Zennehar Yılmaz Şiirleri - Şair Zennehar ...

Gülüm değil diken oldun yolumda
Harcadığım ömrüm gitti yolunda
Ne vefasız kullar gördüm yurdumda

Ecel olsan ölüm olsan karın yok
İnsaf dedim serdin ayakaltına

Ne geldi ki elimden bu hayatta Ne hayata tat suna bildim Yalnızca kendi dünyama ışık saçabildim Kendimden başka kimi aydınlata bildim ki Şimdi avuçlarımı açıyorum bomboş Kalbimi açıyorum yarım kalan kırıntılar var Ne den hayrım yok bu kalbime ve sevdiklerime Neden sevgiler hep yarım kalıyor yüreklerde Bu kadar zor mu yüzleri değildi yürekleri görmek Ya neden ben yüzleri değil de yüreklerdeki sancıyı gören Ben miyim yalnızca hayatı kendi için değil de İyi yürekler için yaşamak isteyen Bu kadar zor olmamalı, Benimde kalbimin güldüğünü görebilmek Oysaki ben bir kum tanesiyle bile gülebilirken Neden insanlar yüreğimdekileri göremez İçimdeki hasreti özlemi sancıyı hissetmez mi ama neden….

Ölüm gelir sonunda yaşam son bulur Elinde ne varsa kaybolur Koskoca dünyan bir hayal olur Ne verdin der elinle sen bir kuluma Açtın mı ellerini sen hiç dua yoluna Bomboş dikildin der rabbim karşıma Para, para diye, diye imandan oldun Ne dünyayı kazandın ne cennetin oldu Bir gün bile olsun af dilenmedin Ne yüzle der rabbim çıktın karşıma Anne baba dinlemedin serdin ardına Güven duymadın sen Müslüman kuluma Ne iman eyledin ne kuran dinledin Paraya taptın şeytan oldun geldin karşıma Şimdi yanar bedenin pişmanlığıyla Çok geç kaldın der Azrail varınca yanına Şimdi der rabbim ne yüzle çıktın karşıma

Bir hayal canlandı yine gözümde, Aldığım her nefeste seni soludum Bir dünya yaşattım senle doldurdum Hasretler özlemler bizim içindi, Gel de şu fakir kalbimi sevindir Sensin tek ilacım dermansızlığıma Kalbimdeki derin sancıma Yudum, yudum hasreti sen diye içtim İtçimde her hayalimde kendimden geçtim Her sevda bir volkan yaktı gönlümde Sönmeyen sen oldun tek geçen ömrümde Nokta değil virgül oldum daldım senin gönlüne…

Bir özlemdir duman, duman tüter başımda Gözleri baka kalmış mezar taşımda Ayrılığın sancısını çeker içinde Özlemde özlem canda özlemim Kapama gözlerini özlemim Gözyaşların ele verir özlemini özlemim Hasretini kefenledim gömdüm Yumma gözlerini özlemim Özlemlerde mahzun kalmış yüreğin Bir sevda pınarıyım dolar özleminle taşarım Taştığım denizlerde ben özlemimi Özlem seni İçimi çeke, çeke ağlarım Özlemde özlem canda özlemim

Göze değmez acı sitem dikeni
Söze düşer aşkın demsiz gizemi
Bazen öfke kusar bakışta nağme
Bazen siler dünyadan tümden
O sevgilinin tek bir sözle cümlesi

Dört duvar olsa da etrafım karıncalar sarsa da bir dilim lokmamı Umutsuzluk olsa da yarını aydınlatan sevinci yine doğar akşamın derdimi dilde hece yapmadım Dilimde sitemi ürkek kılmadım susmadım bazen de, bazen de haykırmadım Unutmaların yerine gizemleri serdim yaprak üstüme Dokunmasa da al renkler üzerimde bir parıltı var geceden aydınlık Umudun türküsü bir başkadır uğultusu Kadrini bilmeyen kalbin kanışındadır yarının doğuşu Ebedi sarmalar sancaktar kalışı Dikensiz güller bile hayal etmedim, etmedim gülüme küfür Dilime pranga vurmadım vuramadım gam yükünü sırtına Avuçlarıma doladığım bir diyarın dumanında tüter ocak, ocak dağılırım Ağrıma gitmez yalnızlık kişileşmişlik değildir anlatışım Farktır kalpten yanıp ta yakışım Bir göz gezdir etrafına ayrılığı bilme var mı ben kadar anlamlı kılan Var mı söyle içini yaksa da ardıma dönüşüm sevincinin haykırışında göz damlası oluşun Tüketiliş böyle bir şey söyleyişimden değil terk edişimden anla büyüklüğünü sevdamın Açılan yaranın kanındaki renkte bul aşk cevabım Söndürdüğüm ışıkların son kayboluşunda ara beni Bulursan çağır ruhuna bedeni davet eder gibi İşte o zaman sevmişim der işte o zaman sevildiğine inan… Zennehar yılmaz 30.04.2012 17:32:03

