Zennehar Yılmaz Şiirleri - Şair Zennehar ...

Ağlayıp, ağlayıp içine dert akıtmak Ağlamak değil midir ruhunu yumuşatmak Kaderin pençesine takmış yüreklerini Açsan da bir görsen kalbimdeki yerini Kalbin kör olmuş ağlar durmadan Bacası tütmez ateşten çıkmaz Ağlamak değimlidir içine dert akıtmak Değimlidir Ağlayarak ruhuna ferahlatmak Kaptı kaçtı yüreğim dertlerin alasını Oda etmiş geriden ağlama duasını Kalp dediğin ağarmaz karalı dır karalı Ateşten kora dönmez bu kalp sevdalanalı Kalbimin doğrusunu gözlerim hep anlatır Sormaz mısın gönlüme ne selam nede hatır Ağlamak değimlidir ruhunu yumuşatmak Ağlayıp, ağlayıp dert üstüne dert katmak

Hesabını tutamam gözümden akan selin Öyle sevdalanmışım bitmez cefası derdim Kaptırma sen kalbini yalancı sevgiliye Seninde zaman gelir döndürürler deliye Akıttığım gözyaşı denize oldu dere Beddua edeceğim ağlatıp gidenlere Senide yakan olsun gözyaşın dönsün sele Böyle Sevdalıları yaradan koy cehenneme Ne parayla alınır nede pula satılır Bu yürek sevince pervane olur döner Yakmasan yüreğimi olmazdım akan dere Şimdi kına yakasın deli yar hiç olmadık yere Kıyamazdım bilirsin senin kirpiğine kaşına Hiç olmadık dertleri bere yaptın ördün başıma Böylede kıyılır mı döndüm kum dolu çöle İçimdeki dertleri savursan versen sele

Özlemim dağda konan salınan yaprağa Gün olurda değer mi damlalar kara toprağa, Kurduğum ağaç dalındaki salıncağa, Gün olur sallanır mıyız seninle sevdalım.. Yapraklarım salınıp ta dökülsün Hazan geçip kış bahara kavuşsun,. Gün olurda gelsem dağın salına Sevdan kalmış sıkışmış yanan bağrına Kurusuna doyamadım nede yaşına,. Yol ver dağlar yol yollanayım bakışı karalıya,. Ne sisi kalkar başından ne dumanı Yarimden ayrı kalsam kesmem gü manı.. Eller hain dosttan bekle imanı Çıksam da yaslansam yamaçlarına, Haykırsam dağlara sesim gelir mi? Gelmezse nefesim tükenir mi? Akar gözleri dağların deresi. Sevda yakmış bağrımda ki alev küllenir mi?

Talan ettin ne varsa kalbimde Sildin süpürdün elimde kalan Boş bir valiz aldım çekip gidiyorum Sana ahım kalan sevdayı alan Koptu fırtınam savruluyorum Eserine iyi bak dağılıyorum Kapımı kilitleyip hoşça kal demiyorum Tövbem olsun sevdadan kalan Kuruşu kalmadı meteliksiz Kalbimde aşk yelkensiz gemi Uçuruma sürdüğüm yelkeni gidiyorum Açamam daha rüzgârım talan Bedduam sana açan olmaz kalbini Yıkılsın duvarların harap olsun Bedenim demini sevdadan aldı diyorum Var git aşkın milyonun olsun Murada ermedin yok oldum İflahın olmaz sendeki kalp ile Gidişimle son noktayı aldım demiyorum Kıyamet kopsun baka kalasın

Keçi yolu dar olur
şu dağlarda dolanır
ezgilerim lal olur
yüreklerde dolanır

nazlısına naz eder

Yüreğim suskunları oynarken
Beynim sek, sek çizgisine basıp
Yanıyor her seferinde, biliyorum deyişler
Anlı yorumlar, hafifletse de yükünü yüreğin,
Yine yok oluşun hayallerini kuruyor...

