Zennehar Yılmaz Şiirleri - Şair Zennehar ...

Köz düşürdüm gönlüme Zarar verdim ahir ömrüme Belalı bir sevda ettim Yazık geçen her günüme Elimde altın iğne Nakış dokur satarım Sevdalık başa bela Sevmeyene laf atarım At meşede kişnesin Sen ne güzel bişesin Sevdin seveceğin yok Artık yakamdan düşesin Yüzüne gece ay doğsa Güneşin her gün batsa Yinede gönül vermem Bu dünya hep senin olsa

Dermanı olmuyor sevda yüreğimin Mutsuzluk sarıyor yine yüzümü tebessümü mü? Gülemiyor sevgiyle umutlanmak yetmiyor Açılan kapılardan adımlarım korkuyor adım atmaya Yorgun düşüyorum farkında olmadan İçimde bir cehennem yanıp duruyor sönmüyor Acılar boğuyor sevdayı gönlümde nefesim kesiliyor Durmadan akan gözyaşımın sonu tükenmiyor bitmiyor Sümbüller açıyor sanırken dallarımda dikeni sarmalıyor gülün Boynumu büküyor sevda yükleri Kalbimi daraltıyor acılı kaçışlarım aşktan Gidişler var ardıma bıraktığım hiç bir şey tamamlanmıyor Yarım kalıyor boyadığım resimler çizdiğim çizgiler Koşarken yolum birden uçuruma varıyor Serap görür gibi olurken çöllerde hayal kırıklığında buluyorum kendimi Parçalıyor güle dokunurken sanıyor ellerim kaktüs dikenlerine sarmalıyor Böyle olmamalı diyorum durup düşününce sevda ancak Geçmiş kalıcı sevdalara bir bakış atınca Hangi sevgili bir ömür mutlu olmuş sevdasıyla Aslılar keremler Leylalar mecnunların kanıyla yazılmış tarihteki aşkı memnular Nerde oluru nerde kavuşmanın sevinci Yok, yok inancımı kaybettim gerçek değil sevgiler Bir saplantı gibi yürekte Çekip çıkarınca kan gövdeyi yüreği alıp götürüyor Ne yalan dünyada buluşması ne gerçek âlemde Kim bile bilir ki sevgiliden az günahı cennette buluşsun yüreği Kandırmaca yalan sözlerle bağlanır sanılır sevgiliye yürek Ancak oda günün birinde uyanır yalan sevdadan Elinde avucunda kalan kazancı sadece gözlerinin yağmur misali Gözlerinin suyunun son damlaları oluyor Ve anlıyor ki aşk yalan sevda yalan Kazancı oluyor dünyada cehennemi tek başına yaşayan Kalbime koymuşum bende sevdadan en büyük yalanı Gözlerime yüreğime bağladım idam ipini Çekiyorum çektikçe biraz daha kesiyorum nefesimi…

Göklerin taşını alıp vurma başına İmanı kaybetmiş düşmez peşine Gün olur girince o dar kabre Pişmanlık döşüne volkanlı lavdır Kış günü yağar karlar dağlara Karşı koyabildi mi açan bahara Eriyip karıştı kar koca pınara Geç kalış döşüne yağlı urgandır… Hiç kaldı mı meyve ebedi dalında Yol vermedi mi söyle solan yaprağına O yaprak düştü mü yer yatağına Çürüyüp kokarsın vaktin dolduğu VAKİT Zennehar Yılmaz 25.04.2012 22:40:45

Özlemimsi bir günün havasında
Sözlemsi bir suskunluğun çığlığında
Karamsarlığın çıkış noktasında
Yine senler var uğraklarda

Tatminsiz yürek yarenlerinin sızılarında

Nice sitemler, bencillikler, küçümseyişler, yükselişler, Özümsenmeyişler, kabullenilmeyişler, iticiler, inciticiler, Bir söze kanıp, dağ devirenler, kendini kral görenler, Cenneti kendinin bilenler, bunların içinde bende varsam Bu söz bana da gelsin... Örnek olmadıktan sonra öğrenmek neye yarar, Körlük ile bakarak hayata görmek neye yarar, Bunca yazılan kısa sözlerde hep kendini haklı yerde arar, Bir kez olsun kendini karınca kadar görüp anlamayanlar, Büyüklüğünüz Ağrı dağı olsa bile hükmün kıyamet kopana kadardır O gün yerle bir olmak seninde hakkındır… Ya büyük ol küçüğe eğilmesini de bil Ya küçük ol gerektiğinde boyunun kat, kat fazlası lafının ağırlığı olsun... zennehar yılmaz 23.04.2012 10:35:05