Söyleyin ben bileyim nasıl yanar bu yürek gözlerim kan çanağı nasıl diner bu çilem özlemler dağdan büyük kavuşmaya ne gerek çıkmasın söz dilimden ağladım ağlayayım Yaralı yürekleri sevgiyle bağlayayım açtım yürek kapısını varsın buyursun gelen gidene sözümüz yok kalana kölesiyiz ezgiden gelen sesi dinlerim ağlamaklı İçerime dokunur türkü bağlamalı köz düşünce yüreğe yanar tüter ocakta sevenler köşe olur yar görünür bucaktan Gözlerimi kapadığımda sesin geliyor Ayrılık acısı bak nasıl bağrım deliyor o yolda gidenler artık geri gelmiyor özleminle kucaklayıp sarmala beni özledim babam özledim hem de çok seni Ağlıyorsa gözüm hasret narındandır… Sızlıyorsa yürek ana aşkındandır… Hasret böyle yakıyorsa pişmanlığındandır özledim anam özledim seni gözlerine bakıp saçımı örseydin… Gönül ister hep yanında olmak her sabah koynunda uyanmak yine çocuk kalıp sitemin duymak özledim anam özledim seni uzaklar yakın edip öpseydim seni anam duy bu sesimi kesilmesin hiç nefesin babamdan ayrı kalmak acı yaradan ömrüne versin benimkini özledim anam özledim seni bayır çayır sevgi biçeyim seni Küçücük evimin ocağıydın dumanın sıcak biraz yangındın sitemin bugüne hazırlık içindi anladım babam anladım seni dualar ile babam anarım seni Zennehar yılmaz 11.05.2012 22:02:45

İnsanoğlu tatmin olmaz ne kadar versen dünyayı da versen yine aydan bir parça almak için uzayı da karıştırır Her güne bir ad koydum. Her ismin baş harfine seni koydum. Her yele seni saldım. Her salıncakta. Ben. Bir güne sığdırmak istediğim sen bir anı yıllara inat yaşayan ben kum gibi bazen denize doldurdum seni bazen kızgın güneşte ısıttığım oldun sergiledim kalbimi ilk alıcısı sen ol isterim ya gelmezse diye hiç kesilmedi açılış kurdelesi... Bazen kişiliklerle ölçüştürmek de aşk aşkı bir kişiliğe sokmaya çalışmanın ne denli doğru olacağı tartışılır ama bir karıncanın karıncaya olan aşkını kim tartışa bilir ki hiç karınca gibi ezildiniz mi? daha sevdana varamadan ayaklar altında bazen baş üstünde tuttuğunu sandığın aşkı çiğneyip geçiyorsun başka bedenlerde... Gitmek için mi adımın yoksa tükenmek için mi? Sevmek için mi kalbin yoksa sevdirmek için mi? Yakmak için mi güneşin yoksa ısıtmak için mi? Görmek için mi gözler yoksa karmaşalarda yolunu bulmak için mi? Dökmek için mi yaşlar yoksa bir damlaya bütün kederi yağdırmak için mi? Korkmak için mi gece yoksa korkuları unutmak için mi? Kapılar niçin kapatmak için mi açmak için mi? Yaprakların soluşu yeşertmek için mi büyütmek için mi? Ben seni büyütmek için Azat ediyorum kalbimden. Ömür yaralı bir ceylan hem görünüş ihya eder insanı hem ürkekliği cesaretlendirir herkesi birde onu vardır ki şişte çevirmesi yemede yanında yat tabi o senden önce davranıp seni toprağında yatırmaz sa Saatler geçmek nedir bilmiyorsa! Üstüne basın siz geçin daha ne beklersiniz ki Gökdelen olsa da ulaşamadığın nokta bil ki onu oraya çıkaran ulaşmış sen mi ulaşamazsın senin hedefin yer altı olmalıdır ki asıl gökdeleni orada dike biliyorsan işte o zaman insansın... Zennehar yılmaz 30 Mayıs 2012

Gözlerim arar oldu
Resmin baktıkça soldu
Yıllarım senin artık
Yavaş geçsin ne olur

Yürüyemem koşarım