsen kalem şiire ya da keman çeker sazım çalar türkü, türkü makamın sofrasında dem vururum yalnız gönül ile... Gidecek yerin mi yok yoksa kalacak zamanın mı? Alacak can mı yok yoksa aldıklarının pişmanlığımı çok. Bu yüreği hakir görme, o gideni de, sever kalanı da, acıtanı da, sevindireni de… Gözlere düştü nazar Dilimde sözlerin var Kalbimdeki sızılar Bir gün seni mızraplar Dağın eteği dolambaçlı Yüreğine girmek acı Yakamozlar darağacı Vur sitemi ver yabancı Kinaye değil sözüm özümden kopuyor Dilim sürçmedi hakikat söylüyor Ne sen ehli oldun nede meyven ilaçtı Kalbimdeki sevgiye zehir ektin yalancı Zennehar yılmaz 16.05.2012 21:00:46

Biz bu cihanda başı belalıyız Yürekten en derin sevgilerle sevdalıyız Elimizi koyduk dost için taş altına Sevdamızı kraliçe yaptık taç koyduk başına Bir dünyanın saf delikanlısı değil Biz bu vatanın insan sevdalısıyız Ekmeğimiz kesilse taş kaynatır suyun içeriz Ölümüne bu vatan için candan geçeriz Geçeriz de yüreğimize kurşun sıkar geçeriz Sıkılan her kurşunu yüreğimizle ezer geçeriz Biz bu dünyanın saf delikanlısı değil Biz bu vatanın insan sevdalısıyız Bu can benim değil emanettir bu can bedene Bu beden kurbandır Allaha ekber deyip can verene, Bir can daha verilmez mi kefensiz yatan her yiğide Ayaklanır yine düşer vatan bayrak derdine Biz bu dünyanın saf delikanlısı değil Biz bu vatanın insan sevdalısıyız Hep bir ağızdan semalara yükselen Al yıldızlı şehit kanına bulanmış, Benim şehit kefeni deli yürekli bayrağım Benim vatanıma emanet bayrağım yüksel şahlan

Estir gönül estir en deli rüzgârını
savursun gönlümde olan hüznünü
derbeder olmayı inan ki hiç ister miydim
yokuşlar nefesimi aldırmaz oldu

Kestim bellere inen saçımı

Bitti bittim bit tim artık
Savaşıma yorgun düştü bedenim
Anılara ve yalnızlık duvarlarını tırmalamaktan
Bittim bit tim bittim artık

Yok, oluşumun seyrine dal