Zennehar Yılmaz Şiirleri - Şair Zennehar ...

Severim yaşamayı Yaşatanım oldukça Özlerim sevdalıyı Sevenim sen oldukça Kem gözlere gelmeye Yüreğinin sevgisi Yakıp geçmesin seni Yaban elin ezgisi Ben sevmişim dikeni Gülüne hayranım diye Ele verdim sitemi Gülüm soldurdu diye Yaban ele açmayan Sevgisini saçmayan Bir güle sevdalıyım Gecelerde çağlayan Dikene sarılamam Gülü sen olmayınca Cehennemi yaşarım Sen benim olmadıkça

Ruhum bakışımdaki sıcak akan pınarım Dudaklarımdaki mutluluk huzur Yakarışlarımı duydu rabbim Daha yüzüm yok yalvarmaya Haksız mutluluk dilenmeye Aldım hakkımı aldım en büyük payı Benim duamda huzurumda sensin. Şimdi bir fincan kahve kaynatacağım. Bir yudum sen bir yudum ben içeceğiz Son yudumu alan olma sakın, Ölüm haksa beraber olsun Ne senden kopup gider ruhum Ne seni bırakıp sonsuzluğa Sen varlığımla hayat bul Ben sende fidan olup bağrında yeşeririm Yaşam akışındaki hayat arkadaşım Can yoldaşım gönül ortağım sevdalı bakışlım..

İnfilak olmuş ruhum bedende Yarım sende kalmış yarım bedende İçime açtığın savaşlar nerede Seyyah olup dolandım hep dağı taşı İhtiras arzuydu sevdalar sende Tek unuttuğun kaldı ki bende Yarımı alan sendeki cehennemde Yanarak aştım çölleri gözlerim şaşı Kabirde yalnızdır ruhlar bedende Hesabı ağırdır yüreksiz gidende Ömrümü verdiğim cahili serde Sayarak gezdim denizden taşı Yüreği bedene geri koymadan Aldığın yarımı geri salmadan Saçlarım ak olup derde akmadan Severim seni bükülür kaşı Dumanı kaldırmaz dağım serindir Daha yara açma olan derindir Gözünü sevdiğim nazlı yârimdir Söz söyler gözlerim ebabil kuşu

Güceniyor sol yanıma yüreğimin vefasızlığına Bazen de soluksuz bırakıyor sol yanımı inatla öfkeyle Günahlar arıyor sol yanımı itam etmek için suçlamak için Bıkmıyor aramaktan yorulmuyor sürgülemekten Suçu günahı sol yanımda arama sevenler aşk zalim Dağlanmasın gönlü gözlerin sözlerin sitem bağlamasın Uykuya dalmadan açılma gözlerim hayale boğulma yine Sitemlerin yağmuru başlamadan ıslan gözyaşlarımın saflığına Titrek adımlarım korkuyorum sol yanım gücenecek vefasızlığına Kim duymuş anlatsın yüreğime isyanların faydasızlığını Hükmüm yersizmiş değilmiş kim bilmiş anlatsın sol yanıma Evlada ana ağlar anaya yar ağlar sol yanından Dökülen gözyaşı deniz olur dere olur koyunda müfrezeler açar Bakarsan çeke verecekmiş gibi içine dokunursan yakacakmış gibi tenini Sol yanım yüreğime vefasız çıkmış ağlarmış solarmış ölürmüş kim görmüş söylesin Yarene yar olamıyor sol yanım acıyor kanıyor da dal olamıyor bir çiçeğe bahara Susuz toprağa su olmuyor can olmuyor dağ olmuyor kar olmuyor Volkan olup har olup yeşermişleri küle döndürmekten başka neye yarıyor Güceniyor sol yanım yüreğimin vefasızlığına Müfredatı buymuş sol yanların yanan kırmıklar olması tutuşması İflah olmuyor kül olup savrulmaktan her dem savruldukça yeni küller söndürüyor Keza boş kalıyor sol yanım yüreğimin vefasızlığından Bir o kadar rüzgâr arıyor savrulan külüm yaban diyarlar da bir yangına kül olma umuduyla Dağlanmıyor sol yanım bağırışta seslenişte vefasız yüreğime kendince Kuru dallar bulma beklentisi içinde yine yeniden alevlenmek için Sol yanım yüreğime vefasız çıkmışken ruhum ateşler içinden çıkmayı beceremiyor Balıkçının elinde iplik olmuş gibi ağına dolanıyor yangına bulanıyor Sol yanım vefasız olmuş yüreğime isyanlarda kalmış soluksuz boğulmalarda…

