Zennehar Yılmaz Şiirleri - Şair Zennehar ...

Tuhaf duygular sarmalıyor kalbimi hep dertli titrek Uçurum kenarı gibi yavaş, yavaş kopar parçalar gibi Her parçada biraz daha derinleşiyor ürkeli yor ruhum Tahminsiz kalsa da tahammülsüzlüğüm dalıyorum aniden uçurumlara Tırmanışta ruhum yüksek, yükseklere düşerim korkusunu aldırış etmiyor Sağlam olmadığını bile, bile, tutunduğu dallar birer, birer kırılıp düşüyor Saltanat kurmak istedikçe savaşlar çıkarıyorum Bitişler olmuyor tahammülsüz kalıyor ruhum ağlayışı dinmiyor süzülüyor Hacı yatmazlar gibi sallanırken düşmenin ne olduğunu hissedemez iken Tozuna bulanmak düşüşlerin gözyaşımla birleşip kil gibi kaplıyor bedenimi Sanki bir kalıp kaplar saklar gözlerin nemini kalbin sevgi dilemini Unutuşların tahammülsüzlüğünde hafızamın tarumarına bulanıyorum Kinayem yok alışmak var yıkılmak olmasa da hissedilişi var Bir ben yok um tarumar olan hissedilişi kendime olmamalı duygudaşlık kurmalı belki de Hissedilişte yıkılışı, yıkılışta doğruluşu, ürkeklikte güçlenişi, sevgisizlikte tükenişi Empatisini hissetmeli tahammülsüzlüğün kıyısından dönüp tatmin oluşlara yürümeli… Zennehar Yılmaz 15.02.2012 09:33:35

Yetersiz cümleler kurdukça,
Yeşeren ağaçların yapraklarını sayasım geliyor
Yaz sıcağında kışa hazırlık yapan.
Karınca hükümdarlığının askerlerini de

Bölü nesim geliyor kırk bin parçaya, ödüm kopsa da

Kız peşume değil Gönlüme taktum seni Yakmadum yüreğunii İçime attum seni Kız babanın evine Misafir olacağım Sakın bakma yüzüme Yoksa utanacağum Bakma bana el gibi Sevmişim mecnun gibi Gece uykular da görüp Utandım utanacağum Sarmış kız çeşanini Hiç görünmeyi yüzü Derinden sevdum seni Mevlam ayırmaz bizi Kız babanın evinin Kızı var erkeği yok Gel kaçırayım seni Babanın öleceği yok Penceren salinur Salkum salkum üzümü Cennetim senin olsun Bir göreyim yüzünü

Güneşe sitemin olmasın yanan yüreğini terletiyor diye Harlı ateşe buz katma sönen ateş değil buza yazık olur Kopar hece, hece damlasında buhar olur kalırsın onsuzluğa Günlerin ayaz olur saflık kaybolur Köz olur alevlenir içinde küllerden doğar güneşinle ateşin... Hep, yeni damlalar ararsın yağmurlu sokaklarda İncinir yüreğin senden uzak diyarlara damlıyor Ruhunu kurak çöllere bırakıyor üzgün bakışların süzülüyor gözpınarları Koymuyor kimseleri damlalarına yağmuruna konduramıyor çisesini Kim bilir bellidir sonundaki incinmelerin ayak izleri Kuru bir yeri kalmıyor gözlerini sildiğin kâğıt peçetenin Susmayı özlüyor dilim, dilim isyan param parça Haykırışlar bütünleşmekten korkar gibi Anlatabiliyor muyum yüreğindeki sevdayı Yoksa ben kendimi mi anlatıyorum kıta, kıta mısra cümle satırlarına...

