Zennehar Yılmaz Şiirleri - Şair Zennehar ...

Korki sardi dünyayi
Teneşir kazani kaynayi
Ömür verecek ilahi
Sen silsen ne yıkasan ne

Oy korana korana

Evde kaldı kalanlar
Yoldan geçen yalanlar
Korona vürüsünden
Ölcek inanmayanlar

Yolları boşalttılar

K arantine altında
O kaybana virüsü
R üzgar ile savurdi
O çekik gözlü çinli
N asıl bir savaştır
A na babadan ayrı

Sevip te yanan çoktur aşkı mutluluk bilme
yakacak kürekleyecek olan çoktur
sevmeli beklemeden sevdiğin söylemeden
yürekte gizli olan dillenmeden daha güzel

Gözler onu arasın bulmazsa hayale dalsın

Gözlerin matemi var geceyi ürküten Sözlerin kıyameti var şimşekleri korkutan Sancıları var yüreğimin hazır kıta Dönesin yok belki geri bari beni al götür senden ileri Cezası var, ayrılığın, hükmü ağır… Bedeli ağır gelir zamanın yılları koparıyor Depremler vuruyor yine çatlaklar çoğalıyor Gidişin varsa ille de kalbimi zincirle öyle git benden ileri Tutuşları var, ellerimin, alevli yangınlara. Hissinden muaf izleri var bu sevdadan Tesadüf süz şehirlere yol al yıkımsız Görmesin gözlerim bırak kör kalışlarını açmadan Kaçışlarını görmeden çek git... Zennehar yılmaz 07.05.2012 23:22:59

SOLUKSUZ kaldım yine tıkandı duygu düşüncem sanki akıyordu her hece gözyaşlarımla...
bazen ifadesiz bazen yetkisiz düşündükçe çoğalan hücreler tüketiyor beyin loblarımı
sebep sizdi belkide anlamsız ama biraz da suçlar gibiydim yaşatılanları
dağınıktım her şey de herkeste
jokerdim bir yerlerde ihtiyaç duyuldukça aranan
BAZEN EVLAT

Kusmak gerek yutkuntuları
Damla damla değil püskürtmeli
Yürek zaten şamyel yanığına dönmüş
Ciğerler yirmibeşkuruşluk poşet erimesine katmer katmer hezimette
Ne kaldı ki sanki geride dünmü dünden ziyade çocukluğum mu?
Ne demeli neyi dinlemeli yoksa susup ölmeli..

Yenilgiler vardır hep tarumar eden bedenleri yaşantıyı Acizliğin bağlarını kopar yeter artık diye sim’ler zorlasa da Çıkmıyor nefes boğaza yutkunası düğümler boğar gibi uçurumlar Tatminsizliğin verdiği istismarlık benlikleri yıkasa da merhameti süpüremez Acınası kollar sarar yolları kenarlarda yolunu kaybetmişler İçlerinde acınası bir ruh alıp sürer katılaşmış bedeni Tutmayası ellerim terinden giderirken susuzluğunu Kaskatı kesilmiş yüreklere göldeki ayna denizdeki dalga sitemkar Ayıl yeter yitik benliğini uyandır artık kayıplar kazanç değil Sarhoşluk mekruh değil gel uzanalım gündüzün sarısına Batışın güneş den önceydi boşuna yorulmasın gözlerin sefalarda Akıyor gece yıldızlarını döke, döke yeryüzüne sönük kızgın Tırmanışı olmayan yokuşun yollarına dönüp durdum Saltanatı ruhumda sürdüm yaşamı sürgün eyledim sustum Direnemiyor yeter üzgün gözler kan kırmızı yaşında Doğduğu günü kutlar ölümün koynunda anne kucağı arar İş işten geçmiştir melemekler boşa… Zennehar Yılmaz 07.05.2012 15:41:34

Ne yetimim babam yok diye
Ne salimim annem var diye
Sesim çıkmaz sazım var diye
İlahi aşkına yalnız değilim

Kalp ayandır aydan ötürü

Güldürmez felek kalbi ağlayanı
Gözlerden yaşı silip atanı
Ezdirme vicdana ruhun karalı
Sevdirmez şu felek inanmayanı

Hep ümit kırıktır sevgiye aşka