Dostuma köz değmiş yakıp geçiyor gönül yarenini
Alıp çeke sim var bir ömür her dert kalesini
Savurgan değildi dostta sevgi birikimdi bir deniz gibi
Sarmalar benliğimi, özlemler içinde yükselişi çoğalır
Bazen kanatlanır melek yüzlü dost.
İç çekişlerinde içimi acıtan bir şeyler oluyor anlam veremediğim

Tayfası yok gemimin ben tek tabancayım Gene sevdali yüreğumle tayfa aramaktayım Karadeniz kabarma gör bende yaralıyım Sevmemiş sayma beni ben öteden karalıyım Devirme kayaları suçu yok günahı yok Benide böyle yakanın vicdanı yüreği yok Kapıldım bir denize oda karali değil Meğer sevmiş sanmışım benden oralı değil Afrası tafrasını çektim sandal gibi Karadenizim kızma sevdiğim yok senin gibi Kayalar kuma döner yüreğim muma döner Bu dünya yalan dünya elbet banada döner Kaptırmış gidiyorum Karadeniz seferim Bilmem bu yaralı yürekle daha nasıl severim Aşk dediğin yürekte günlük değil ömürlük Kabarma Karadeniz senle sevdam ebedi özgürlük Bir sana ağlarım bir de yanan geçmiş ömrüme Bu gidiş iyi görünmez seninle giderim ölüme Kaptırdım yüreğimi yine deli kara sevdaya Rüyalar bitti karadeniz artık gel dönelim dünyaya

Çayırlarda menekşeden goncası Yüreğime serdi çıra yongası Ateşten mi hardan mıdır sevdası Yaktı beni sardı beni dumanı Kül oldum savurdu beni dünyası Çayırında yaban otlar yolacak Bunun sonu bilmem nasıl olacak Ben bi dağda sen bi dağda Islıkla anlaşılır oldu sevdası Yaktı beni savrulmadı dumanı Çok yalvardım gelmez yarin imanı Silah atar dağa taşa Hiç acımaz kurda kuşa Kalbini döndürmüş taşa Görmez oldu bende kara sevdayı İnat etti birkez olsun dönüp yüzün bakmayı

Gözümde aynasın sözlerimde kaynarsın Akan dereler gibi yüreğime damlar çağlarsın Yaylası aşsız olmaz sofrası tuzsuz olmaz Öyle yaralar açtın gönlüme su vursan kanı durmaz Akan dere durdurulur mu bu seven vurulur mu? İçime köz doldurdun buz doldursan yangınım son bulur mu? Yaşlarım döndü sele sevdayı benden alın verin bilmeyenlere Dünya hep dönse çöle gönlümde aşk kervanı Nalında kum dumanı ölsem de döner mi çağlayan sele… Nalına kum bata bata sefer açar feraha Kalbime seni sorma kalbim mayınlı tarla….

Dayan yalnızlığım isyanlara Haykırışlarda nefes aramakta Yoksunluğunu yansıtma aynalara Küsse de yansımasa parçalansa da Diren zalim savruluşlara Adımlarını korkmadan at Sıyrıl kasvetinden hayatın İhtimalleri ertele yok say engel çak Demir pençelerini tak hayatın yakasına Koparmaktan korkma her takılanı Ansızın incinmelerin den beraat et Hâkimiyet senin idam et yoksunluğu Divanlarda yaşa yalnızlığım aşkları Baştan değil sonundan okumaya başla İlkinden atılan adımlar silinir Sana kalan çoğalan çığlıklar olsun Dayan isyanlara yalnızlığım Sonsuzlukta yer ayrılmış çentiğine Aykırılık olmasın kopuklarındaki kesintin Hükmedici olsun yürekten çağırışların

Kanlı yaşlar dökmeye görsün gözlerim yokluyor Yıkık yüreğim sevmeye görsün bir ömür yanıyor İçin sızlar darbe alır yan yatar batar gemim İki damla Karadeniz damlatın göz kapaklarıma Kuytular sessiz sanıp sığındığım çığlıklarda Umudu kelepçe yapıp takmışım kollarıma Mayınlı tarlalarda patlar kalbin yüreğin Susuzluğuma iki damla Karadeniz damlatın Efsun olmuş yüreğim dağlanıyor sevdaya Düştüğüm yerden ayaklanamamaktan korkum Ellerim boşlukta adımım kayar diyedir korkum Düştüğüm yere iki damla Karadeniz damlasın Huzura geldim doldu gözlerim damladı damlayacak Zülfünden bir tel ver silmek için acıma kıyma Kahrını çeken ömrün nabzına şerbet sunamıyorum İki damla Karadeniz ver susuz bağrımı ıslatayım Devran döner ruhum söner sevda siner damarlarıma Karadeniz köpürür vurur kayalarıma ufalanırım Gözlerinde sözlerinde deprem olup yağmalanırım Ölürken iki damla Karadeniz dök göz kapaklarıma…