Dünüme kredi çektim Bu günden yarınımı Verdim faiz ömrüme Yaptığım hesaplar Artık çok geç faydasız Bir bakmışım haciz gelmiş gönlüme Kalbim ciğerim alındı Böbreğim hayat vermez ömrüme Ne kadar isyan etsem de faydasız Dönmez geriye yüreğimi çalan hırsız Şimdi gönlüme kilit vursam anlamsız Yürek sende ciğerim sende Ne kaldı ki artık bende Gel desende delice sevsen de Aldın ne var ne yok benden Şimdi kalbim bir yabanın elinde Haciz verdin şu kısacık ömrüme Geldiğim ahırlık günümde Versen de kalbimi kar değil vermesen de Bu günümü faiz verdim gönlüne…

Alevlendim köze döndüm Közlerden küle döndüm Ben bir sevda yüzünden Mecnun Ferhat a döndüm Sen canımda can iken Bense canımdan oldum Gözyaşı denizinde Hem battım hem yok oldum Yürek sever âşık olur Aşkla yanan kahrolur Bir sevenin kalp mezarlığında Toprak olup kaybolur

Kıtta ettim dalda kuru yaprağa
Gamsız düşer dedim onu toprağa
Bilmezmişim rüzgârından gamını
Toprak olmak imiş yaprak idealin

İbret almak lazım her zerre mimden

Ne kulları bıraktım ardımda dağlarımda Sevilmeye layık yok buz doldurdum bağrımda Kalbi taştan yontulmaz kalbi hakka doğrulmaz Ben ne insanlar gördüm yüzü nursuz gül bulmaz Saygı sevgi zenginlik doldurdum ceplerimi Malı dünyada kaldı yolum dostluk yoludur Sevgiyle kucak açtım gönül yüzü gülene Sapanla sevgi buldum ektim toprak tarlaya Gözümde güneş olsun gece gündüz parlaya Açsın pembe çiçekler bedenine dalına Bu güne güneş ol ki çıkar mısın yarına Açık kalsın perdeler güneş görsün yüreğin Misafirin toplu dolsun gönlün yüreğin Anahtarı olmasın kapının ne kilidi Gözlerin gülen olsun sözlerin bal sürümlü İçine sarmalasın sevgi ekmek dilimi Bakışlar sahte bakar içim yanar görünce Tebessüme hasret kayıp giden ömrüme Hem ruhuna güneş ol sevgine sevdiğine Açsın bahar dalları güldürsün güleceği Yangınlar ruhu yakar ayaklarıma diken batar Yeşil bahçelerde koşar yalın ayak acıdan Bastığı toprak değil camlar kırık kanatan Sesime sesin gelsin umut doğsun yarından

İsterim ki gör beni
Gönlün ile duy beni
Belki soluğun yetmez
Al istersen soluğum senin

Nefesin sende dursun

Sevdiğimin ismidir maile Dedim ona gel inelim sahile Dedim babam görür, annem vurur Deli gardaşım seni öldürür Dayanamam bende ölürüm Gitmeyelim gören olur Kalbim heyecandan ölür MAVİŞİM… Denizlerden almış güzün rengini Benim artık kalbinin dengiyim Yüreğine serdim aşkı sevgiyi Bir bakarsın düğün olur Sevdamızı sakın kimseye söyleme Nazar olur bozan olur Aşkımıza kıyan olur MAVİŞİM… Sensiz derelerin suyu akmaz Dönüp kimselere bakmam Bekler dururum bıkmadan Gözlerinden yaş akmadan İsterim seni babandan Vermezse isterim anandan Gardaşına danışmadan Kaçırırım verenin olmaz Kalbim senin seninim MAVİŞİM... İşlediğin nakışları ser geleyim Duvağını açıp bir kere öpeyim Yüz görümlüğün vereyim Yıllar sürsün bu dileğim Seni mutlu edeyim MAVİŞİM.. Gözlerine sözlerine o derin düşüncelerine Hayran kurban senin mavişim Sevdim seni gel kucaklasın maviş seni Kalbimin esiri bu can yalnız senin MAVİŞİM…