Dönmüyor geri git dediklerim artık bende gitmiyorum ileri Soldan say geleni sağdan yol ver ardına bakmadan gideni Kırmızı halılar sermiyorum gelenin yoluna umut vaat etmiyorum Kaldırdım başımı yere bakardı eskiden gözlerim Sitemler vardı dilimde artık umut yok düşlerimde kayıp Silik duvardaki resimler perdeli gözlerimdeki hayaller Yumuk, yumuk duaya kalkan her geceki avuçlar eller Kaldırdım başımı, yere bakardı hep eskiden gözlerim Küçücük bir kafese sığdırdığımız kuş gibiydi umutlar Kapısını açmak istedikçe kaçıp gidecek korkusu sarardı benliğimi Şimdi yokluklar bekleyişler var parmaklarımın ucunda Kararsız gözlerim aralamaktan aciz kafesimin kapısını… Kanıma dokunuyor yine dönüşü olmuyor gitti dediklerimin kokusu Esaretle bekleyişler var oluyor gözüm önüme damlayanlarda Bir bakmışın yokmuşum açıp bakmışın kaybolmuşum hep Kaldırdım başımı, yere bakardı ya eskiden şimdi gidene değil gelene bakar gözlerim…

Çabamı kimse bilmez
içimdeki mahkemenin tek sanığıyım
verdiğim emeği kalbe serpiştirdim
vakti geldiğinde hasat etmeli
düşlemem zenginlik olsun parayla
içimi dolduran sevgiler varken

Sevdim köle oldum düştüm eline Bunca zülüm hakkım değil derdin ne Yangınlara düştüm de kopamadım Sevginin hayrına ben varamadım Uzak oldum annem den kardaşım dan Tuzak kurdun ekmeğimden aşımdan Ettin beni memleketimden aşkımdan Al canımı evinden ocağından Yetim kaldım gurbet ele darıldım Yılan diye tek boynuna sarıldım Göremedim sen ne kadar haindin Al canımı evinden ocağından Yakan sendin yandıran ben anladım Yavrularımı kanadıma aldım Kurşun sıktın el kaldırdın ağladım Başıma kara yazmalar bağladım Al bu candan bedenimi diyemem Yoluna can sana canım diyemem Yavrumun babasısın kötü diyemem Dilerim al canımı evinden ocağından

Yine yasaklıyorum benliğimde ne varsa Hayallerimi umutlarımı tutsak ediyorum ansızın Buruklukları eziklikleri kıyafet gibi giyip gidiyorum Kinayesiz sitemler alınganlığın olmasın kendime her gelen sitemler Kanıyorsa da bırak kanasın yürek pınarım damladıkça can bulacaktır Sessiz kal içimden her nerdeysen sakın ses verme sesime Unutmak isteyişime isyanın olmasın bırak saklı kalsın ruhumda Sitemlerden soyunup hayallerden kurtulup umut yelkenimi açarım bir gün Ne çok sevmiştim ne çok ağlamışım derim inceden inceye Sezinliyor yüreğim deliksiz uykuları olmadan göz kapaklarımı kapadım Yeniden uyanıyorum geleceğe sanki seni uyutmuşum gibi içimde Senide kendimle taşıdığımı bilmeden varmışım son noktaya yine seninle Ey aşk kulağın sağır sesin kesik dokunmuyor sanırken sarmalayanmışsın Çocukça oyunlar oynamışım seninle sen aşk beni çürütmüşün yalan sevginle Kurumuş sitemler kırıldıkça elimi kanatır gibi şimdi Anlıyorum sessiz kalışındaki arsız gizemi şimdi geç kalmışım gibi Kurmuyorum tuzaklar artık sana, vereceğin ceza kabulümdür İnat etmiyorum artık ey aşk yalanda olsa yüreğimi kandıracağım seninle Çocuk gibi görsen de oyunlarınla oynatsan da itirazım olmayacak ey aşk Yine kanacağım sana tüm kalbimle yansam da yağmalansam da

Mübarek gecelerde vur kalbe Allah desin Geçene değil gelene boyun eğsin İman doldur kalbimi dilim hep Allah desin Göğsümden gece gündüz iman nefse uyup düşmesin Elim her an duada ulaşınca Allaha kalkan el boş kalır mı daha Ey yüceler yücesi verirsin evime bereketi Geçtiğim ateş çemberinden rabbim korur herkesi Dilim susma Allah de kalbim titrer yerinde Elimi açtım sana devası yine sendedir Ey resulün ek beri yoluna döker herkesi Yolum İslam yoludur geri gelmez kimsesi Dile ses ver Allah desin yer gök birden dinlesin Elim resulü göstersin merhamet isteyen peşimden gelsin Bu yol Allah yoludur demez herkes gelmesin Girdim hakkın yoluna kimse yokuşsuz düşmesin Rabbim sen hep korursun git sonra gel diyemezsin Ne kolaylıklar sundun görmeyen gözlerden eylemezsin Sen haramdan uzak tut iftiraya uğratma Açtım sana ellerim sen kötülükten korursun Kapıların açıktır gecen yok gündüzün yok Affına sığınacak kuldan başka kulun yok Sen bizleri affeyle cennetine yol eyle Nurundan mahrum etme sana yöneldim rabbim Sen bizleri affeyle.. aminnnnn….