Manidar kalırdı gözlerin gözlerime dokunuşunda İnatla derinine inmek saklambaç oynamak isterdi Sanki hep saklanan ben olurdum bir türlü bulamayan sen Ahını değil sevincini toplardım mıknatıs gibi çekerdim kendime Lal olsa da dilim kulak sağır eden bir haykırışa gebeydi daimi İlla kilerin vardı gülümü soldurmaya sebepsizlikte Güneşe dokunurdum sanki saklanışımda yüreğinin yangınının benzediği Üşüyüşüme dermandı bana duyulan değil aşk kokan sevdaların izleri Lalezarlar lütfünü verdiğinde sev, sev diye dillenirdi tene beden Gökyüzüne direnişi olsa da yağmurun ıslatır tümünü yarımsız Ürkek titreyişlere bulanırsın gürültüsünü duyduğun semanın Leman’lar gibiyim yüreğine berraklaştıran farkına varamadığın Masallar vardı sonu hüsransız beyitler vardı acı kokan İten bir şeyler vardı sürükleyen bulunamama sebep Senli rüyaların gül kokulu bahçelerine serilip uzandığım Al kokuna bula dikeninle sarmala namerdim canım acırsa Lakin ayrılık şerbetine bularsan ölürüm sanılsa da İçin, için yığın olurum eğrilir doğrulamam o zaman… Zennehar Yılmaz 05.03.2012 15:21:59

Ne hayır gördü yaradan kuldan İmanı göğsünde saklayıp uyutan İmanı saklayıp uyutanlara bin isyan Açılmaz gözleri hayra sevaba Ne hayır gördü yaradan kuldan İmanı göğsünde saklayıp uyutan İmanı saklayıp uyutanlara bin isyan İçimi parçalar dağlanır gözlerim Kalmamış merhamet yaşayan kulda İmana davet var hayrı cihanda Şefaat dilerim yarabbi feryatsızca Ne hayır gördü yaradan kuldan İmanı göğsünde saklayıp uyutan İmanı saklayıp uyutanlara bin isyan Sesime ses gelir torağa bastığım da Bedenler toprak ruhlar azap da Yalvarış var yaşayan her kula Görmez misin toprak bedenleri Duymaz mısın haykırış azabımı Ne hayır gördü yaradan kuldan İmanı göğsünde saklayıp uyutan İmanı saklayıp uyutanlara bin isyan

Açıktır yüreğim can dostlarıma Sevinci yaşadım anılarımda Geçmişi görünce birden karşımda Mutlu gördüğüm yüzle sevindim Yıllar geçse de unutulmuyor anılar Sofrasında doyduğum dostlar Gülen bir yüzle beni karşılar Derdini bana açan dostla sevindim Aşka değil dostta hasret yaşadım Aşk için değil dosta ağladım Denize değil ben hasreti karaya bağladım Dost sesi duyan dostumla sevindim Hep darbe almış sevdiği kuldan Bir dua olup geldim uzaklardan Açılan her kapından dostun gelsin Hüzün perdesi kopsun yere serilsin Canıma can katan dostla sevindim.

Her şey suskun sessiz dilin varmıyor, ellerin dokunmuyor Ama hissinde yürek salasın da ses kulakların işitir duyar Dilinden düşürmeyi beceremediğin ses yüreğinden Allah diyor Ağlıyorsa gözlerin ihtimal yoksa isyana haykırır yürek Allah Derindir kuyular çıkışı yoktur pişmanlık vardır ilelebet sürecek Kavrulacak ruhun benzersizliğin aynasında hesap sorulacak Dudakların kurak çöllere düşmüşçesine birbirine yapışık Korkular sararken dilin sussa dudağın kopmasa bile yüreğin Allah Bölük, bölük geçer gözünden yaşanılmış olan pişmanlık çarpar Çarpar ki şimşek gibi mavzer gibi delip geçer parçalar geçtikçe Tutuklusundur artık nefsinin hürranında (hükümdarlığında) Dil isyan etmek ister dur dercesine ama nafile her şey susar yürek Allah Zebil ziyandır kırıntıları iyiliğin kötünün esirisindir yoksundur Hazmını çıkarmak imkânsızdır geçici dünyanın zamanın devanın Bağımsızlık diye adlandırdıkların boynunda yağlı urgan asılıp durur Bir ses bir nefes çıkmaz zorlasan da kesmişindir umudu ama yürek, yürek Allah Kusuru örten affını üzerine serip güldüren gözlerinde pişmanlığı sezdiren Gitme yeter dur diyen ölümü perde çeken gözlerine sev diyen Azrail’e git al getir diyen son tek bir duaya affettim diyen affeden O kalbindir urganı boynundan alan diline rabbinin adını dola Seslensin yer gök kalp ten nur çığlık hep bir sesle Allah Azze ve Celle Zennehar yılmaz 13.01.2012 18:25:34